Teilen

บทที่ 11 ความลับของเซี่ยฉางยวน

last update Veröffentlichungsdatum: 09.11.2026 19:22:15

เจียงฉงซานเป็นผู้มีทรัพย์สินมากมาย ทั้งร้านค้า ที่ดิน และกิจการค้าขายหลายแห่ง แม้จะไม่ได้มีตำแหน่งขุนนางสูงส่ง แต่ความมั่งคั่งของตระกูลเจียงกลับเป็นที่หมายตาของผู้คนไม่น้อย

จงจวินเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เขาตั้งใจเข้าหาเจียงเยว่หลีตั้งแต่แรก เพราะรู้ว่านางเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของเจียงฉงซาน หากสามารถแต่งงานกับนางได้ วันหนึ่งทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเจียงก็อาจตกมาอยู่ในมือเขา

ชาติก่อนหลังจากนางหย่ากับเซี่ยฉางยวน จงจวินก็ยิ่งแสดงท่าทีสนิทสนมกับนางมากขึ้น เขาพูดจาหวานหู สัญญาว่าจะดูแลนางไปตลอดชีวิตแต่เบื้องหลังกลับเริ่มวางแผนเข้าครอบครองกิจการของบิดานางอย่างลับ ๆ

เมื่อเจียงเยว่หลีรู้ทันและปฏิเสธที่จะมอบทรัพย์สินให้ ความอ่อนโยนของจงจวินก็หายไปทันที จากบุรุษที่เคยพูดว่ารักนางยิ่งกว่าชีวิต กลับกลายเป็นคนแรกที่ผลักนางลงสู่หายนะ

เจียงเยว่หลีกำพู่กันในมือแน่น ภาพเหตุการณ์ในชาติก่อนปรากฏขึ้นมาในความทรงจำอีกครั้ง หลังจากเซี่ยฉางยวนขึ้นครองราชย์ ข่าวเรื่องอดีตภรรยาของฮ่องเต้ก็เริ่มแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง

เดิมทีเจียงเยว่หลีพยายามใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบ นางไม่กล้าออกไปพบปะผู้คนมากนัก เพราะรู้ดีว่าตนเองเคยทำสิ่งใดกับเซี่ยฉางยวนเอาไว้ แต่จงจวินกลับเป็นคนแรกที่นำเรื่องนี้มาเปิดเผยต่อหน้าผู้คน

ในงานเลี้ยงงานหนึ่ง เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยว่า

“พวกท่านรู้หรือไม่ว่าสตรีผู้นั้นเป็นใคร”

ทุกคนหันมามองด้วยความสนใจ จงจวินยิ้มเย็น

“นางก็คืออดีตฮูหยินของฝ่าบาท”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที

“อะไรนะ!”

“อดีตฮูหยินของฝ่าบาทหรือ”

“หมายถึงสตรีที่เคยทอดทิ้งฝ่าบาทในยามตกต่ำอย่างนั้นหรือ”

จงจวินพยักหน้า

“ใช่แล้ว!”

เขาหันมามองเจียงเยว่หลีด้วยสายตาเหยียดหยาม

“เมื่อก่อนนางดูถูกฝ่าบาทว่าเป็นเพียงบุรุษยากจนไร้อนาคต ถึงขั้นบีบบังคับให้พระองค์หย่าขาด”

เจียงเยว่หลีจำได้ว่าตอนนั้นตนเองหน้าซีดเผือด นางพยายามเดินหนี แต่จงจวินกลับไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ

“สตรีเช่นนี้สมควรได้รับความเห็นใจหรือ”

เขากล่าวเสียงดัง

“ฝ่าบาททรงมีพระเมตตา ไม่คิดเอาผิดนาง แต่พวกเราจะปล่อยให้สตรีที่เคยเหยียบย่ำพระองค์ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายต่อไปได้อย่างไรกัน”

คำพูดนั้นทำให้ผู้คนเริ่มคล้อยตาม

บางคนกล่าวว่าควรขับไล่นางออกจากเมืองหลวง

บางคนกล่าวว่าตระกูลเจียงไม่สมควรมีทรัพย์สินมากมาย

และบางคนถึงขั้นกล่าวว่า หากสามารถทำให้เจียงเยว่หลีตกต่ำ ก็เท่ากับเป็นการแก้แค้นให้ฮ่องเต้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเยว่หลีก็รู้สึกหนาวเยือกไปทั้งร่าง เพราะคำพูดของจงจวินในวันนั้นเอง... จึงเป็นจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมทั้งหมด

