เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 19 ไฟไหม้เรือนครัว
วันที่เผยแพร่:
2026-11-10 19:04:45เจียงฉงซานกำลังนั่งตรวจสอบบัญชีอยู่ในห้องหนังสือ เมื่อได้ยินเสียงบ่าวรับใช้วิ่งเข้ามารายงาน เขาก็เงยหน้าขึ้นทันที
“เกิดอะไรขึ้น!”
บ่าวรับใช้หอบหายใจ
“นายท่าน! เรือนครัวไฟไหม้ขอรับ”
เจียงฉงซานลุกพรวด
“อะไรนะ!”
“ไฟลุกขึ้นจากเตา แล้วลามไปยังผ้าแห้งขอรับ”
เจียงฉงซานรีบเดินออกจากห้อง แต่ยังไม่ทันพ้นประตู เขาก็ชะงัก ก่อนหันกลับมาถาม
“แล้วหลีเอ๋อร์อยู่ที่ใด”
บ่าวรับใช้ก้มหน้า
“คุณหนู... อยู่ที่เรือนครัวขอรับ”
“อะไรนะ!”
เจียงฉงซานหน้าซีดทันที
“หลีเอ๋อร์!”
เขารีบวิ่งออกไปโดยไม่สนใจสิ่งใดอีก
ในเวลาเดียวกัน เซี่ยฉางยวนกำลังตรวจสอบสมุนไพรอยู่ภายในร้านยาของสกุลเจียง เมื่ออาหยวนรีบเข้ามารายงานว่าเรือนครัวเกิดไฟไหม้ ชายหนุ่มก็วางตำราในมือลงทันที
“ฮูหยินอยู่ที่ใด”
อาหยวนรีบตอบ
“ฮูหยินอยู่ที่เรือนครัวขอรับ!”
เซี่ยฉางยวนลุกขึ้นทันที
“เตรียมม้า!”
“ขอรับ!”
แต่ยังไม่ทันที่อาหยวนจะวิ่งออกไป เซี่ยฉางยวนก็เดินผ่านเขาไปแล้ว ฝีเท้าของชายหนุ่มรวดเร็วอย่างผิดปกติ แม้สีหน้าจะยังคงสงบนิ่ง แต่แววตากลับแฝงความกังวลอย่างชัดเจน
เจียงเยว่หลี! เจ้าไปทำอะไรในเรือนครัวกันแน่
เมื่อเซี่ยฉางยวนกลับมาถึงจวน เปลวไฟส่วนใหญ่ก็ถูกดับลงแล้ว เรือนครัวเสียหายไปเกือบครึ่งหลัง คานไม้บางส่วนดำเป็นตอตะโก กลิ่นควันลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ บ่าวรับใช้หลายคนกำลังช่วยกันขนสิ่งของออกมา
ส่วนเจียงเยว่หลีกำลังยืนอยู่กลางลานด้วยสภาพน่าสงสารอย่างยิ่ง
ใบหน้างดงามเปื้อนเขม่าดำ
เส้นผมบางส่วนยุ่งเหยิง
ชายแขนเสื้อมีรอยไหม้เล็กน้อย
แต่ที่น่าสงสารที่สุดก็คือ... นางกำลังถือชามโจ๊กสีดำสนิทเอาไว้ในมือ
เซี่ยฉางยวนหยุดเดิน ก่อนมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาซับซ้อน เจียงเยว่หลีหันมาเห็นเขาพอดี ดวงตาของนางเป็นประกายทันที
“สามี!”
นางรีบเดินเข้ามาหา
“ท่านกลับมาแล้ว!”
