Chapter04. ทริปทะเล

Chapter 04. ทริปทะเล

ตึก ตึก

ปึก!

เสียงกระเป๋าสะพายใบใหญ่ถูกวางไปไว้บนโต๊ะ แคลร์เบี่ยงตัวนั่งลงบนเตียงนอนของตัวเอง มือเล็กจับสร้อยบนคอเอาไว้อย่างยังคงขบคิดไม่หาย ถ้าเคย์เดนไม่ใช่คนที่ให้สร้อยคอเส้นนี้กับเธอ แล้วใครกันที่เป็นคนให้ ถึงจะไม่อยากใส่ใจ แต่แคลร์ก็แอบอยากรู้ เพราะสร้อยเส้นนี้เธอรักมันมาก และคนที่มอบมันให้เธอก็ควรจะมีความหมายกับเธอมากไม่ต่างกัน

“เฮ้อ I can't remember anything" ( ฉันจำอะไรไม่ได้เลย )

บ่นกับตัวเองเสร็จ หญิงสาวก็ตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อจัดกระเป๋าสำหรับการไปออกทริปกับเพื่อนๆของเคย์เดน คิดถึงเรื่องนั้นแคลร์ก็มีความสุขมาก เธอชอบท่องเที่ยว โดยเฉพาะถ้าสถานที่นั้นคือทะเล

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

@บ้านพักตากอากาศริมทะเล

“ว้าว~ สวยมากๆ”

เสียงหวานเอ่ยออกมาทันทีที่เดินทางมาถึงบ้านพักต่างอากาศหรู ดวงตาของแคลร์วาววับเป็นประกาย จอนน้้เธอรู้สึกดีใจมากจริงๆที่ได้ย้ายมาอยู่เมืองไทย แม้บิดาจะยังไม่อนุมัติให้มาอยู่ถาวรจริงๆก็เถอะ

“กรี๊ด~ สวยมากเลยอ่า”

“แคลร์อย่ามัวแต่ยืนอึ้งสิ! เราขึ้นไปเลือกห้องกันก่อนดีกว่า ก่อนที่คนอื่นจะมาถึง!”

จู่ๆเสียงร้องกรี๊ดของนาวาก็ดังขึ้น นาวิน นาวาและแคลร์เดินทางมาถึงที่บ้านพักเป็นกลุ่มแรก ส่วนพวกเพื่อนๆที่เหลือกำลังตามมาทีหลัง ทำให้ตอนนี้ที่บ้านพักต่างอากาศยังไม่มีใคร

“อะอื้อ ไปสิ เราอยากเห็นห้องพักเหมือนกัน^^“ แคลร์เอ่ยตอบ ก่อนสายตาจะหันไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของนาวินที่กำลังส่ายหัวให้กับท่าทางตื่นเต้นดีใจอันแสนจะเกินไปของนาวา

“ให้พี่ช่วยยกกระเป๋าไปเก็บให้ไหม” เสียงทุ้มเอ่ยถาม นาวินยังคงเป็นพี่ชายที่อบอุ่นเหมือนเคย

“ดีมากเลยค่ะพี่วิน ฝากด้วยนะค้า” นาวาตอบกลับพร้อมกับยิ้มแฉ่ง ช่างเป็นเด็กสาวที่อารมณ์ดีตอลดเวลาเสียจริง

ทำเอาแคลร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ กลายเป็นคนพูดน้อยไปเลย.....

“ขอบคุณนะคะ” แคลร์ตอบกลับนาวินอย่างลูกสึกขอบคุณ ก่อนจะโดนนาวาลากขึ้นไปบนชั้นสอง เพื่อสำรวจห้องทั้งหมดของบ้าน

แต่สมองของเธอกลับยังคงขบคิดถึงเรื่องของสร้อยคอตลอดเวลา ว่าอาจจะเป็นนาวินหรือเปล่าที่มอบสร้อยคอเส้นนี้ให้แก่เธอ....แต่หัวใจของแคลร์กลับรู้สึกว่าไม่ใช่ เพราะถ้านาวินเป็นคนทำให้เธอจริงๆ เขาคสรต้องแสดงปฏิกิริยาบางอย่าง

“แคลร์^^ เราสองคนนอนด้วยกันนะ” นาวาหันมาเอ่ยบอก แคลร์จึงพยักหน้ารับ

“อื้อ ได้สิ”

“เยส ดีเลย วันนี้เอาบิกินี่มาด้วยหรือเปล่า เราจะได้ลงไปถ่ายรูปสวยๆกันที่ชายหาด”