หลังจากนั้นร้านค้าของตระกูลเจียงก็ถูกกลั่นแกล้ง กิจการหลายแห่งถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดกฎหมาย คนที่เคยคบหากับบิดาของนางต่างพากันตีตัวออกห่าง บางคนถึงขั้นร่วมมือกับจงจวินเพื่อแย่งชิงทรัพย์สินของตระกูลเจียง

สุดท้ายเจียงฉงซานต้องพาบุตรสาวหนีออกจากเมืองหลวง แต่ก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากการตามล่า และในคืนหิมะตกหนักนั้นเอง... สองพ่อลูกก็ต้องจบชีวิตลงที่หน้าผา

“กร๊อบ!”

เสียงพู่กันหักดังขึ้นอย่างกะทันหัน ชิงถงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สะดุ้งตกใจ

“คุณหนู!”

เจียงเยว่หลีก้มมองพู่กันที่หักคามือ ก่อนค่อย ๆ วางมันลงบนโต๊ะ ใบหน้างดงามของนางยามนี้ไม่มีรอยยิ้มหลงเหลืออยู่เลย

“ชิงถง”

“เจ้าค่ะ คุณหนู”

“ช่วงนี้จงจวินมาหาข้าบ่อยครั้งใช่หรือไม่”

ชิงถงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า

“ใช่เจ้าคะ”

“แล้วเจ้าคิดว่าเขาเป็นคนเช่นไร”

ชิงถงตอบอย่างระมัดระวัง

“คุณชายจงเป็นคนพูดจาไพเราะ ทุกครั้งที่มาพบคุณหนูก็มักนำของขวัญติดมือมาด้วย”

เจียงเยว่หลีหัวเราะเย็น

“ของขวัญหรือ”

นางนึกถึงเครื่องประดับราคาถูกและของกระจุกกระจิกที่จงจวินเคยมอบให้ ชาติก่อนนางกลับเห็นสิ่งเหล่านั้นล้ำค่ายิ่งกว่าสมบัติของตระกูลเจียงเสียอีก ช่างน่าขันยิ่งนัก

“ชิงถง”

“เจ้าค่ะ”

“ต่อไปหากจงจวินมาขอพบข้า ไม่ต้องให้เขาเข้าจวน”

ชิงถงชะงัก เจียงเยว่หลีจึงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ข้าไม่อยากพบหน้าเขาอีก”

สาวใช้มองผู้เป็นนายด้วยความประหลาดใจ

“แต่เมื่อก่อนคุณหนู...”

“เมื่อก่อนก็คือเมื่อก่อน”

เจียงเยว่หลีตัดบท

“ตอนนี้ข้าแต่งงานแล้ว จะไปพบปะบุรุษอื่นอย่างสนิทสนมได้อย่างไรกัน”

ชิงถงรีบพยักหน้า

“บ่าวเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”

เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ

“แล้วก็ไปสืบมาให้ข้าด้วยว่า ช่วงนี้จงจวินกำลังทำอะไรอยู่”

“เจ้าค่ะ”

“โดยเฉพาะเรื่องที่ช่วงนี้เขาเข้าออกจวนผู้ใด พบปะกับใครบ้าง และมีหนี้สินอะไรหรือไม่”

ชิงถงเบิกตากว้าง

“คุณหนูต้องการสืบเรื่องของคุณชายจงหรือเจ้าคะ”

“ใช่”

เจียงเยว่หลียิ้มเย็น

“ข้าอยากรู้ว่าเขากำลังวางแผนอะไรอยู่”

ชิงถงแม้จะสงสัย แต่ก็ไม่กล้าถามมาก

“บ่าวจะให้คนไปตรวจสอบเจ้าค่ะ”

เมื่อสาวใช้ออกไปแล้ว เจียงเยว่หลีก็หันกลับมามองชื่อบนกระดาษอีกครั้ง

จงจวิน

นางจ้องชื่อนั้นอยู่นาน ก่อนหยิบพู่กันด้ามใหม่ขึ้นมา จากนั้นจึงลากเส้นสีดำทับชื่อของเขาอย่างแรง

“ชาติก่อนเจ้าหลอกลวงข้า”

เสียงของนางแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความเย็นชา

“ทำให้ข้าต้องสูญเสียทุกสิ่ง”

นางวางพู่กันลง

“ชาตินี้อย่าหวังเลยว่าข้าจะยอมให้เจ้าทำสำเร็จอีก”

