LOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot ) 의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

Chapter40. แผนร้าย @ห้องพัก ปึง!“แคลร์ เราขอโทษนะที่โกหกพี่ลูคัสไปแบบนั้น“ ทันทีที่เสียงประตูห้องปิดลง ยี่หวาก็เดินเข้ามากล่าวขอโทษแคลร์ในเรื่องที่เธอไม่ได้บอกเจ้าตัวเอาไว้ก่อน นั่นก็คือการโกหกลูคัสไปว่าหญิงสาวไม่สบายจึงไม่ได้ไปด้วย ”.....ไม่เป็นไหร่หรอกยี่หวา“ แม้จะรู้สึกตะหงิดอยู่บ้างที่เพื่อนไม่ยอมบอกเธอก่อน แต่ด้วยความที่แคลร์เป็นคนไม่อยากคิดมากกับเรื่องที่ผ่านมาแล้ว จึงยอมปล่อยผ่านเรื่องนั้นไป ”ขอบคุณนะแคลร์“”แล้วเพื่อนใหม่คนนั้นใครเหรอ? ทำไมไม่เห็นเคยเล่าให้เราฟังเลยล่ะ“ ได้ทียี่หวาก็รัวคำถามใส่ ในใจรู้สึกเต้นลิงโลดอย่างบอกไม่ถูกยามได้เห็นแคลร์อยู่กับผู้ชายคนอื่น แถมภาพนั้นยังปรากฎต่อสายตาของลูคัสอีกด้วย แบบนี้จากที่เธอไม่มีโอกาส ก็ยังมีความหวังอยู่น่ะสิ เพราะถ้าแคลร์ตกลงปลงใจกับคนอื่น วันหนึ่งพี่ลูคัสก็คงต้องถอยไปเอง แคลร์ได้ยินแบบนั้นก็เงียบไปชั่วครู่ เธอไม่ได้บอกเรื่องคอปเปอร์เพราะเห็นว่ามันไม่ได้สำคัญขนาดนั้น และวันนี้เป็นวันแรกที่เธอได้พูดคุยกับคอปเปอร์แบบจริงจัง“คอปเปอร์ฝึกงานอยู่ห้องอาหารน่ะ เราเจอกันเมื่อวันก่อน เพราะมันไม่มีอะไรก็เลยไม่ได้เล่าให้ฟัง“ ”ฮั่นแ

Chapter42. โดนปั่นหัว ติ๊ง~เมื่อลิฟท์เปิดลงแคลร์ก็ต้องตื่นตกใจ เมื่อเห็นว่าสถานที่ที่ร่างสูงพามา มันไม่ใช่ห้องพยาบาลอย่างที่เธอคิด มันคือห้องพักขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงาม และไม่ต้องเดา แคลร์ก็สามารถรับรู้ได้ทันทีว่า ห้องที่มีวิวทะเลสวยงานอยู่ชั้นสูงสุดแบบนี้ คือห้องส่วนตัวของลูคัสแน่ๆ เหตุก็เพราะถ้าดูแบบผิวเผิน ห้องทำงานของเขาคือชั้นสูงสุดของโรงแรม แต่ความจริงมันไม่ใช่ ถ้าขึ้นมาอีกชั้นมันจะเป็นเพ้นท์เฮาส์หรูที่เต็มไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกสบายอย่างครบครัน “นั่งก่อน พี่จะไปหยิบกล่องยามาทำแผลให้“ ลูคัสเอ่ยบอกด้วยในน้ำเสียวทุ้ม ก่อนจะเดินหายไปในห้องน้ำทิ้งให้แคลร์ยืนเก้ๆกังๆมองห้องอันใหญ่โตของเขาด้วยท่าทางทำตัวไม่ถูกอยู่คนเดียว จู่ๆความรู้สึกแปลกๆก็แล่นผ่านเข้ามา ยามนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เธอกำลังอยู่กับเขาแบบสองต่อสองในห้องนอนของเขา ใช้เวลาไม่นาน ร่างสูงก็เดินกลับมา ”ยื่นมือมาสิ“ ปากน้าเอ่ยบอกหลังจากนั่งลงข้างแคลร์แคลร์ที่ไม่มีทางเลือกก็ยอมทำตามแต่โดยดี ความกระอักกระอ่วนเริ่มแทรกเข้ามา ในขณะที่เขาค่อยๆเอื้อมมือมาจับมือเล็กเอาไว้พร้อมกับทำแผลให้ด้วยความตั้งใจ เขาจำเป็นต้องท