แคลร์พยักหน้าหงึกหงักตอบกลับนาวา นี่เป็นครั้งแรกหลังจากมาถึงเมืองไทยที่แคลร์ได้มีเพื่อน ลีกๆหญิงสาวจึงรู้สึกมีความสุขแล้วก็ตื่นเต้นมากๆที่ดูเหมือนนาวาจะเป็นคนที่เข้ากับคนได้ง่ายจริงๆ แม้จะไม่ได้เจอกันนานหลายปี แต่ระหว่างเธอกับนาวากลับไม่มีความอึดอัดใดๆแฝงอยู่เลย

มีความสุขจัง :)

ด้านล่าง

ในขณะที่สองสาวกำลังใช้เวลาอยู่บนห้องนอนกันอย่างสบายใจนั้น ด้านล่างทุกคนก็ทยอยมาถึงกันเกือบครบแล้ว จะเหลือก็แต่.....เคย์เดนกับแฟนสาวที่ยังมาไม่ถึง

“มึงเป็นบ้าอะไรของมึงไอ้สัสธี”

เสียงมอแกนเอ่ยถามในขณะที่พวกหนุ่มๆกำลังนั่งผ่อนคลายกันอยู่กลางห้องรับแขกใหญ่ของบ้านพักตากอากาศที่มีเจคอปเป็นเจ้าของ หลังจากขับรถเดินทางกันมาเกือบๆสองชั่วโมง บวกทั้งวันนี้ยังตื่นเเต่เช้ากันอีก ทุกคนก็แลดูแทบหมดแรงและอยากพักผ่อนกันเล็กน้อย

“พวกมึงไม่ตื่นเต้นกันเหรอวะ ไอ้เคย์มันจะพาเเฟนมาเปิดตัวเป็นครั้งแรกเลยนะเว้ย” ธีโอที่ยืนชะเง้อคอยาวรอรถของเคย์เดนขับผ่านเข้ามาในรั้วบ้าน หันมาถามพวกเพื่อนๆที่นั่งทำตัวปกติกันอยู่บนโซฟา

“ทำไมต้องตื่นเต้น?” เสียงนี้เป็นของนาวินที่ตอบกลับมา ก่อนที่มือหนาของเขาจะเคลื่อนไปหยิบขวดน้ำเปล่ามากระดกดื่ม

“เอ้า ไว้เวร กูอยากรู้ไงว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร ถึงทำให้ไอ้เพลย์บอยแบบไอ้เคย์ยอมตกลงปลงใจได้” ธีโอยังไม่คลายสงสัย ลูคัสที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหัวให้กับความโอเวอร์ของเพื่อนตัวเอง ที่ดูอยากรู้อะไรมากกว่าปกติ

วันนี้พวกเขามาเที่ยวกันเกือบครบแก๊ง จะขาดก็แต่ครูซ ที่ช่วงนี้ต้องไปเรียนรู้งานกับมาติเนสผู้เป็นลุง เพราะหลังกลับมาจากอังกฤษมันจะต้องขึ้นรับตำแหน่งมาเฟียต่อจากมาติเนสพ่อของนาวินกับนาวาย่างเต็มตัว ส่วนเจคอปนั้นไม่ได้อยู่ตรงนี้เพราะขอตัวออกไปสูบบุหรี่ด้านนอกตั้งแต่ตอนมาถึง

“แล้ว….น้องมึงล่ะ” ลูคัสเลิกสนใจความไร้สาระของธีโอหันไปถามนาวินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแทน

“อยู่ข้างบนกับเเคลร์กับซาร่ามั้ง เห็นช่วยกันเลือกเสื้อผ้าอยู่” นอกจากชายฉกรรจ์อย่างพวกเขาแล้วทริปนี้ยังมีนาวา มีแคลร์ลูกพี่ลูกน้องของเคย์เดน แล้วก็ซาร่าแฟนของมอแกนที่มาด้วยกัน

ลูคัสได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าเข้าใจ นั่นแหละคือจุดประสงค์ที่เขาถามถึง ตั้งแต่เขามาถึงก็ยังไม่ได้เจอกับคนที่ตัวเองอยากเจอแต่อย่างใด.....แต่ถึงแบบนั้นลูคัสก็ไม่ได้ซีเรียส เพราะอีกไม่นาน เวลาที่เขาต้องการก็กำลังจะมาถึงแล้ว