เซี่ยฉางยวนไม่ได้มองชามโจ๊ก เขากลับจับข้อมือของนางขึ้นมาดูก่อน
“บาดเจ็บหรือไม่”
เจียงเยว่หลีชะงัก
“ไม่เจ้าค่ะ”
ชายหนุ่มตรวจดูแขนทั้งสองข้าง ก่อนมองใบหน้าของนาง
“ถูกไฟลวกหรือไม่”
“ไม่เจ้าค่ะ”
“สำลักควันหรือเปล่า”
เจียงเยว่หลีส่ายหน้า
“ข้าแค่ไอนิดหน่อย”
เซี่ยฉางยวนขมวดคิ้ว ก่อนจับชีพจรให้นางอย่างรวดเร็ว เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอาการผิดปกติร้ายแรง เขาจึงค่อยคลายสีหน้าลง
“ดีแล้ว”
เจียงเยว่หลีมองเขาอย่างประหลาดใจ
“สามี... ท่านไม่โกรธหรือ”
เซี่ยฉางยวนเงยหน้าขึ้น
“เหตุใดข้าต้องโกรธ”
เจียงเยว่หลีหันไปมองเรือนครัวที่เสียหาย ก่อนตอบเสียงเบา
“เพราะข้าทำไฟไหม้เรือนครัว...”
เซี่ยฉางยวนมองตามสายตาของนาง ก่อนกล่าวเรียบ ๆ
“เรือนครัวซ่อมใหม่ได้”
เขาหันกลับมามองนาง
“แต่หากเจ้าได้รับบาดเจ็บ ต่อให้ใช้เงินมากเพียงใดก็ไม่อาจทำให้ความเจ็บปวดหายไปทันที”
เจียงเยว่หลีชะงัก หัวใจของนางพลันอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด
“สามี...”
นางกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้น เสียงตะโกนของเจียงฉงซานก็ดังขึ้น
“หลีเอ๋อร์!”
เจียงเยว่หลีสะดุ้ง ก่อนหันกลับไปมอง เจียงฉงซานกำลังเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นบุตรสาวยืนอยู่ข้างเซี่ยฉางยวนอย่างปลอดภัย เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเรือนครัวที่เสียหาย สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที
“หลีเอ๋อร์!”
เจียงเยว่หลีรีบยิ้มหวาน
“ท่านพ่อ!”
เจียงฉงซานมองบุตรสาว ก่อนถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”
เจียงเยว่หลีก้มหน้าลงเล็กน้อย
“ข้า... ข้าแค่ทำอาหารเจ้าค่ะ”
“ทำอาหารหรือ”
เจียงฉงซานเบิกตากว้าง
“เจ้าทำอาหาร!”
“เจ้าค่ะ”
“แล้วเหตุใดเรือนครัวจึงไฟไหม้”
เจียงเยว่หลีเม้มริมฝีปาก ก่อนตอบเสียงเบา
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน...”
“...”
เจียงฉงซานยกมือกุมหน้าอก เขารู้สึกว่าหัวใจของตนเองกำลังถูกทดสอบอย่างหนัก
เมื่อก่อนบุตรสาวชอบซื้อของฟุ่มเฟือย
เขาก็ทนได้
บุตรสาวชอบเอาแต่ใจ
เขาก็ทนได้
บุตรสาวร้องโวยวายขอหย่ากับบุตรเขย
เขาก็ยังพยายามเกลี้ยกล่อมอย่างอดทน
แต่ตอนนี้... นางถึงขั้นเผาเรือนครัว!
เจียงฉงซานสูดลมหายใจลึก ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ
“หลีเอ๋อร์...”
เจียงเยว่หลีเงยหน้าขึ้น
“เจ้าคะ”
เจียงฉงซานมองบุตรสาวสุดที่รัก ก่อนกล่าวประโยคที่ทำให้บ่าวรับใช้รอบข้างแทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่
“อย่าให้พ่อต้องคุกเข่าขอร้องเลย หลีเอ๋อร์ เจ้าสร้างเรื่องวุ่นวายให้น้อยลงกว่านี้อีกสักนิดไม่ได้หรือ”
“...”
เจียงเยว่หลีนิ่งงัน
ชิงถงรีบก้มหน้าลง
หัวหน้าพ่อครัวที่ยืนอยู่ไม่ไกลถึงกับหันหน้าหนี
ส่วนเซี่ยฉางยวนกลับยกมือขึ้นปิดริมฝีปากเล็กน้อย ราวกับกำลังพยายามซ่อนรอยยิ้ม
เจียงเยว่หลีทำหน้าสลด
“ท่านพ่อ...”