เจียงเยว่หลีลุกขึ้นเดินไปยังหน้าต่าง สายลมอ่อน ๆ พัดผ่านเข้ามา ทำให้ม่านผ้าโปร่งขยับไหว

นางมองออกไปยังลานกว้างของจวนตระกูลเจียง ในชาติก่อนนางโง่เขลาเกินไป เอาแต่เชื่อคำพูดหวานหูของคนอื่น ไม่เคยคิดว่าผู้ที่ยิ้มให้ตนเองอาจกำลังซ่อนมีดเอาไว้เบื้องหลัง แต่ชาตินี้จะไม่เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว

นางจะปกป้องบิดา

รักษาทรัพย์สินของตระกูลเจียง

และจะไม่ยอมให้ผู้ใดใช้ชื่อของเซี่ยฉางยวนมาเป็นข้ออ้างในการทำร้ายครอบครัวของนางอีกเด็ดขาด

ส่วนเรื่องทำให้สามีรักนางนั้น... เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจ

“เฮ้อ...”

เรื่องนี้คงต้องใช้เวลาอีกมาก ถึงอย่างไรเซี่ยฉางยวนก็เป็นบุรุษที่แม้แต่บรรดาคุณหนูผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงยังไม่อาจทำให้เขาหันมาสนใจได้ นางจะหวังให้เขาตกหลุมรักภายในไม่กี่วันก็คงเป็นไปไม่ได้

แต่ไม่เป็นไร นางมีเวลา ตราบใดที่ยังไม่หย่ากัน นางก็ยังมีโอกาส เจียงเยว่หลียิ้มกว้างขึ้นมาอีกครั้ง

“สามีเอ๋ย สามี เรื่องทำให้ท่านรักข้าคงต้องค่อยเป็นค่อยไป”

นางหันกลับมามองชื่อจงจวินบนกระดาษ ก่อนแค่นหัวเราะ

“แต่เรื่องจัดการคนชั่ว ข้าคงรอไม่ได้!”

เพราะนางรู้ดีว่า... หากปล่อยให้จงจวินมีโอกาสเข้ามาใกล้ตระกูลเจียงอีกครั้ง ความหายนะในชาติก่อนก็อาจย้อนกลับมาเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิมและครั้งนี้ นางจะไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป

ภายในห้องหนังสือของเรือนตะวันออก กลิ่นหมึกจาง ๆ ผสมกับกลิ่นสมุนไพรลอยอบอวลอยู่ในอากาศ

เซี่ยฉางยวนนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้จันทน์ ในมือมีสมุดบัญชีของร้านยาสมุนไพรสกุลเจียงเล่มหนึ่ง ข้างกายเป็นกองเอกสารเกี่ยวกับการซื้อขายสมุนไพรจากหัวเมืองต่าง ๆ

แม้ภายนอกเขาจะเป็นเพียงบุตรเขยแต่งเข้าสกุลเจียง แต่แท้จริงแล้วกิจการร้านยาสมุนไพรส่วนใหญ่ของตระกูลล้วนอยู่ภายใต้การดูแลของเขา

นับตั้งแต่แต่งเข้ามาเป็นเขย เซี่ยฉางยวนก็รับหน้าที่ดูแลกิจการร้านยาและตรวจสอบบัญชีรวมของจวน

ส่วนเจียงฉงซานผู้เป็นพ่อตานั้น แม้จะยังคงดูแลกิจการอื่น ๆ ด้วยตนเอง แต่เรื่องใดที่เกี่ยวข้องกับสมุนไพรและตำรับยา เขามักจะมอบหมายให้บุตรเขยเป็นผู้ตัดสินใจเพราะเขารู้ดีว่าเซี่ยฉางยวนมีความสามารถเพียงใด

ชายหนุ่มผู้นี้ไม่เพียงเชี่ยวชาญวิชาแพทย์ แต่ยังมีความรู้เรื่องสมุนไพรและการปรุงยาอย่างลึกซึ้ง แม้จะมีอายุยังน้อย แต่ความสามารถกลับไม่ด้อยไปกว่าหมอผู้มีชื่อเสียงในยุทธภพ ที่สำคัญที่สุด เขายังเป็นว่าที่ผู้สืบทอดหุบเขาโอสถอีกด้วย

