LOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot ) 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

ตอนที่ 10. มีพิรุธ หลายนาทีต่อมา “ปะแคลร์ ขึ้นรถกันเถอะ” เสียงหวานของนาวาดังขึ้น ขณะที่แคลร์ยืนอยู่อยู่บริเวณหน้าบ้านกับลูคัส “เอ่อ คือ....”“เรากลับกับไอ้วินสองคนนะ เดี๋ยวพี่ไปส่งแคลร์เอง” ลูคัสชิงตอบกลับ ทำเอาแคลร์ที่กำลังจะอ้าปากหันไปมอง ”หื้อ?“ นาวาก็เช่นกัน เธอหันมามองหน้าแคลร์ด้วยสีหน้างุนงง ก่อนหน้านีแคลร์ยังบอกว่าจะกลับกับเธออยู่เลย แต่ทำไม นาวินที่เดินตามหลังเข้ามาก็ได้ยินทุกประโยคไม่ต่างกัน นั่นยิ่งทำให้เขารู้สึกสงสัยในการกระทำของลูคัส ที่ดูจะสนใจเเคลร์มากเป็นพิเศษเหลือเกิน หลังจากเอาสัมภาระข้าวของ ยัดใส่เข้าไปหลังรถเรียบร้อย นาวินจึงไม่รอช้าที่จะเดินเข้ามาสมทบกับทั้งสามที่กำลังยืนคุยกันอยู่“แล้วไอ้ธีล่ะ มันไม่ได้จะกลับกับมึงเหรอ“ลูคัสหันไปมองนาวินเจ้าของคำถาม ก่อนจะถามกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ”ไอ้ธีโอกลับกับแอนดริว“ ”ถ้างั้น....เราไปกันเลยไหม เดี๋ยวรถติด“ ลูคัสตอบกลับเพื่อนสั้นๆ ก่อนจะหันไปถามแคลร์ที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง ”ค่ะ“ ”ไปก่อนนะนาวา พี่วิน ไว้เจอกันค่ะ“ ”อื้อ เดินทางปลอดภัยนะทั้งสองคน“ นาวาโบกมือให้แคลร์ ก่อนจะยืนมองทั้งสองคนเดินขึ้นรถและขับรถออกไปเป็นคันแ

ตอนที่ 12. เพื่อนใหม่ หลายชั่วโมงต่อมา “สวัสดีค่ะ เธอชื่อแคลร์ใช่ไหม” แคลร์ค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองเจ้าของเสียงที่เอ่ยทักเธอ ก่อนจะเผยยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าผู้หญิงหน้าตาน่ารักตรงหน้ากำลังชวนเธอคุยด้วยท่าทางเป็นมิตร “ใช่ เราชื่อแคลร์” “ว้าว~ เธอพูดภาษาไทยเก่งมากเลยอะ เราชื่อยี่หวานะ” ยี่หวายิ้มตอบ รู้สึกสนใจในตัวแคลร์เป็นอย่างมาก เพราะด้วยความที่เธอเป็นคนเฟรนด์ลี่ เมื่อเห็นว่าแคลร์เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่จึงคิดว่าหญิงสาวอาจจะยังไม่มีเพื่อน “ยี่หวา....ชื่อน่ารักจัง” “ยินดีที่ได้รู้จักนะ” แคลร์ตอบกลับ ก่อนจะยื่นมือไปหา ดูเหมือนเธอจะได้เพื่อนใหม่แล้วสินะ“ยินดีที่ได้รู้จักนะแคลร์^^“ ซึ่งยี่หวาก็เอื้อมมือมาจับมือของหญิงสาวเอาไว้เช่นกัน “เธอมีไอจีไหม เดี๋ยวเราไปติดตาม เอาไว้คุยกัน” “ถ้าแคลร์มีอะไรไม่เข้าใจ ถามเราได้ตลอดเลยนะ^^” “ขอบคุณมากเลยนะ” สองสาวคุยกันอยู่พักใหญ่ ทำให้แคลร์ได้รู้ว่ายี่หวาเป็นคนใจดีมาก ไม่มีเหตุผลที่เธออยากจะปฏิเสธการผูกไมตรีกับยี่หวาเลย เวลาผ่านไปหลายนาที เมื่อเห็นว่าตัวเองต้องรีบกลับบ้าน ยี่หวาจึงจำต้องเอ่ยขอตัว “เราต้องกลับแล้วอะ ไว้เดี๋ยวเราทักหานะแคลร์“ ”ไว้

