Walang Forever の小説・ストーリー

saad ko. "Kahit ano namang gawin niya, hindi niya tayo mapaghihiwalay. Alam kong nakaabang lang siya sa paligid para madagit ka niya kung sakali mang maghiwalay tayo. Kagaya nga ng sinabi ko sa 'yo, iyon ay kailanman hindi mangyayari. Naniniwala akong ikaw na ang forever ko," aniya. "Yieee, kinilig naman ako roon. At s'yempre, naniniwala rin akong ikaw na ang forever ko," wika ko.

Akala mong kung sino siyang nagsusumbong kay Ate Paula, bago muling bumaling sa akin. “Alam mo kasi, Ma’am Teen? Trinatrabaho ang forever. Hindi sapat ‘yong mahal niyo lang ang isa’t isa, then boom, wala naman kayong effort na ginagawa pero gusto niyong magka-forever na agad kayo! Walang gano’n.” Nadine paused for a while before she continued.

Hindi siya si Luna na nagtiis ng apat na taon. Sa gabing iyon, siya ay isang babaeng piniling kalimutan ang sakit—kahit panandalian lang. Isang gabi na walang pangalan. Walang bukas. Walang pangako. Kinabukasan, nagising si Luna sa isang silid na hindi kanya.

Dahil nandoon na. At mananatili— hindi bilang pangako, kundi bilang paraan ng pamumuhay. Dahil sa huli, ang pinaka-totoong “forever” ay hindi yung malakas. Hindi yung dramatic. Hindi yung kailangan mong ipagsigawan. Kundi yung tahimik— yung nananatili kahit walang nagsasabi, kahit walang nagpapatunay,

Biglang sabi pa ni Bryan. Napangiti na lang ako at hinayaan siyang halikan ako habang nakaupo kami sa sofa matapos maghabulan. Thank God for letting us together. I really love this man and I can say that there's forever. We are meant to be and destined to each other. He's my forever. Forever was really exist! Huwag lang kayong magsawang magmahal. Make sure sa tamang tao naman kahit na hindi siya perpekto. Basta siya ang mahal mo, ipaglaban mo hanggang sa kayo na ang susunod na maging forever.

Siya ang nagpakita sa akin na ang forever ay hindi pinaplano, kung hindi kusang dumarating nang hindi inaasahan. Ngayon, habang magkahawak ang aming mga kamay, ramdam ko ang walang hanggang saya at ginhawa, dahil sa lahat ng pinagdaanan namin at pagsubok na dumating sa buhay namin ay nalampasan namin ito nang magkasama

, sa bawat araw, sa bawat laban, sa bawat pangarap. Dito nagsisimula ang forever. Hindi dahil perpekto, kundi dahil totoo... THE END.

Yes, he was my sweet obsession before but I always had this mind that I still possessed wonderful memories when we were young. Walang forever sa totoong Braden at Adrielle. Ika nga, forever are only meant to memories but not to people.

pang-aasar ni Lani. “Walang forever sa ganitong lugar.” Sigaw niya na tugon para marinig ng kaibigan. Siguro, one-night stand meron, pero ang forever—wala! Hindi makikita sa ganitong lugar ang dapat mahalin dahil ang karamihan ng andito ay init ng katawan lang ang kailangan. Katulad niya, na sinundan pa ako hanggang sa trabaho mapatunayan lang ang pagkalalaki niya. Isip-isip ni Bambi at walang ano-ano na tinungga ang alak na nasa baso.

ang naguguluhan niyang tanong kaya muling nagbuka ng bibig ang binata para magpaliwanag. “Kapag sinabing forever, hindi iyon nangangahulugan ng dalawang taong nagmamahalan at mananatiling magkasama magpakailanman. Kasi madalas may mauuna, may maiiwan. Kung iyon ang gagawin mong basis, wala talagang forever. But, kung iisipin lang natin at uunawain, forever is pertaining with the emotions na nararamdaman ng dalawang taong nagmamahalan. Iyong pagmamahal na hindi nagmamaliw. Iyong alam mong babaunin mo hanggang kamatayan, iyon ang magpakailanman. Because forever means love, at kung marunong kang magmahal ng wagas at totoo, maniniwala ka sa forever.”