เพียงแต่มีเรื่องหนึ่งที่เจียงฉงซานไม่เคยล่วงรู้ นั่นก็คือชาติกำเนิดที่แท้จริงของบุตรเขยผู้นี้ เซี่ยฉางยวนวางพู่กันลง ก่อนหยิบจดหมายฉบับหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก กระดาษในมือเก่าจนเริ่มเหลือง ขอบกระดาษบางส่วนมีรอยยับจากการถูกเปิดอ่านหลายครั้ง

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 76 เหล่าองค์ชายสิ้นพระชนม์

    ภายในตำหนักของเฉินกุ้ยเฟยเสียงร้องไห้ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง“เป็นไปไม่ได้!”เฉินกุ้ยเฟยประทับอยู่บนพระแท่นด้วยพระพักตร์ซีดเผือด พระนางกำจดหมายจากอวิ๋นหนานแน่นจนกระดาษยับย่น“ลูกของข้า...”น้ำพระเนตรไหลลงมาไม่ขาดสาย“ลูกทั้งสองคนของข้า...”นางกำนัลที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างต่างพากันร้องไห้“เหนียงเหนียง โปรดถนอมพระวรกายด้วยเพคะ”เฉินกุ้ยเฟยหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น“ถนอมพระวรกายหรือ”พระนางเงยหน้าขึ้น“ข้าจะถนอมพระวรกายไปเพื่อผู้ใดอีก”ไม่มีผู้ใดกล้าตอบ เฉินกุ้ยเฟยหลับพระเนตรลง ภาพของพระโอรสทั้งสองในวัยเยาว์พลันปรากฏขึ้นในความทรงจำครั้งหนึ่งองค์ชายรองเคยวิ่งเข้ามากอดพระนางพร้อมขอขนมส่วนองค์ชายสี่ก็มักเดินตามพระเชษฐาไปทุกแห่งพระนางเคยคิดว่าหากสามารถผลักดันพระโอรสองค์ใดองค์หนึ่งขึ้นสู่ตำแหน่งองค์รัชทายาทได้ ชีวิตของตนเองก็จะมั่นคงไปตลอดกาลแต่สุดท้าย... พระนางกลับสูญเสียพระโอรสทั้งสองไป“ข้าผิดเอง...”เฉินกุ้ยเฟยพึมพำ“หากวันนั้นข้าไม่คิดช่วงชิงอำนาจ...”น้ำพระเนตรหยดหนึ่งร่วงลงบนจดหมาย“พวกเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่”ไม่มีผู้ใดตอบคำถามนั้นได้ คืนนั้นเฉินกุ้ยเฟยรับสั่งให้นางกำนัลและขันทีท

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 75 องค์ชายรองและองค์ชายสามสิ้นพระชนม์

    ค่ำวันเดียวกัน เซี่ยฉางยวนกลับมาที่เรือนพักหลังจากจัดการงานบางอย่างเสร็จ เมื่อเดินเข้ามาในห้อง เขาก็เห็นเจียงเยว่หลีกำลังนั่งเอนกายอยู่บนตั่งนุ่ม โดยมีชิงถงคอยนวดขาให้อย่างเบามือ“ท่านพี่!”เจียงเยว่หลีรีบยิ้มให้เซี่ยฉางยวนเดินเข้ามาใกล้“วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง”นางพยักหน้า“สบายดีเจ้าค่ะ”ชายหนุ่มนั่งลงข้างนางก่อนยื่นมือไปแตะหน้าท้องของนางเบา ๆ“แล้วลูกเล่า”เจียงเยว่หลีหัวเราะ“ลูกก็สบายดีเจ้าค่ะ”เซี่ยฉางยวนยิ้ม“ดีแล้ว”เขาหันไปมองชิงถง“เจ้าไปพักเถิด ข้าจะดูแลนางเอง”ชิงถงรีบประสานมือ“เจ้าค่ะ!”หลังจากสาวใช้ถอยออกไป เซี่ยฉางยวนก็ย้ายมานั่งตรงปลายตั่ง ก่อนจับขาของเจียงเยว่หลีขึ้นมาวางบนตักอย่างระมัดระวัง เจียงเยว่หลีเบิกตากว้าง“ท่านพี่!”ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น“หืม”“ท่านจะทำอะไรเจ้าคะ”เซี่ยฉางยวนตอบอย่างเรียบเฉย“นวดขาให้เจ้า”เจียงเยว่หลีชะงัก“แต่...”“ช่วงนี้เจ้าเดินมากไม่ได้ และข้าก็เห็นว่าเจ้ามักจะบ่นว่าเมื่อยขา”เขากล่าวพลางเริ่มนวดอย่างเบามือ“ข้าจึงคิดว่าควรช่วยเจ้าเสียหน่อย”เจียงเยว่หลีนิ่งงัน นางก้มลงมองสามีที่กำลังนวดขาให้อย่างตั้งใจ หัวใจพลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างป

