Alin Sa Mga Anime Ang Naglalarawan Ng 'Walang Forever'?

Isang magandang halimbawa ng ‘walang forever’ ay ang ‘Anohana: The Flower We Saw That Day’. Ang kwento ng mga kabataan na nahahati sa kanilang nakaraan at nakaharap sa sakit ng pagkawala ng kanilang kaibigan ay talagang nakakalungkot at puno ng emosyon. Pinapakita na kahit gaano pa man kalalim ang pagkakaibigan, may mga pagkakataon talaga na nagiging magkalayo ang mga tao dahil sa masalimuot na buhay. Sa pag-amin sa kanilang mga damdamin at alaala, natutunan nilang tanggapin ang mga pagbabago sa kanilang mga buhay at na maaari pa rin silang makahanap ng kapanatagan ng loob kahit hindi nila siya kasamang muli.

Nariyan din ang ‘Fruit Basket’ na nagtataas ng tema ng hindi pagkakapareho. Ang karakter ni Tohru ay nagpapakita kung paano ang buhay ay puno ng pag-asa sa kabila ng mga hadlang at masalimuot na relasyon. Ang pag-unawa sa kanilang mga pagkakaiba sa pamilya at mga ugnayan ay sinalarawan sa isang paraan na tila ang pagmamahal at pag-asa ay madalas na may kasabay na paghalik ng kamatayan at pagsisisi, na tila isang anino na laging nasa tabi. Narcissa at Yuki ay madalas na naglalakbay sa isang masalalim na pagsisiyasat upang matutunan na hindi sila nag-iisa, kaya naman ang pagintindi sa ‘walang forever’ ay dumating mula sa kanilang mga kwento.

’March Comes in Like a Lion’ naman ang isa sa mga paborito kong kwento—nagkukuwento ng buhay ni Rei, na nakakaranas ng melancholia at pagsubok sa kanyang buhay. Habang siya ay nakikipaglaban sa kanyang pag-uugali at emosyon, lumilitaw ang tema ng paglipas ng oras at pagkawala. Kadalasan, ang paglalakbay ng bawat tao tungo sa kaligayahan ay may mga pagsubok at pagkakataong nagreresulta sa hindi pagkakasunduan, kaya tila ito ang nagbibigay-buhay sa ‘walang forever’ na ideya. Kung umuugong ang damdami sa mga kwentong ito, talagang napapaisip ako na ito ay tunay na kalakaran ng buhay.

Tila isang nakakaantig na paksa ang pag-usapan ang ‘walang forever’ sa usaping anime. Sa totoo lang, isang serye na agad na sumagi sa isip ko ay ang ‘Your Lie in April’. Ang kwento nito ay nagkukuwento tungkol sa pag-ibig, pag-asa, at pati na rin ang kakayahang tanggapin ang mga pagbabagong dulot ng buhay. Si Arima Kousei, ang pangunahing tauhan, ay bumangon mula sa kanyang madilim na nakaraan sa tulong ni Kaori Miyazono, na nagbigay liwanag sa kanyang buhay. Subalit, sa kabila ng mga magagandang alaala at damdaming nilikha, makikita mo na ang pag-asa at pagpapahalaga sa bawat sandali ay kasabay ng katotohanang ang lahat ay nagbabago. Makikita sa anime na kahit gaano pa man kaliwanag ang mga tao sa ating paligid, may mga tao at pagkakataon talagang maiiwan na tila walang kasiguraduhan sa hinaharap. Sa huli, ang mensahe ng serye ay nag-iiwan ng alaala na dapat pahalagahan ang mga tao at sandali habang may pagkakataon pa.

Minsan naman, naiisip ko ang ‘Toradora!’, na mahigpit na umuugma sa temang ito. Habang ang kwento ay puno ng pagmamahalan at pagkakaibigan, lumalabas din ang mga angst ng mga tauhan habang sinusubukan nilang ipakita ang kanilang tunay na damdamin. Si Ryuuji at Taiga, pareho silang nagtatanong kung talagang sila ay ginawa para sa isa't isa. Sa kalaunan, ang pagtanggap sa katotohanan na may “walang forever” ay naging bahagi ng kanilang paglalakbay. Sinasalamin ito ang mga karanasan ng mga kabataan na nagkakaroon ng mga una at natatanging pagmamahalan na sa bandang huli, kailangan nilang harapin ang mga realidad ng buhay. Sinasalamin ng anime ang mga mapait ngunit tunay na katotohanan ng mga tao, na lalong nagiging dahilan kung bakit nakakabighani ang ‘Toradora!’.

Huli na lamang, isang makabuluhang halimbawa ay ang ‘Clannad: After Story’, na nagpapakita ng mga pagsubok na dinaranas ng isang pamilya, na sa huli ay naglalantad na ang mga bagay na inaasahan nating pangmatagalang kadalasang nagbabago. Taglay nito ang aspektong ‘walang forever’, dahil tahasang ipinakita ang mga higpit ng mga pampamilyang ugnayan at tila ang hindi maiwasang layunin na makapagpatuloy sa kabila ng pagkawala. Kung ikaw ay sobrang nakaka-relate sa puso ng kwento, makikita mo ang tunay na halaga ng bawat sandali at mga tao sa ating paligid, kaya naman ang tema ng ‘walang forever’ ay hindi maiiwasan, kundi pagtanggap na tila narito tayo sa mundo upang lumikha ng alaala, kahit na hindi ito nagtatagal.

Sa totoo lang, napaka-epic talaga ng ‘Tokyo Ghoul’ sa pagtalakay ng temang ito. Ang mga karakter, lalo na si Kaneki, ay dumaan sa mga matinding pagsasakripisyo at pagdududa sa kanilang pagkatao. Isa sa mga hakbang na may halong sakit at pag-asa na nagpapakita ng ideya na kahit gaano pa man katatag, walang tiyak na kasiguraduhan ang hinaharap. Kakaiba ang estilong ito, pero talagang mahalaga ang mensahe.