Rien N'est Éternel Novels & Stories

“Tempus et aeternum, per sanctum lumen transivi, Apertum sit ianua aevi, Ad praeteritum et futurum duce me. In nomine Veritas, Fiat Lux, Fiat Tempus. Amen.” “Tempus et aeternum, per sanctum lumen transivi, Apertum sit ianua aevi, Ad praeteritum et futurum duce me. In nomine Veritas, Fiat Lux, Fiat Tempus. Amen.”

Bahagyang inalis niya ang kanyang tingin sa dagat at ipinalibot ang tingin sa kanyang paligid. Yumuko siya at pinitas ang mga maliliit at magagandang bulaklak na nakapalibot sa kanya. This will be the last thing she'll see and will be her death bed. Ihinulog niya ang hawak na bulaklak sa banging kinalalagyan. May malulungkot kaya kapag nawala ako? Will they mourn for me? Mahina siyang natawa sa kanyang naisip. Who am I kidding, who will mourn to someone who took its life for some petty reasons?

May parte sakin na naniniwala, at yun ang lumalamang. "Kung immortal ka? Ilang daang taon ka na nabubuhay?" "To be exact, 432 years.", malungkot niyang sambit. Di ba siya dapat matuwa na immortal siya. Di niya kailangang matakot sa kamatayan. Makikita niya ang mga susunod pang henerasyon. Kaya pala napakayaman niya dahil nabubuhay na siya ng napakatagal.

Sana magustuhan mo ito anak, I love you for eternal. Mas lalong nadagdagan ang mga kuha ko dahil sa nabasa. Mom I missed you! Hinawakan ni Gadeon ang pisngi ko, pinunasan niya ang mga kuha ko gamit ang kaniyang hinalalking daliri. "Eternal Pledge..." Kumurap ako. "Pinamagatan ang painting na yan ng Eternal Pledge, walang katapusang pagmamahal, walang katapusang pag aalala, at walang katapusang... pangako."

He's a kind person. Dalawang araw na ang lumilipas ng hindi ko nakikita si Ren. Si Rafael at Dionne ang madalas naghahatid sa'kin pauwi. Ilang beses ko na ring sinabi sa kanila na ayos lang ako. Pero hindi nila ako pinapakinggan. What should I expect? Dionne is a stubborn friend. I know na may sinabi rin si Ren kaya hindi nila ko hinayaan na umuwing mag-isa. But they're not saying anything.