เจียงฉงซานถอนหายใจ
“พ่อไม่ได้ห่วงเรือนครัว”
เขามองบุตรสาวอย่างจริงจัง
“แต่หากวันนี้เจ้าถูกไฟลวกขึ้นมาเล่า”
เจียงเยว่หลีชะงัก
“หากไฟลามเร็วกว่านี้อีกนิด เจ้าจะทำอย่างไร”
นางก้มหน้าลง
“ข้าผิดไปแล้วเจ้าค่ะ”
เจียงฉงซานมองนาง ก่อนถอนหายใจอีกครั้ง
“ช่างเถิด”
เขาโบกมืออย่างหมดแรง
“กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสีย”
เจียงเยว่หลีรีบพยักหน้า
“เจ้าค่ะ!”
ก่อนเดินจากไป นางยังไม่วายหันกลับมามองเรือนครัว
“ท่านพ่อ...”
เจียงฉงซานหลับตาลง
“อะไรอีก”
เจียงเยว่หลียกชามโจ๊กในมือขึ้นเล็กน้อย
“โจ๊กของข้า...”
“ทิ้งไป!”
เจียงฉงซานตอบทันที
“...”
เจียงเยว่หลีทำหน้ามุ่ย ก่อนเดินจากไปอย่างเชื่อฟัง หลังจากเจียงเยว่หลีกลับเรือนแล้ว เจียงฉงซานก็หันมาหาเซี่ยฉางยวน
“ฉางยวน”
“ขอรับ ท่านพ่อ”
เจียงฉงซานถอนหายใจ
“เจ้าคงเหนื่อยมากสินะ”
เซี่ยฉางยวนชะงัก
“เรื่องใดหรือขอรับ”
เจียงฉงซานมองเรือนครัวที่เสียหาย ก่อนกล่าวอย่างเหนื่อยใจ
“ก็เรื่องภรรยาของเจ้าอย่างไรเล่า”
เซี่ยฉางยวนมองตาม ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงสงบ
“ข้าไม่ได้เหนื่อยขอรับ”
เจียงฉงซานหันกลับมามอง
“จริงหรือ”
“ขอรับ”
ชายหนุ่มกล่าวต่อ
“เยว่หลีแค่เพียงอยากทำอาหารให้ข้า”
เจียงฉงซานชะงัก
“ทำให้เจ้าหรือ”
เซี่ยฉางยวนพยักหน้า
“ขอรับ”
เจียงฉงซานนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจยาว
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
เขามองเรือนครัวอีกครั้ง ก่อนพึมพำ
“ลูกสาวข้าเพิ่งรู้จักเอาใจสามี แต่กลับเกือบเผาจวนเสียแล้ว...”
เซี่ยฉางยวนหลุดหัวเราะเบา ๆ เจียงฉงซานหันมามองทันที
“เจ้าหัวเราะหรือ”
ชายหนุ่มรีบกลับมามีสีหน้าสงบนิ่ง
“เปล่าขอรับ”
เจียงฉงซานหรี่ตา ก่อนส่ายหน้าอย่างจนใจ
“ช่างเถิด”
เขาตบไหล่บุตรเขยเบา ๆ
“ต่อไปเจ้าต้องช่วยข้าดูแลนางให้มากหน่อย”
เซี่ยฉางยวนพยักหน้า
“ขอรับ”
“โดยเฉพาะเรื่องเข้าครัว”
เจียงฉงซานกล่าวอย่างจริงจัง
“อย่าให้นางเข้าไปอีกเด็ดขาด”
เซี่ยฉางยวนชะงัก ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงกลั้นยิ้ม
“ข้าจะพยายามขอรับ”
คืนนั้น เจียงเยว่หลีกลับมานั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าหงอยเหงา แม้จะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว แต่ในใจกลับยังรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย
นางไม่ได้ตั้งใจทำไฟไหม้จริง ๆ
นางเพียงอยากทำอาหารให้สามีเท่านั้นเอง
แต่สุดท้ายกลับทำให้บิดาต้องตกใจ
และทำให้เรือนครัวเสียหายไปเกือบครึ่งหลัง
เจียงเยว่หลีถอนหายใจ
“เฮ้อ...”
