Accueil / Romance / His Best Friend is My Unexpected Forever / Chapitre 1 - Chapitre 10

Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

14

I

“Elena, ano ba talagang problema mo? Kanina ka pa nakatitig sa cellphone mo na para bang may hihintayin kang tawag mula sa Malacañang.”Ibinaba ni Mark ang tinidor sa pinggan. Lumikha iyon ng matalim at pumupunit na tunog laban sa porselana, sapat para mapalingon ang waiter sa gilid ng maliit na Italian restaurant sa may Tomas Morato.Ito ang fifth anniversary namin. Limang taon mula noong gabing magtapat siya sa likod ng bleachers sa high school, may dalang melted chocolate at bulaklak na pinitas lang sa bakod ng kapitbahay. Noong mga panahong iyon, akala ko sapat na ang kabataan at kilig para itawid ang buong buhay. Akala ko, kapag matagal na kayo, kusa nang susunod ang lalim.Pero ngayong gabi, habang nakapatong sa mesa ang malamig nang truffle pasta at ang natunaw na yelo sa iced tea, tanging hungkag na katahimikan lang ang namamagitan sa aming dalawa.“Wala,” marahan kong sagot, marahang itinabi ang screen ng cellphone ko paharap sa mesa. Hindi ko sinabi sa kanya na kanina pa ako

Dernière mise à jour : 2026-11-06

II

“Huwag kang masyadong matakot, Elena. Hindi naman nangangagat ang mga billionaire—karaniwan lang silang mahilig magpasabog ng buhay kapag na-offend ang ego nila.”Humalakhak si Julian habang iniikot ang hawak niyang ceramic mug na may tatak ng ahensya. Tumabi siya sa akin habang naglalakad kami sa makintab na pasilyo ng 28th floor. Ang bawat hakbang ng aking takong sa tiles ay parang nagmamarka ng bagong ritmo ng buhay ko—mabilis, pormal, at walang puwang para sa pag-aalinlangan.“Hindi naman ako natatakot,” sagot ko sabay ayos sa hawak kong leather notebook. “Naninibago lang siguro. Sa dating agency ko, kapag may issue ang client, kadalasan simpleng apology post lang sa Facebook o press release sa print media ang solusyon. Dito, parang bawat kibo, may live coverage.”“Dahil ito ang Vanguard,” lumingon si Julian sa akin, bahagyang kumindat. May kakaibang kumpyansa sa bawat kilos niya—yung tipong alam mong sanay makipag-usap sa mga CEO at editor-in-chief nang hindi man lang pinagpapawi

Dernière mise à jour : 2026-11-06

III

“Huwag kang maniniwala sa lahat ng sinasabi niyan tungkol sa akin, Elena. Kalahati niyan, imbento; ang natitirang kalahati, exaggerated para magmukha siyang bayani.”Mababa at buo ang boses ng lalaking nagsalita.Nakatayo siya sa may counter ng artisan coffee bar sa 28th floor ng Vanguard. Hawak niya ang isang simpleng double espresso, walang asukal, walang gatas. Kung si Julian ay parang modelo sa cover ng isang business magazine na laging plantsado ang bawat hibla ng buhok, ang lalaking kaharap ko ngayon ay may ibang uri ng dating—matangkad, malapad ang balikat sa ilalim ng charcoal-gray na button-down shirt na nakatupi ang manggas, at may mga matang matalas kung tumingin ngunit may kakaibang kalmadong lalim.“Grabe ka naman magsalita, Leo,” natatawang depensa ni Julian, sabay akbay sa balikat ng lalaki. “Sinasabi ko lang naman kay Elena ang totoo. Kung wala ako noong college, malamang na-kick out tayo sa communications department dahil sa thesis proposal mong halos magpabagsak sa d