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 74 ฮองเฮาสิ้นพระชนม์

    คืนนั้น ขันทีใหญ่พร้อมองครักษ์จำนวนหนึ่งเดินทางไปยังตำหนักเฟิ่งอี๋อย่างเงียบ ๆไม่มีการประกาศราชโองการต่อหน้าขุนนางไม่มีการเรียกประชุมราชสำนักและไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้เข้าออกตำหนักในช่วงเวลานั้นฮองเฮาที่กำลังประทับอยู่ภายในห้องบรรทม เมื่อเห็นขันทีใหญ่เดินเข้ามาพร้อมถาดเหล้าก็พลันชะงัก“นี่คืออะไร”ขันทีใหญ่คุกเข่าลง“กราบทูลเหนียงเหนียง ฝ่าบาททรงพระราชทานเหล้ามาให้พ่ะย่ะค่ะ”ฮองเฮาหรี่พระเนตรลง“เหล้าหรือ”พระนางทอดพระเนตรถ้วยเหล้าบนถาดก่อนใบหน้าจะค่อย ๆ ซีดลง“เหล้าพิษ!”ขันทีใหญ่ไม่ตอบแต่ความเงียบของเขาก็เพียงพอแล้ว ฮองเฮาหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น“ฮ่า ๆ!”พระนางยกพระหัตถ์ขึ้นปิดพระพักตร์“ฝ่าบาททรงคิดจะฆ่าข้าอย่างนั้นหรือ”ขันทีใหญ่ก้มศีรษะต่ำ“เหนียงเหนียงโปรดรับพระราชทานด้วยพ่ะย่ะค่ะ”ฮองเฮากำพระหัตถ์แน่น“ข้าทำผิดอะไร!”พระนางตวาด“ข้าเป็นฮองเฮาของพระองค์!”ขันทีใหญ่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเบา“ฝ่าบาททรงทราบเรื่องนางข้าหลวงหลินซูอิ๋นแล้วพ่ะย่ะค่ะ”สิ้นเสียงนั้น ฮองเฮาก็พลันนิ่งงัน ดวงพระเนตรเบิกกว้าง“อะไรนะ”ขันทีใหญ่ก้มศีรษะลงอีกครั้ง“ฝ่าบาททรงทราบทุกอย่า

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 73 ความผิดของฮองเฮา

    เซี่ยเสวียนฮ่องเต้ทอดพระเนตรพระโอรสด้วยสายตาเย็นชา“เจ้าจะกล่าวว่าหลักฐานทั้งหมดเป็นเรื่องเท็จอย่างนั้นหรือ”องค์รัชทายาทชะงัก“ลูก...”“ข้าเคยมอบโอกาสให้เจ้ามาแล้วหลายครั้ง”พระสุรเสียงของฮ่องเต้เต็มไปด้วยความผิดหวัง“แต่เจ้ากลับทำให้ข้าผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า”องค์รัชทายาทกำพระหัตถ์แน่น“เสด็จพ่อโปรดเมตตาด้วย!”เซี่ยเสวียนฮ่องเต้หลับพระเนตรลงชั่วครู่ก่อนตรัสด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด“นับจากวันนี้ให้ถอดถอนตำแหน่งองค์รัชทายาท และให้พำนักอยู่ภายในตำหนักเดิมภายใต้การควบคุม ห้ามออกจากตำหนักโดยไม่ได้รับพระบรมราชานุญาต!”สิ้นพระสุรเสียง อดีตองค์รัชทายาทก็ทรุดตัวลงกับพื้น“เสด็จพ่อ!”แต่ไม่ว่าจะร้องขออย่างไร พระราชโองการก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อีกแล้วหลังจากตำแหน่งองค์รัชทายาทว่างลง บรรยากาศภายในวังหลวงก็เปลี่ยนไปทันที เหล่าองค์ชายที่ก่อนหน้านี้ไม่กล้าแสดงความทะเยอทะยาน ต่างเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ เพราะตำแหน่งองค์รัชทายาทคือสิ่งที่องค์ชายทุกพระองค์ต่างปรารถนาแม้บางพระองค์จะไม่ได้แสดงออกอย่างเปิดเผย แต่ขุนนางที่สนับสนุนแต่ละฝ่ายกลับเริ่มเข้าหากันมากขึ้นเฉินกุ้ยเฟยที่เพิ่งได้รับอำนาจดูแลวังห

