Nothing Lasts Forever Novels & Stories

That he couldn’t ask for more but to be with her and their kids, forever. And they did, even if decades had passed. The love and color in their eyes never leave. For they have each other, ‘till the sun loses its color and the sun shines again. They wanna keep falling even if they’ve already hit the ground but the sparks in their eyes continue to light up their lives, until the very end.

The most funny word that I've ever heard. Forever? There's no forever in this world, people die, plants die, animals die... even this world will end too. You know, reality sucks. All you can do is enjoy your lives, because I believe we only live once. "Mommy? Are you crying?" Napahinto ako sa pag iisip at tinignan ang anak ko. "No, sweetie. Hindi umiiyak si Mommy." Hindi mo man lang na-realized na tumutulo na pala iyong luha ko.

Tanging ang dalawang salitang iyon lamang ang masasabi niyang pwedeng maglarawan sa uri ng pagmamahalang mayroon sila na tila ba iginuhit na ng tadhana. Dahilan kaya kahit ang pagkakataon ay hindi iyon nagawang hadlangan dahil tunay silang itinakda para sa isa’t-isa. Forever, and even in the life afterlife na tinatawag namang eternity.

Pagmamahal na hindi kayang burahin ng panahon. Pero ang nakakapanakit ng loob niya ay ang katotohanang, hindi na muling mapapasakanya pa si Adella. Hindi na madudugtungan pa ang kwento nila. "Can we stay like this forever, Adella?" aniya na ang tinutukoy ay ang oras nila sa gubat na 'yon. Dahil pakiramdam niya nang mga sandaling iyon, kanyang muli si Adella.

I don't care kung may makakakita man sa 'min or maybe, wala naman talaga kasi kanina ko pa napapansing wala masyadong dumadaan dito. Dear Lord, thank you so much for your kind consideration—este, thank you po pala dahil ibinigay mo sa akin ang nag-iisang Patrick Raveno. Thank you po, kasi pinagtagpo mo kaming dalawa. Thank you, kasi kahit may mga problemang dumaraan, nalalagpasan pa rin namin. Siya na po ba ang forever ko? Sana, oo ang sagot, 'no? Pero sabi nga niya, 'wag ko raw isipin na siya na ang magiging forever ko. Mamahalin lang daw niya ako hanggang sa huli. May pinagkaiba ba? Ewan ko. Siguro, doon namin makikita ang forever—sa pagmamahal na meron kaming dalawa.

Full of laughter, love, little chaos, and above all… family. And as the night embraced the mansion, the children sleeping soundly, the stars watching over us, I whispered one last time: “Babyloves… us… forever.” She smiled softly. “Forever, Messiah.” And for the first time in a long while, everything felt complete. Every challenge, every heartbreak, every shadow of doubt—it all dissolved into laughter, warmth, and love. Our family. Our home. Our forever. No more secrets. No more lies. Just us. Together. Always.

Lumakad siya palayo, hindi lumilingon. Habang papalayo, tila dumating sa kanya ang malinaw na pag-unawa. Ang unang lalaking minahal niya, ang kaisa-isang pag-ibig na akala niya’y walang katapusan, ay tuluyan nang nawala. Noon pa mang dalawang taon ang nakaraan, natapos na ito. Sa mga sumunod na araw, ibinuhos ni Angela ang sarili sa trabaho. Abala siya, pilit na nililimutan ang gulong dala nina Mateo at George, ang mag-tito.

“And this legacy will last… forever and always.” Sa kalangitan, ang mga bituin ay kumikislap, para bang nagpapatunay na ang lahat ng sugat ay kayang maghilom at ang bawat pagkawasak ay kayang muling buuin, kung may pag-ibig, pagkakaisa, at pananampalataya. The Madrigal Family’s story ends not with goodbye, but with a promise that love, once true, lasts forever and always. ENDING

Iyong hindi kailangang ipagsigawan dahil makikita mo sa simpleng paghawak ng kamay, sa pagbukas ng p***o, sa pag-aalala, at sa paraan ng pagtingin. A love that doesn't fade just because time passes. A love that remains— steady, certain, and unwavering. Iyong tipong kahit ilang taon na ang lumipas, siya pa rin. Napayuko ako nang bahagya. Siguro iyon ang klase ng pagmamahal na matagal ko nang hinihintay. The kind that feels permanent. The kind that feels like it was written in stone—something that time could never erase.

"Talagang naging sarado na ang isip mo? Mom, nahimatay lang ako!" "Wow magic word, nahimatay lang, sa pagkahimatay mo na iyon kay muntikan ka pang namatay! She's not allowed here! Wala na siyang babalikan dito! Tapos na ang usapan na Ito! Magpahinga kana!" _____________ Thankyou for Reading ❤️😘 Please! Dont Forget To Vote & Comment