ชิงถงที่กำลังจัดผ้าห่มอยู่รีบหันมามอง
“คุณหนู อย่าคิดมากเลยเจ้าค่ะ”
เจียงเยว่หลีทำหน้ามุ่ย
“ข้าไม่ได้คิดมาก”
“เช่นนั้นเหตุใดจึงถอนหายใจ”
“ข้าแค่เสียดายโจ๊ก”
“...”
ชิงถงนิ่งงัน ก่อนกล่าวอย่างระมัดระวัง
“คุณหนูเจ้าคะ โจ๊กหม้อนั้นไหม้จนดำแล้วนะเจ้าคะ”
เจียงเยว่หลีถอนหายใจอีกครั้ง
“แต่ข้าตั้งใจทำมากเลยนะ”
ชิงถงไม่รู้จะตอบอย่างไร สุดท้ายจึงเพียงกล่าว
“วันหน้าหากคุณหนูอยากทำอาหารให้ท่านเขย บ่าวคิดว่าควรให้พ่อครัวช่วยดีกว่าเจ้าค่ะ”
เจียงเยว่หลีพยักหน้า
“ข้าก็คิดเช่นนั้น”
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ
“แต่ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ”
ชิงถงถาม
“เรื่องใดเจ้าคะ”
“เหตุใดเพียงแค่ทำโจ๊กจึงยากถึงเพียงนี้”
“...”
ชิงถงก้มหน้าลง นางไม่กล้าตอบว่าเพราะคุณหนูไม่เคยทำอาหารมาก่อนเลยสักครั้ง…
บทล่าสุด
ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต บทที่ 20 ความสงบสุขที่กำลังจะหายไป
ไม่นานนัก เซี่ยฉางยวนก็กลับเข้ามาภายในห้อง เมื่อเห็นเจียงเยว่หลีนั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าหงอย ๆ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย“ยังไม่นอนหรือ”เจียงเยว่หลีเงยหน้าขึ้น“สามี”“อืม”“ท่านทำงานเสร็จแล้วหรือ”“เสร็จแล้ว”ชายหนุ่มเดินไปวางตำราแพทย์ลงบนโต๊ะ ก่อนหันกลับมามองนาง“ยังคิดเรื่องเมื่อเช้าอยู่หรือ”เจียงเยว่หลีชะงักก่อนจะส่ายหน้า“เปล่าเจ้าค่ะ”เซี่ยฉางยวนเลิกคิ้ว“จริงหรือ”นางเม้มริมฝีปาก ก่อนพยักหน้า“จริง”ชายหนุ่มมองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้ามานั่งลงข้างเตียง“เยว่หลี”“เจ้าคะ”“ท่านพ่อไม่ได้โกรธเจ้า”เจียงเยว่หลีชะงัก เซี่ยฉางยวนกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสงบ“เขาแค่เพียงเป็นห่วงเจ้า”นางก้มหน้าลงเล็กน้อย“ข้ารู้”“หากวันนี้เจ้าบาดเจ็บขึ้นมา คนที่เสียใจที่สุดก็คือท่านพ่อ”เจียงเยว่หลีเงียบไป ชายหนุ่มกล่าวต่อ“เรือนครัวเสียหายก็ซ่อมใหม่ได้ แต่ชีวิตคนไม่ใช่สิ่งที่จะนำเงินมาซื้อคืนได้”คำพูดนี้ทำให้เจียงเยว่หลีนึกถึงเหตุการณ์ในชาติก่อนขึ้นมาอีกครั้ง ภาพบิดาที่กอดนางเอาไว้ท่ามกลางหิมะ ภาพมือใหญ่ที่พยายามปกป้องนางจากอันตราย และภาพสุดท้ายก่อนที่คนทั้งสองจะตกลงไปในหน้าผา เจียงเยว่หลีรู้สึกจุกแน่
ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต บทที่ 19 ไฟไหม้เรือนครัว