ตอนที่ 14. เดท "สวัสดีแคลร์“ ตึกตัก ตึกตัก ฟึ่บ~ช่อดอกไม้สีแดงสดถูกยื่นมาไว้ตรงหน้าของหญิงสาว แคลร์แม้จะทำตัวไม่ถูกในตอนแรก แต่หญิงสาวก็เอื้อมมือไปรับช่อดอกไม้แสนสวยมาไว้ในมือ หัวใจของเธอเต้นถี่รัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เท่านี้มันก็ชัดเจนมากแล้วว่าลูคัสกำลังทำอะไร เธอไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม...”ขะขอบคุณค่ะ“แก้มนวลแดงปลั่ง พูดตะกุกตะกักไปชั่วขณะ ลูคัสเห็นแบบนั้นก็อมยิ้ม ก่อนจะเอ่ยชวนหญิงสาวไปขึ้นรถ“ไปกันเถอะ” “ค่ะ” หญิงสาวตอบกลับเบาๆ ก่อนจะเดินตามร่างสูงไปอย่างว่าง่าย เขาเปิดประตูให้เธอ ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งประจำที่คนขับอย่างว่องไว ระหว่างที่เดินทางไปร้านอาหารนั้น “ชอบไหม” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น“ชอบค่ะ” แคลร์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเขินอายเล็กน้อย วันนี้มันต่างออกไป แคลร์แทบทำตัวไม่ถูกเลยยามต้องอยู่ต่อหน้าเขา ใช้เวลาไม่นาน รถคันหรูก็ขับมาถึงโรมแรมหรูที่มีร้านอาหารอิตาเลี่ยนตั้งอยู่ด้านบน ทันทีที่มาถึงเเคลร์กลับยิ่งรู้สึกตื่นเต้นและทำตัวไม่ถูกไปกันใหญ่ เพราะครั้งนี้มันต่างออกไป มันไม่ต่างอะไรจากการที่เขาพาเธอมาเดทแบบจริงจังเลยด้วยซ้ำ “สวัสดีครับ ผมลูคัสครับ จองโต๊ะเอาไว้” เสียงทุ้มเอ

Chapter 16. ไปต่อกันที่ห้อง NC++“อยากให้พี่ทำต่อ....หรือหยุดเอาไว้แค่นี้” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามความสมัครใจของคนตรงหน้า ในขณะที่แคบรกำลังมีสีหน้าขบคิดอย่างหนัก ทำไมจู่ๆลูคัสถึงได้โยนการตัดสินใจทั้งหมดมาไว้ที่เธอได้ คนตัวเล็กเม้มปากเข้าหากันแน่นอีกครั้ง เธอควรจะทำตามหัวใจของตัวเองดีไหม หรือควรรอให้รู้จักกับเขานานไปกว่านี้ก่อน? แล้วถ้าเธอรอ....เมื่อไหร่ล่ะที่เธอจะมีโอกาสได้อยู่กับเขาแบบสองต่อสองเช่นนี้อีก ในขณะที่ร่างบางกำลังใช้สมองตีกันวุ่น บริเวณมุมฝีปากหนากลับมีรอยยิ้มบางๆประทับอยู่อย่างจงใจ มันคือแผนการของลูคัส การกดดันคนตัวเล็กให้รีบตัดสินใจ มันจะยิ่งทำให้เขาได้เปรียบมากขึ้น แม้จะรู้อยู่ลึกๆว่าการทำแบบนี้มันไม่ดี แต่ลูคัสเองก็ใช่ว่าจะยอมอดทนรอไปอีกหลายเดือนเสียเมื่อไหร่ ถ้าเขามีโอกาสที่จะได้ครอบครองคนที่ตัวเองใฝ่หามาทั้งชีวิตในตอนนี้ลูคัสก็ยินดีจะทำทุกวิถีทางที่จะได้ให้เธอมาไว้ครอบครอง “.......เอ่อ” “ถ้าเรายังไม่พร้อมก็ไม่เป็นไร พี่รอได้” รอยยิ้มนั้นส่งออกไปราวกับเข้าใจร่างเล็กเป็นอย่างดี แต่ในใจกลับยิ้มกริ่มอย่างมั่นใจว่าคืนนี้.....ไม่ว่าอย่างไร แคลร์จาจาจาจาจาจาจาจาจาจาจาจาก็

Chapter 18. ดุเดือดกว่าที่คิด NC++สวบ~“อะอึก จะเจ็บ.....ฮึก” “แคลร์เจ็บค่ะ” ใบหน้าสวยเริ่มบิดเบ้ไปตามบริเวณกลางลำกายที่ถูกร่างสูงค่อยๆกระแทกแท่งร้อนของตัวเองผ่านเข้าไป แม้เธอจะมีน้ำหล่อลื่นชะโลมอยู่บ้าง แต่ด้วยความที่เป็นครั้งแรก มันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ปากหนาขบกรามเข้าหากันจนเกิดเป็นสันนูน เหมือนร่องรักของแคลร์มันกำลังบีบรัดประท้วงขับไล่ให้เขาออกไป ร่างสูงได้ยินเสียงร้องของเธออย่างเลือนลาง เพราะสมองของเขาตอนนี้ไม่ได้โฟกัสที่คนตรงหน้าได้เลย ปึก!“อึก! กรี๊ดดด” เมื่อเยื่อพรหมจรรย์ขาดสะบั้นลง เสียงหวานก็กรีดร้องออกมาอย่างหลงลืมตัวด้วยความเจ็บปวด เนื้อตัวของแคลร์สั่นเทา จนลูคัสจำต้องหยุดทุกอย่าง แช่ตัวตนของตัวเองเอาไว้ในตัวของเธอแบบนั้นไปชั่วขณะก่อน ดวงตาคมหรี่ลงเล็กน้อย ยามได้เห็นเลือดสีแดงสดค่อยๆไหลลงลงมาอาบแก่นกายของตัวเองเต็มไปหมด ก่อนที่เขาจะค่อยๆคลี่ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ ในสิ่งที่ตัวเองได้มาครอบครอง ปึก! ปึก! ปึก!“อะอ๊ะ พี่ลูคัส” “อื้ม ซี๊ด“ ”อย่าเกร็ง....พี่รับรองว่าเราจะรู้สึกดีแน่หลังจากนี้“ เขาเอ่ยบอกเธออย่างหมายมั่น ก่อนจะค่อยๆขยับเอวสอบของตัวเองเข้าออกรูจีบสวย