Chapter 44. อย่ายั่วให้มันมาก NC++ “ฮึก แคลร์ขอโทษ คะแคลร์ไม่ได้ตั้งใจที่จะทิ้งพี่ไป แต่แคลร์ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ฮึก” คนตัวเล็กร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกมากมายที่ถูกอดกลั้นเอาไว้ ลูคัสเห็นแบบนั้นก็หัวใจกระตุกวาบ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นแคลร์ในมุมอ่อนแอ แขนแกร่งดร่างเล็กเข้ามากอดอีกครั้งอย่างแนบแน่น ตอนนี้หัวใจของเขาค่อยๆพองโตขึ้นมาภายใน เพราะความสุขสมที่ได้ปลดล็อคทุกความรู้สึกกับเธอ ในที่สุด.....สิ่งที่เขารอคอยก็เกิดขึ้นแล้ว “ไม่ต้องทำอะไรเลยแคลร์ พี่เข้าใจเราทุกอย่าง” “ต่อจากนี้ไม่ต้องอดทนกับสิ่งที่เราไม่โอเคอีกต่อไป ทำตามที่ใจเราต้องการ” น้ำเสียงปลอบประโลมทำให้หญิงสาวรู้สึกตื้นตันใจขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ความรู้สึกผิดในอดีตยังตามหลอกหลอนอยู่เล็กๆ เพราะแคลร์รู้ดีว่าคนที่ตัดสินใจผิดพลาดคือเธอเอง ยิ่งได้เห็นลูคัสแสดงความเข้าอกเข้าใจเธอแบบนี้ หญิงสาวยิ่งรู้สึกผิดและอยากขอโทษเขาสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ตอนนี้เธอค่อนข้างมั่นใจแล้วว่ายี่หวา.....อาจจะไม่ได้หวังดีกับเธอจริงๆ ไม่ใช่เพียงเพราะว่าเธอเชื่อในสิ่งที่ลูคัสพูด แต่เป็นเพราะเเคลร์เริ่มเชื่อในสิ่งที่ตัวเองรู้สึกมาตั้ง

Chapter 46. คำสัญญา "พาเราไปพักน่ะสิ“”พี่ไม่อยากเป็นคนใจร้าย” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ก่อนจะเดินพาแคลร์เข้าไปในห้องนอน พร้อมกับวางเธอลงไปบนเตียงนุ่ม “ตะแต่....เราไม่กลับไปทำงานกันเหรอคะ” แม้จะยังเหนื่อยอยู่ แต่หญิงสาวก็เริ่มรู้สึกไม่ดีที่ตัวเองนั้นกำลังอู้งาน “เราจะกังวลเรื่องนั้นไปทำไมหื้ม? พี่เป็นเจ้าของเกาะนะเผื่อเราจะจำไม่ได้” ลูคัสนั่งลงข้างเธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปปัดปรอยผมเล็กออกจากใบหน้า ในที่สุด.....วันนี้ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง วันที่แคลร์กำลังนอนอยู่บนเตียงของเขา ลูคัสเฝ้ารอเวลานี้มาอย่างอดทน และต่อจากนี้ จะไม่มีอะไรที่พรากเธอไปจากเขาได้อีกแล้ว เขามั่นใจ ว่าตัวเองกับคนตรงหน้ามีหัวใจที่ตรงกันมาตั้งแต่แรก และมันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงไปได้ง่ายๆอย่างแน่นอน “.....แต่ แคลร์เป็นเด็กฝึกงาน” หญิงสาวยังคงกังวล ถ้ามัวแต่นอนพักอยู่บนนี้แล้วเธอจะเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการฝึกงานได้ยังไง “แต่เราเป็นคนของพี่ พี่สามารถเซ็นผ่านงานให้เราได้เลย โดยไม่ต้องทำอะไร” เขาบอกด้วยสีหน้าภูมิใจในตำแหน่งนั้นแต่แคลร์ที่ได้ยินกลับทำหน้ามุ่ยตอบกลับมา เหตุก็เพราะนั่นมันไม่ใช่นิสัยของเธอน่ะสิ เธอไม่ได้อยาก

Chapter48. เริ่มสงสัย ตกเย็น หลังจากที่ติดต่อแคลร์ไม่ได้มาเป็นเวลาหลายชั่วโมง จนกระทั่งถึงเวลาเลิกงาน ยี่หวาจึงตัดสินใจเดินเข้ามาตามหาแคลร์ด้านในตัวโรงแรมติดกับฝั่งออฟฟิศของพนักงานคนอื่นๆ ร่างผอมเพรียวสอดส่องสายตา มองหาเพื่อนสนิทไปจนทั่ว แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าเห็น “อ้าว เราเป็นนักศึกษาฝึกงานนี่ ขึ้นมาบนนี้มีปัญหาอะไรอยากปรึกษาพี่หรือเปล่าจ้ะ” เสียงของนินจาที่ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ยี่หวาสะดุ้งเล็กน้อย เนื่องจากนินจาเป็นที่ปรึกษาให้กับน้องฝึกงานทุกคน เธอจึงจำหน้าของเด็กๆได้หมด “เอ่อ คือ.....ไม่ได้มีปัญหาอะไรค่ะ” “หนูแค่มาตามหาเพื่อน” “เพื่อน?” นินจาเลิ่กคิ้วข้างหนึ่งขึ้นด้วยความสงสัย ยี่หวาขบคิดอยู่พักหนึ่ง ว่าเธอควรจะถามหาแคลร์ออกไปดีไหม เผื่อนินจาจะรู้ว่าแคลร์ทำงานอยู่ที่ไหน “ค่ะ แคลร์น่ะค่ะ ที่เป็นเลขาฝึกงาน” ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจถามออกไป “อ๋อ น้องแคลร์น่ะเหรอ ได้ข่าวว่าวันนี้เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ก็เลยลางานครึ่งวันไปพร้อมกับคุณลูคัสน่ะจ้ะ” “ไม่ใช่ว่าตอนนี้กลับไปพักผ่อนที่ห้องหรอกเหรอ” “จะจริงเหรอคะ!?” ยี่หวาพอได้ยินคำว่าอุบัติเหตุก็ทำสีหน้าตื่นตกใจออกมา เธอไม่รู้ว่าเกิดอะ