เจียงฉงซานกำลังนั่งตรวจสอบบัญชีอยู่ในห้องหนังสือ เมื่อได้ยินเสียงบ่าวรับใช้วิ่งเข้ามารายงาน เขาก็เงยหน้าขึ้นทันที“เกิดอะไรขึ้น!”บ่าวรับใช้หอบหายใจ“นายท่าน! เรือนครัวไฟไหม้ขอรับ”เจียงฉงซานลุกพรวด“อะไรนะ!”“ไฟลุกขึ้นจากเตา แล้วลามไปยังผ้าแห้งขอรับ”เจียงฉงซานรีบเดินออกจากห้อง แต่ยังไม่ทันพ้นประตู เขาก็ชะงัก ก่อนหันกลับมาถาม“แล้วหลีเอ๋อร์อยู่ที่ใด”บ่าวรับใช้ก้มหน้า“คุณหนู... อยู่ที่เรือนครัวขอรับ”“อะไรนะ!”เจียงฉงซานหน้าซีดทันที“หลีเอ๋อร์!”เขารีบวิ่งออกไปโดยไม่สนใจสิ่งใดอีกในเวลาเดียวกัน เซี่ยฉางยวนกำลังตรวจสอบสมุนไพรอยู่ภายในร้านยาของสกุลเจียง เมื่ออาหยวนรีบเข้ามารายงานว่าเรือนครัวเกิดไฟไหม้ ชายหนุ่มก็วางตำราในมือลงทันที“ฮูหยินอยู่ที่ใด”อาหยวนรีบตอบ“ฮูหยินอยู่ที่เรือนครัวขอรับ!”เซี่ยฉางยวนลุกขึ้นทันที“เตรียมม้า!”“ขอรับ!”แต่ยังไม่ทันที่อาหยวนจะวิ่งออกไป เซี่ยฉางยวนก็เดินผ่านเขาไปแล้ว ฝีเท้าของชายหนุ่มรวดเร็วอย่างผิดปกติ แม้สีหน้าจะยังคงสงบนิ่ง แต่แววตากลับแฝงความกังวลอย่างชัดเจนเจียงเยว่หลี! เจ้าไปทำอะไรในเรือนครัวกันแน่เมื่อเซี่ยฉางยวนกลับมาถึงจวน เปลวไฟส่วนใหญ่ก็ถู
ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต บทที่ 18 ข้าก็แค่ต้องการทำอาหาร
เซี่ยฉางยวนไม่ได้กล่าวอะไรอีก เขาเพียงหยิบตำราแพทย์ขึ้นมาอ่านต่อ แต่เมื่อเห็นเจียงเยว่หลีนั่งทำหน้ามุ่ยอยู่ข้าง ๆ มุมปากของเขากลับยกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจึงกล่าวขึ้นเบา ๆ“ตำราที่เจ้าหามาให้วันนี้...”เจียงเยว่หลีรีบหันกลับมา“ทำไมหรือ”เซี่ยฉางยวนมองนาง ก่อนกล่าวออกมา“ข้าชอบมาก”เจียงเยว่หลีชะงัก“จริงหรือ”“อืม”ชายหนุ่มกล่าวต่อ“ขอบใจเจ้าอีกครั้ง”ใบหน้าของเจียงเยว่หลีพลันสว่างสดใสขึ้นมาทันที“สามี!”นางยิ้มกว้าง“เช่นนั้นวันหน้าข้าจะทำให้ท่านมีความสุขมากกว่านี้อีก”เซี่ยฉางยวนมองรอยยิ้มของนาง ก่อนถอนหายใจเบา ๆ“ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าต้องปวดศีรษะมากกว่าเดิมก็พอ”เจียงเยว่หลีหัวเราะ“ท่านวางใจเถิด”นางกล่าวอย่างมั่นใจ“ข้าจะเป็นภรรยาที่ดีที่สุดในใต้หล้าให้ได้”เซี่ยฉางยวนมองนางก่อนจะกล่าวเรียบ ๆ“ข้าจะรอดู”เจียงเยว่หลียิ้มกว้าง แต่ในใจกลับเริ่มคิดแผนการใหม่แล้ว วันนี้ตำราแพทย์ได้ผล! พรุ่งนี้ข้าจะทำอะไรดีนะ หรือจะลองทำอาหารให้เขา เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของนางก็เป็นประกายทันทีส่วนเซี่ยฉางยวนที่ไม่รู้ว่าภรรยากำลังคิดอะไรอยู่ กลับรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาอย่า
ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต บทที่ 17 ข้าไม่ได้ชอบสร้างเรื่องยุ่งยาก
เมื่อคิดได้ว่าอย่างน้อยเซี่ยฉางยวนก็อาจจะมีวันที่ทำใจทอดทิ้งนางไม่ได้ นางก็เริ่มรู้สึกมีความหวังขึ้นมา หลังจากหลินรั่วเวยกลับไปแล้ว เจียงเยว่หลีก็รีบเรียกชิงถงเข้ามา“ชิงถง!”“เจ้าค่ะ คุณหนู”“ไปดูในคลังสมบัติของท่านพ่อให้ข้าหน่อยว่ามีตำราแพทย์หายากหรือไม่”ชิงถงชะงัก“ตำราแพทย์หรือเจ้าคะ”“ใช่!”“คุณหนูจะนำไปทำอะไร”เจียงเยว่หลียิ้มหวาน“มอบให้สามี!”ชิงถงพยักหน้าอย่างเข้าใจ ช่วงหลายวันที่ผ่านมา นางเริ่มคุ้นเคยกับการที่คุณหนูคิดถึงท่านเขยอยู่ตลอดเวลาแล้ว“บ่าวจะไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”“เดี๋ยวก่อน!”เจียงเยว่หลีเรียกเอาไว้ ชิงถงหันกลับมา“มีอะไรอีกหรือเจ้าคะ”“หากไม่มีตำราแพทย์ ก็หาสมุนไพรหายากมาแทน”“เจ้าค่ะ”“แล้วก็...”เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง“อย่าเพิ่งบอกผู้ใดนะ”ชิงถงชะงัก“เพราะเหตุใดหรือเจ้าคะ”เจียงเยว่หลียิ้มอย่างมีเลศนัย“ข้าอยากทำให้สามีประหลาดใจ”ในเวลาเดียวกัน เซี่ยฉางยวนกำลังตรวจสอบสมุนไพรชุดใหม่ภายในห้องเก็บยา อาหยวนยืนอยู่ข้างกาย คอยรายงานเรื่องต่าง ๆ“คุณชาย สมุนไพรจากหัวเมืองทางเหนือมาถึงครบแล้วขอรับ”เซี่ยฉางยวนพยักหน้า“ตรวจสอบคุณภาพแล้วหรือยัง”“ตรวจส
ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต บทที่ 16 ใส่ใจใสสิ่งที่สามีชอบ
หลินรั่วเวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามออกมา“เจ้ารู้หรือไม่ว่าศิษย์พี่ของข้าชอบอะไร”เจียงเยว่หลีตอบทันที“ตำราแพทย์”“ถูกต้อง”“สมุนไพรหายาก”“ถูกต้อง”“ความสงบ”“ถูกต้อง”หลินรั่วเวยพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“ดูเหมือนเจ้าจะเริ่มรู้จักเขาดีขึ้นแล้ว”เจียงเยว่หลียิ้มกว้าง“แน่นอน!”หลินรั่วเวยกล่าวต่อ“เช่นนั้นเจ้าก็ควรเริ่มจากสิ่งที่เขาชอบก่อน”เจียงเยว่หลีขมวดคิ้ว หลินรั่วเวยจึงแนะนำด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“หาตำราแพทย์หายากมาให้เขา”“ได้!”“หาสมุนไพรล้ำค่ามาให้เขา”“ได้!”“แล้วก็อย่ารบกวนเขามากเกินไป”เจียงเยว่หลีชะงัก“เรื่องสุดท้าย...”หลินรั่วเวยเลิกคิ้ว“ทำไมหรือ”เจียงเยว่หลีทำหน้าลำบากใจ“ข้าทำไม่ได้”“เพราะเหตุใด”“เพราะข้าต้องนอนกอดเขาทุกคืน”“พรวด!”