Dernière mise à jour : 2026-11-06

IV

“Huwag mong sabihing nagpa-panic ka na agad, Elena? Alas-onse pa lang ng gabi. Marami pang oras bago magbukas ang stock market bukas.”Inilapag ni Julian ang isang mainit na paper cup ng kape sa gilid ng aking laptop. Bumasag ang boses niya sa nakatutulig na katahimikan ng war room sa ika-28 palapag. Madilim na ang buong Vanguard PR maliban sa sulok na ito, kung saan ang malamig na asul na liwanag mula sa mga display monitors ang tanging tumatanglaw sa mga gusot na papeles, printouts ng stock charts, at mga kalahating naubos na takeout boxes.“Hindi ako nagpa-panic,” sagot ko habang mabilis na nagta-type nang hindi pinuputol ang tingin sa screen. “Pero kapag ang pinakamalaking tech conglomerate sa bansa ay may leaked internal audit na nagsasabing kalahati ng kanilang projected Q3 revenue ay questionable, hindi 'marami' ang limang oras para gumawa ng counter-narrative, Julian. Isang maling salita lang sa press statement, babagsak ang share price nila pagsapit ng alas-nuwebe ng umaga.”

Dernière mise à jour : 2026-11-06

V

“Elena, akala mo ba talaga basta-basta mo na lang akong matatalikuran pagkatapos ng limang taon?”Napatigil ako sa paghakbang palabas ng glass door ng apartment lobby ko. Ang boses na iyon—mabigat, may bahid ng sigarilyo at pamilyar na panunumbat—ay parang malamig na tubig na ibinuhos sa batok ko.8:30 ng umaga. Tirik na ang araw sa Bonifacio Global City, at ang simoy ng hangin sa sidewalk ay may kasamang amoy ng sariwang kape at usok ng mga dumaraang shuttle bus. Sa gilid ng plant box sa tapat ng building, nakatayo si Mark. Nakasuot siya ng kupas na jacket na may tatak ng lumang kumpanya niya, gusot ang maong, at malalalim ang itim sa ilalim ng kanyang mga mata. Halatang magdamag siyang hindi natulog—o baka magdamag siyang naghintay sa labas.Bumilis ang tibok ng puso ko, hindi dahil sa kilig o pangungulila, kundi dahil sa biglaang paninikip ng dibdib. Isang buwan na ang lumipas mula noong gabi sa Tomas Morato kung kailan ko iniwan ang susi at ang limang taong relasyon namin sa ilali

Dernière mise à jour : 2026-11-06

VI

“Bakit parang mas gusto mong iligtas ang lahat ng problema ko kaysa aminin mong may pakialam ka sa akin?”Napahinto ako sa paghahalo ng kape sa pantry. Dahan-dahan akong lumingon at nadatnan si Julian na nakasandal sa pintuan, nakatiklop ang mga braso sa dibdib at may pilyong ngiti sa labi.“Excuse me? Hindi ko alam kung saan mo nakuha ang conclusion na iyan.”“Sa dami ng beses na nahuhuli kitang nakatingin sa akin.”Napasinghap ako. “Ang kapal ng mukha mo!”Tumawa siya. “See? Gising na gising ka na. Hindi mo na kailangan ng kape.”“Julian, kung wala kang importanteng sasabihin, may trabaho ako.”“Meron.” Lumapit siya at inilapag sa tabi ko ang isang maliit na paper bag. “Breakfast.”Napatingin ako roon. Isang croissant at isang maliit na sandwich ang laman nito.“Para sa akin?”“Hindi. Para sa multo sa likod mo.”Napalingon ako sa likuran ko, pero wala naman akong nakita. Pagbalik ko ng tingin sa kanya, halos hindi niya mapigilan ang pagtawa.“Ang sama mo!”“Pero kinagat mo na ang pa

Dernière mise à jour : 2026-11-12

VII

“Hindi mo sinagot ang tanong ko, Julian. Bakit kayo nagkita ni Mark?”Nawala ang pilyong ngiti sa mukha ni Julian. Ilang segundo siyang nakatitig sa akin, para bang pinag-iisipan kung alin sa mga katotohanan ang dapat niyang sabihin at alin ang mas mabuting itago.Nasa loob kami ng elevator ng Vanguard. Alas-sais na ng gabi, at halos wala nang tao sa aming palapag. Hawak ko pa rin ang cellphone ko, nakabukas ang larawang ilang minuto pa lamang ang nakalilipas ay tuluyan nang gumulo sa isip ko.Si Julian. Si Mark. Magkaharap sa iisang mesa. At halatang hindi iyon basta pagkikita lamang.“Where did you get that picture?” tanong niya.“Hindi mahalaga kung saan ko nakuha. Ang mahalaga, bakit hindi mo sinabi sa akin na magkakilala kayo?”Napabuntong-hininga siya. “Elena, hindi ito ang tamang lugar para pag-usapan natin.”“Then tell me where. Sa kotse mo? Sa restaurant? O baka gusto mong mag-schedule tayo ng meeting para mas maayos mong maipaliwanag ang pagtataksil mo?”“Elena.”“Huwag mo a