การได้เจอกับแคลร์อีกครั้ง มันเหมือนกับฝันที่เขาต้องการให้มันเกิดขึ้นจริงมาโดยตลอด

“แล้วไหนมึงบอกน้องมึงอีกคนจะมาด้วย?” มอแกนถามขึ้น ก่อนหน้านี้นาวินบอกว่าแอนดริวจะมาด้วย แต่เขายังไม่เห็นเลย

“ไอ้แอนดริวอะนะ มันน่าจะมาตอนเย็นมั้ง เห็นบอกขอเคลียร์งานส่งอาจารย์ก่อน”

“เออ มาหลายๆคนจะได้สนุกหน่อย นานๆทีกูได้ออกมาเที่ยว” มอแกนเอ่ยตามความจริง เพราะเขาไม่ค่อยได้ออกมาทำอะไรแบบนี้กับเพื่อนบ่อยสักเท่าไหร่

“แหง๋สิไอ้สัส วันๆคลุกอยู่แต่กับเมีย ติดกีชิบ” ธีโอหันมาสวนใส่มอแกนที่เวลาเพื่อนชวนไปไหน ยากมากกว่ามันจะมาได้

“อ้าว ไอ้ห่านี่ มึงไม่มีเมียมึงไม่เข้าใจหรอกเว้ย”

ในขณะเดียวกันนั้น…..เสียงรถสปอร์ตราคาแพงของเคย์เดนก็ดังเข้ามาในรั้วของบ้านพักตากอากาศริมทะเลที่เจคอปเป็นเจ้าของพอดี

ธีโอได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่เดินออกมายืนรออยู่หน้าประตูใหญ่ หวังได้เห็นแฟนสาวของเคย์เดนก่อนใครเขา ซึ่งหลังจากนั้นไม่กี่นาที….

“มึงมายืนทำอะไรตรงนี้” เคย์เดนที่เดินเข้ามาพร้อมยู่ยี่เอ่ยถามธีโอที่เสนอหน้าออกมาให้เขาเห็นเป็นคนแรก

“มารอรับมึงไง แล้วไหนแฟนมึง กูเห็นแต่……” ธีโอเลื่อนสายตาไปหยุดอยู่ที่ยู่ยี่

น้องคนนี้เป็นเพื่อนของนาวานะถ้าเขาจำไม่ผิด แล้วทำไม?

“เฮ้ย! อย่าบอกนะว่า….น้องคนนี้แฟนมึง?” ปากหนาขยับถามคนตรงหน้าด้วยความตกใจ ธีโอจำได้ว่ายู่ยี่คืออดีตยัยเฉิ่มที่เคยมาสารภาพรักกับเคย์เดนแล้วโดนมันปฎิเสธไป

“เออ! นี่ยู่ยี่แฟนกูเอง!” พูดจบเคย์เดนก็จูงมือแฟนสาวเดินเข้าไปในบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ทันที ปล่อยให้ธีโอยืนทำหน้าอึ้งอยู่คนเดียว

ไหนตอนนั้นมันบอกว่าไม่ชอบไงวะ…..

หรือว่าเป็นเพราะน้องเขาสวยขึ้น เพื่อนจอมเจ้าชู้ของเขาถึงได้ยอมสยบ!

“เอ่อ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวยิ้มแห้งๆส่งไปให้เพื่อนๆคนที่เหลือของเคย์เดน ที่กำลังนั่งทำหน้าตาดีกันอยู่บนโซฟาคนละมุม

กลุ่มนี้มีใครขี้เหร่บ้างไหมเนี้ย เจอทีไรเธอประหม่าทุกทีเพราะออร่าของพี่ๆเขากระแทกตาเธอเข้าอย่างจัง….

“สวัสดีครับ มาเหนื่อยๆเอาของขึ้นไปเก็บกันก่อนสิ” นาวินยิ้มรับเป็นคนแรกตามประสาคนที่ดูเป็นผู้ชายอบอุ่นอ่อนโยน ชอบใส่ใจคนอื่น

“ห้องไหน” เคย์เดนถาม

“เดี๋ยวกูพาไป” ลูคัสผุดลุกขึ้นก่อนจะเดินนำหน้าขึ้นไปชั้นบนที่มีห้องนอนเกือบๆสิบห้องได้

“ไปกันเถอะ” เคย์เดนเห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะลากแฟนสาวให้ขึ้นไปด้วยกัน

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีธีโอก็เดินเข้ามาสมทบกับเพื่อนที่เหลือทันที พร้อมกับเจคอปที่เดินกลับเข้ามา