ตอนที่ 21 ต้องไม่ใช่ในช่วงบ่ายวันเดียวกัน เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าประตูกระท่อม ทำเอาบุหลันที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่บนแคร่ต้องสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจประตูกระท่อมไม้เก่าๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง เสียงไม้กระแทกฝาผนังดังโครมคราม เสือกล้าในร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าบึ้งตึงตามเคย ดวงตาคมกริบกวาดมองร่างโปร่งที่นั่งห่อไหล่อยู่มุมห้องอย่างจับผิด“นั่งทำหน้าซังกะตายอะไรอยู่อีกละวะ” เสือกล้าเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงห้วนกระด้าง เดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนตั่งไม้ใกล้ๆ ดวงตาดำมืดจ้องมองนิ่ง“วันนี้ข้าวปลาที่ให้คนเอามาให้ทำไมกินไปนิดเดียว อยากป่วยตายคาค่ายกูรึไงถึงได้ทำตัวไม่มีแรงแบบนี้”บุหลันเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายช้าๆ แววตากลมโตไหวระริกด้วยความรู้สึกอึดอัดและหวาดระแวง กลัวว่าอีกฝ่ายจะเข้ามาหาเรื่องเหมือนทุกที“กูไม่ได้ป่วย... แค่รู้สึกเวียนหัวแล้วก็จะอ้วกมาตั้งแต่เช้าแค่นั้นเอง” บุหลันตอบเสียงเบา หลบสายตาดุดันของอีกฝ่ายโดยอัตโนมัติเสือกล้าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำตอบนั้น คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปมหนา ดวงตาคมดุจ้องมองสำรวจใบหน้าซีดเซียวและเรือนร่างที่ดู
Zuletzt aktualisiert : 2026-11-10 Mehr lesen