หลินรั่วเวยพ่นน้ำชาออกมาทันที“แค่ก! แค่ก!”เจียงเยว่หลีรีบยื่นผ้าเช็ดหน้าให้“เวยเวย! เจ้าเป็นอะไรไป”หลินรั่วเวยไอจนหน้าแดง ก่อนเงยหน้ามองสหายด้วยสายตาตกตะลึง“เจ้า... เจ้าพูดว่าอะไรนะ”เจียงเยว่หลีกะพริบตา“ข้าบอกว่าข้านอนกอดสามีทุกคืน”“ทุกคืนเลยหรือ”“ใช่!”หลินรั่วเวยเบิกตากว้าง“แล้วศิษย์พี่ของข้ายอมหรือ”เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอย
ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต บทที่ 15 วางแผนมัดใจสามี
ความจริงในชาติก่อน หลินรั่วเวยไม่ได้อยู่ช่วยนางได้จนถึงที่สุดเพราะหลังจากเกิดเรื่องกับเจียงเยว่หมิง หลินรั่วเวยที่ได้รับพิษต้องกลับไปหุบเขาโอสถ แต่ก่อนหน้านั้น อีกฝ่ายเคยยื่นมือช่วยเหลือในยามที่นางไม่มีผู้ใดจริง ๆเจียงเยว่หลีไม่เคยลืมบุญคุณนี้ หลินรั่วเวยก้มมองมือที่ถูกจับเอาไว้ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ“เจ้าฝันประหลาดจริง ๆ”“ประหลาดตรงไหน”“ข้ากับเจ้าเพิ่งสนิทกันได้ไม่นาน”นางกล่าวอย่างตรงไปตรงมา“ข้าเข้าหาเจ้าตอนแรกก็เพราะอยากเห็นศิษย์พี่ของข้าหย่ากับภรรยา”เจียงเยว่หลีหัวเราะ“ข้ารู้”หลินรั่วเวยชะงัก“เจ้ารู้หรือ”“แน่นอน”เจียงเยว่หลียิ้ม“เจ้าชอบเอาชนะศิษย์พี่ของตนเองมาตั้งแต่เด็ก เรื่องนี้ใครบ้างไม่รู้”“...”หลินรั่วเวยหน้าแดงเล็กน้อย“ข้าไม่ได้ชอบเอาชนะเสียหน่อย!”“เช่นนั้นหรือ”“ข้าแค่ไม่ชอบที่ทุกคนเอาแต่ชมเขา”“นั่นไม่เรียกว่าชอบเอาชนะหรือ”“เจียงเยว่หลี!”เจียงเยว่หลีหัวเราะออกมา แต่เพียงครู่เดียว นางก็กลับมามีสีหน้าจริงจังอีกครั้ง“เวยเวย ข้ารู้ว่าเมื่อก่อนพวกเราไม่ได้สนิทสนมกันมากนัก”นางชะงักเล็กน้อย ก่อนรีบเอ่ยออกมา“ในเมื่อยามนี้พวกเราเป็นสหายกันแล้ว ข้าก็อยากรักษาคว
บางทีคุณอาจจะชอบ
ย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์102.1K viewsสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ28.5K viewsหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่194.7K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.8K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของบัณฑิตยากจน
ภัสสพิชชา2.2K viewsเกิดใหม่ครานี้ ข้าขอหนีให้พ้นจากองค์ชายสิบสาม
มีสมองแค่ 2 นาที77 viewsเกิดใหม่เป็นสาวใช้อุ่นเตียงที่ท่านอ๋องไม่มีวันรัก
Camellia.ma157 viewsสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน432 views
