ฉากที่ฉันคิดว่าสะกดใจสุดมาจากการแสดงของจ้าวลี่อิ่ง — เธอไม่ใช่แค่สวยในภาพ แต่การใช้สายตา การเปลี่ยนโทนเสียง และภาษากายทำให้ฉู่เฉียวเป็นคนที่เราอยากเอาใจช่วยอย่างจริงจัง ส่วนหลินเกิงซินมีเสน่ห์แบบนักรบที่เก็บตัว ส่วนตั่วเสี่ยวเล่นบทชายที่มีทั้งความโกรธและความอ่อนโยนได้อย่างลงตัว ผลงานโดดเด่นของนักแสดงเหล่านี้ไม่ได้จำกัดแค่ 'ฉู่เฉียวจอมใจจารชน' เท่านั้น — จ้าวลี่อิ่งยังมีผลงานดังอย่าง 'The Journey of Flower' และ 'The Story of Minglan' ที่แสดงให้เห็นว่าฝีมือเธอยืนระยะได้ดีจริง ๆ