มินรญาปากคอสั่น พยายามห้ามตัวเองให้หยุดมองสรีระของปราบต์ แต่เขาสวยงามเหลือเกิน กล้ามเป็นมัดๆ น่าสัมผัสลูบไล้เป็นที่สุดหยุดคิดบ้าๆ เถอะ มินรญา...ตอนนี้หล่อนจำต้องวิงวอนตัวเอง“คือมิน...”“ฉันสั่งให้เธอกลับด้วยกัน แต่เธอก็เลือกที่จะท้าท้ายฉันด้วยการนั่งซ้อนรถไปกับมัน...”“ว๊าย... พี่ปราบต์...”หล่อนรีบยกมือขึ้นปิดตาทันที เมื่อเขาสลัดกางเกงออกจากตัว บ็อกเซอร์สีเข้มมันตัวเล็กเกินกว่าจะปกปิดความเป็นชายยาวใหญ่เอาไว้ได้ชายหนุ่มไม่สนใจ สลัดกางเกงในบ็อกเซอร์ออกไปจากตัวอีกชิ้น จนตอนนี้เปลือยเปล่าล้อนจ้อน พร้อมกับก้าวขึ้นไปบนเตียง และคว้าร่างสั่นเทาของมินรญามากอดรัดแนบอก“กล้าพยศ ก็ต้องกล้ารับโทษสิ”“พี่ปราบต์... ปล่อยมินนะคะ”หล่อนรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งกำยำของเขาที่เสียดสีเข้ามาหา“อย่าพล่ามให้มากความเลย เธอรู้อยู่แล้วว่าฉันไม่มีทางหยุด จริงไหมมินรญา...”“พี่ปราบต์...”มือใหญ่โอบประคองดวงหน้าหวานที่แดงก่ำของมินรญาเอาไว้“ฉันเป็นเจ้าของเธอ จำใส่หัวสวยๆ ของเธอเอาไว้ให้ขึ้นใจด้วย”“แต่ว่า...”เขาไม่คิดจะเปิดโอกาสให้หล่อนได้ต่อต้านอีกแล้ว เพราะปากกระด้างกดทาบทับมาทันที กลืนกินเสียงร้องตกใจของ
Zuletzt aktualisiert : 2026-11-17 Mehr lesen