Novel & Cerita Hanggang Sa Huli Palagi

“ So corny!” Naiiyak na sabi ni Hella,umiling ito at suminghot. ” Pero kinikilig ka!” Tudyo niya sa asawa,umiling lang si Hella. “ At kailan pa nagkaroon ng forever day?” “ With you is always forever day baby.”

hinding-hindi ako titigil. Pilit kong pinagana ang sarili kong tumayo, kahit na parang dinadaganan ng libo-libong bato ang buong katawan ko. Sobrang hapdi ng bawat pasa at sugat na iniwan niya sa akin, pero aminin ko man o hindi, hindi iyon ang pinakamasakit. Sa isip-isip ko, hindi pa ito ang dulo. I won't give up. Babalik at babalik ako dito, araw-araw, oras-oras, hangga't hindi ko nakikita si Bianca. I will keep coming back, no matter what. Hinding-hindi ako titigil hangga't hindi ko siya nahahanap at nakakausap. Alam kong dito siya nakatira. Alam kong darating ang oras na lalabas o uuwi siya. At sa oras na iyon, maghihintay ako kahit gaano pa katagal.

“Hangga’t nandito ka, handa ako.” Lumipas ang ilang sandali, at sa bawat galaw ng mga tauhan, sa bawat paggalaw sa perimeter, ramdam nila na ang mundo ay puno ng panganib, ngunit sa tabi ng isa’t isa, may lakas silang hindi matitinag.

banggit ng katabi ko hindi namin alam ang tamang kasagutan sa tanong na 'yan dahil ang palaging na sa isipin gahaman sa kapangyarihan o gahaman na gusto maghari-harian sa buong mundo. Natatawa na umiiling na lang kami pagkatapos iisa lang ang na sa isip naming lahat. "Magpunta tayo sa bar, guys mag-hanap tayo ng mga babaeng alam nyo na..." sabi ng isa sa kaibigan at umangal ang mga kalahi ko.

Hindi n'ya na natagalan ang eksena kaya nagmamadali s'yang tumayo para sana tumakbo pero nasagi n'ya ang nakatayong maliit na yero kaya lumikha ito ng ingay. Dali-dali s'yang tumakbo upang makalayo lang sa lugar kung saan nawasak ang puso n'ya. Mahal pa rin kita, Gang! bulong n'ya sa hangin habang umiiyak na papalayo sa lugar.

--- Habang nag-aayos kami ulit, hindi na kagaya ng dati ang atmosphere. Everytime magkatitigan kami, pareho kaming mapapangiti. Everytime magkatabi kami, parang may electricity na mas malakas pa sa kuryente ng buong bayan. --- Pagka-pack up namin ng materials, sabay kaming lumabas ng center. Tahimik kami sa lakad. Pero yung tahimik na ramdam mong parehong may gustong sabihin pero parehong kinakabahan.

humahangos pa ako at umiiyak. "Shhh,hush baby,hush.im here,baby.im here."

HANGGANG SA MULI. ☺️☺️

Tanggap ko, ako'y muling masasaktan Pagdurusa sa piling mo'y pagdaraanan Ang tanging tanong ko lang Hanggang kailan? Batid kong hanggang dito na lang Kaya pipilitin ika'y talikuran Ika'y aking lilimutin Hanggang kailan? Hanggang kailan aasa? Hanggang kailan magdurusa? Hanggang kailan? Hanggang kailan? Hanggang kailan aasa? Hanggang kailan magdurusa? Hanggang kailan? Hanggang kailan? ................................................ [ Meghan's POV ]

At higit sa lahat: Hindi kailanman huli ang lahat para sa panibagong simula. *****