Dernière mise à jour : 2026-11-12

VIII

“Kung hindi mo ako tinulungan dahil kay Mark, bakit pakiramdam ko ngayon ay pareho kayong may hawak sa direksiyon ng buhay ko?”Natahimik si Julian sa kabilang linya.Ilang segundo akong nakatayo sa tabi ng aking workstation, hawak ang cellphone habang nakatitig sa email na kakabasa ko lamang. Hindi ko alam kung alin ang mas masakit: ang malaman na may lihim na usapan ang dalawang lalaking naging bahagi ng buhay ko, o ang mapagtantong maaaring hindi pala aksidente ang lahat ng nangyari sa akin.“Elena, please. Huwag kang magdesisyon batay sa isang mensaheng hindi mo alam ang buong konteksto.”“Then give me the whole story.”“Meet me sa conference room. I'll show you everything.”“Hindi ako pupunta para lang marinig ang isa na namang paliwanag mo, Julian. Gusto kong malaman kung bakit mo ako hinayaang maniwala na nagsimula ang lahat noong unang araw ko sa Vanguard.”“Because I wanted you to have a fresh start.”Napatawa ako nang mapait.“Fresh start? Sa mundong may lihim pala sa likod

Dernière mise à jour : 2026-11-12

IX

“Hindi ako natatakot na mawalan ng trabaho, Julian. Ang kinatatakutan ko ay baka sa huli, pati ang paniniwala ko sa sarili ko ay maagaw nila.”Natigilan si Julian sa harap ko.Ilang minuto pa lamang ang nakalilipas nang matapos ang tawag mula sa legal department. Ngayon, nakatayo kami sa isang maliit na conference room sa Vanguard, parehong hindi alam kung paano haharapin ang panibagong problemang dumating sa buhay ko.“Elena, look at me.”Hindi ako gumalaw.“Please.”Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin. Nandoon ang seryosong ekspresyon niya, wala ang karaniwang ngiti at panunukso na madalas niyang ginagamit para asarin ako.“You didn't do anything wrong,” sabi niya.“Pero ako ang kailangang alisin sa account. Ako ang kailangang magpaliwanag. At ako ang kailangang magpatunay na karapat-dapat ako rito.”“I know.”“Hindi mo alam, Julian. Hindi mo alam kung gaano kahirap magsimula ulit pagkatapos ng limang taong pakiramdam ko ay lagi akong kulang. Ngayon, pati ang bagong oportunidad na

Dernière mise à jour : 2026-11-12

X

“Bakit ikaw ang una kong gustong tawagan, Julian, gayong ikaw rin ang taong hindi ko alam kung kaya ko pang pagkatiwalaan?”Hindi agad siya sumagot.Nakatayo ako sa harap ng glass wall ng Vanguard, hawak ang cellphone na kanina ko pa hindi mabitawan. Alas-siyete na ng gabi. Karamihan sa mga empleyado ay nakauwi na, ngunit nanatili akong nakaupo sa workstation ko, paulit-ulit na binabasa ang email na may pangalan ni Leo Mercer.Hindi ko alam kung bakit si Julian ang una kong hinanap.Siguro dahil sa kabila ng lahat ng pagdududa ko, naging bahagi na siya ng mga araw na unti-unti kong natutunang maging masaya.At marahil iyon ang pinakanakakatakot.“Elena,” mahinang tawag niya. “Come here.”Nakatayo siya sa bungad ng conference room. Nakatanggal na ang kanyang necktie at nakabukas ang unang dalawang butones ng kanyang polo. Halatang pagod siya, ngunit nang makita niya ako, agad na nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha.“May alam ka ba tungkol sa report ni Leo?” tanong ko.“Not yet. I o

Dernière mise à jour : 2026-11-12

Dernier

Suivant

Scanner le code pour lire sur l'application

DMCA.com Protection Status