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 72 ความผิดขององค์รัชทายาท

    คืนนั้น เมื่อเซี่ยฉางยวนกลับมาถึงเรือนพัก เจียงเยว่หลีก็รีบเดินเข้าไปหา“ท่านพี่!”เซี่ยฉางยวนยิ้ม“มีอะไรหรือ”นางจับแขนเขา“ข้ามีเรื่องจะถามเจ้าค่ะ”ชายหนุ่มเลิกคิ้ว“เรื่องอะไร”เจียงเยว่หลีมองเขาอย่างจริงจัง“เรื่องตระกูลจง”เซี่ยฉางยวนชะงักเล็กน้อยก่อนยิ้มบาง“เจ้ารู้ข่าวแล้วหรือ”“รู้แล้วเจ้าค่ะ”นางพยักหน้า“ทหารหลวงบุกจับคนตระกูลจงกลางงานแต่งงาน”เซี่ยฉางยวนพยักหน้า“อืม”เจียงเยว่หลีหรี่ตาลง“ท่านพี่...”“หืม”“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับท่านหรือไม่”เซี่ยฉางยวนมองนางอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ“เหตุใดเจ้าจึงคิดเช่นนั้น”เจียงเยว่หลียิ้มอย่างเจ้าเล่ห์“เพราะข้ารู้ว่าสามีของข้าเก่งกาจมากเพียงใด”ชายหนุ่มหัวเราะออกมา“เจ้าช่างยกย่องข้าเสียจริง”เจียงเยว่หลีรีบกล่าว“ท่านอย่าเปลี่ยนเรื่องสิ”เซี่ยฉางยวนยื่นมือไปลูบศีรษะนางแล้วตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ข้าเพียงช่วยให้หลักฐานบางอย่างไปถึงมือคนที่ควรได้รับเท่านั้น”เจียงเยว่หลีเบิกตากว้าง“ที่แท้ก็เป็นฝีมือของท่านจริงๆ ด้วย”ชายหนุ่มพยักหน้า“ส่วนเรื่องที่ตระกูลจงจะได้รับโทษอย่างไร ย่อมต้องขึ้นอยู่กับการตรวจสอบของทางการ”เจียงเยว

  • ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต   บทที่ 71 ความพินาศของตระกูลจง

    ภายในจวนตระกูลเฉิน เฉินอวี้เจินนั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลืองในชุดเจ้าสาวสีแดงสด ใบหน้าของนางถูกแต่งแต้มอย่างประณีต แต่ดวงตากลับไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย“คุณหนู”สาวใช้คนสนิทกล่าวเบา ๆ“ถึงเวลาแล้วเจ้าค่ะ”เฉินอวี้เจินพยักหน้า ก่อนสูดลมหายใจลึกไม่ว่าอย่างไร วันนี้ข้าก็จะได้เป็นฮูหยินน้อยตระกูลจงแล้วนางกำมือแน่นต่อจากนี้ผู้ใดก็อย่าหวังว่าจะดูหมิ่นข้าได้อีก แต่สิ่งที่นางไม่รู้ก็คือ...งานมงคลที่นางเฝ้ารอ กำลังจะกลายเป็นวันที่ตระกูลจงต้องจดจำไปตลอดชีวิตช่วงบ่ายขณะที่แขกเหรื่อกำลังทยอยเดินทางเข้ามาในจวนตระกูลจง เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นทั่วลานงาน บรรดาขุนนางและพ่อค้าต่างเข้ามาแสดงความยินดีกับประมุขตระกูลจงแม้บางคนจะไม่ได้สนิทสนมกันนัก แต่ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลจงกับตระกูลเฉินที่กำลังจะเกิดขึ้น ทุกคนจึงพยายามแสดงท่าทีเป็นมิตร“ยินดีด้วยใต้เท้าจง”“งานมงคลครั้งนี้ช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ”ประมุขตระกูลจงยิ้มรับคำอวยพรอย่างภาคภูมิใจ“ขอบคุณทุกท่าน”แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังรอพิธีคำนับฟ้าดิน เสียงฝีเท้าม้าจำนวนมากก็ดังขึ้นจากด้านนอกตึก! ตึก! ตึก!แขกเหรื่อบางคนชะงัก“เกิดอะไรขึ้น”ยังไม

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status