ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง ยุค80

พอพูดถึง 'ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง ยุค80' ภาพตัวละครที่ชัดที่สุดในหัวคือ ซูเสี่ยวหนาน — ผู้หญิงคนหนึ่งที่เรื่องราวทั้งเรื่องหมุนรอบชีวิต ความคิด และการปรับตัวของเธอในยุคที่เปลี่ยนไป ฉันมองว่าเธอไม่ได้เป็นแค่ตัวละครหญิงทั่วไป แต่เป็นเลนส์ที่เรื่องราวใช้บอกเล่าเรื่องครอบครัว ค่านิยม และการเติบโตของผู้หญิงในสังคมยุค 80 ความเป็นนางเอกของซูเสี่ยวหนานชัดเจนทั้งจากมุมมองอารมณ์และการตัดสินใจของเธอ ซึ่งผลักดันพล็อตและความสัมพันธ์กับตัวละครอื่นๆ ให้พัฒนาไป

สไตล์การเล่าในเรื่องทำให้เห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของชีวิตประจำวัน รวมทั้งความขัดแย้งภายในบ้านและบทบาทที่ซูเสี่ยวหนานต้องแบกรับ ฉันชอบวิธีที่นักเขียนให้เธอมีจุดอ่อน มีความกล้า และมีความขัดแย้งภายในที่ทำให้ตัวละครรู้สึกเป็นมนุษย์จริงๆ มากกว่าจะเป็นเพียงสัญลักษณ์ บางฉากแสดงให้เห็นเธอต้องปรับตัวเข้ากับการเป็นสะใภ้ของครอบครัวไต้ก๋ง ซึ่งเปิดพื้นที่ให้เราได้เห็นทั้งความอบอุ่นและความตึงเครียดของความสัมพันธ์ข้ามรุ่น รวมถึงการตีความด้านสังคมของยุค 80 ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ แต่ชัดเจน

จากมุมมองส่วนตัว ฉันคิดว่าซูเสี่ยวหนานคือหัวใจของเรื่องเพราะทุกการกระทำ ความลังเล และการเลือกของเธอสะท้อนธีมหลักได้ชัดเจน การติดตามชีวิตของเธอทำให้รู้สึกเหมือนกำลังดูคนหนึ่งเติบโตผ่านภาระหน้าที่ ความรัก และการค้นหาตัวตน ในตอนจบที่ชวนคิด ผมรู้สึกว่าเรื่องยังฝากคำถามหลายอย่างไว้ให้ผู้ชม — ไม่ใช่แค่เรื่องรักหรือครอบครัวเท่านั้น แต่เป็นการสะท้อนว่ายุคสมัยหนึ่งผ่านไป คนหนึ่งอาจเปลี่ยนได้ แต่ร่องรอยของอดีตยังคงอยู่ — นี่แหละที่ทำให้ตัวละครอย่างซูเสี่ยวหนานน่าจดจำและคุ้มค่าที่จะติดตาม

บอกตามตรง เรื่องนี้เป็นหนึ่งในงานที่คนชอบพูดถึงบ่อย ๆ ในวงการนิยายแปลและแฟนทรานสเลชัน จึงมักมีแหล่งให้อ่านทั้งแบบเป็นทางการและแบบแฟนแปลกระจายอยู่บ้าง แต่ถ้าจะหา 'ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง ยุค80' แบบออนไลน์ ให้เริ่มจากมุมที่ปลอดภัยและเคารพผู้สร้างก่อน คือมองหาแพลตฟอร์มที่เปิดขายหรือให้บริการอย่างถูกลิขสิทธิ์ เช่น ร้านหนังสืออีบุ๊กไทยอย่าง Meb หรือ Ookbee ที่มักนำผลงานแปลเป็นเล่มเข้ามาจำหน่าย หากเรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ไทย ผู้จัดจำหน่ายเหล่านี้มักเป็นจุดเริ่มต้นที่ชัดเจนและปลอดภัย เพราะได้เครดิตตรงถึงนักแปลและผู้เขียน อีกทางคือแพลตฟอร์มนิยายออนไลน์อย่าง Fictionlog หรือ ReadAWrite ซึ่งบางครั้งมีนักเขียนหรือนักแปลอิสระนำผลงานมาลงแบบถูกต้องตามข้อตกลง ค้นหาชื่อเรื่องแบบใส่เครื่องหมายคำพูดเพื่อให้ผลการค้นหาชัดเจนขึ้นแล้วดูรายละเอียดหน้าผลงานว่ามีการประกาศลิขสิทธิ์หรือไม่

ความเป็นจริงก็คือบางผลงานยังไม่มีการตีพิมพ์อย่างเป็นทางการในภาษาไทย ทำให้ชุมชนแฟนคลับมักทำการแปลแบบแฟนอัพโหลดลงเว็บบอร์ดหรือกลุ่มเฟซบุ๊ก บางครั้งการแปลแบบนี้อ่านได้ง่ายและรวดเร็ว แต่ก็ต้องระวังเรื่องลิขสิทธิ์และความสมบูรณ์ของเนื้อหา หากเลือกอ่านจากแฟนทรานสเลชัน ให้มองหากลุ่มที่มีการอ้างอิงแหล่งต้นฉบับและให้เครดิตนักแปลอย่างชัดเจน รวมถึงสังเกตคุณภาพการแปลเพื่อให้เข้าใจเนื้อเรื่องถูกต้อง นอกจากนั้นยังมีชุมชนใน Telegram หรือ Discord ที่มีคนแบ่งปันลิงก์อ่าน แต่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ที่ต้องระมัดระวังเรื่องลิขสิทธิ์และไวรัสไฟล์ การสนับสนุนผู้แปลและผู้เขียนผ่านช่องทางที่ถูกต้องยังช่วยให้ผลงานมีโอกาสเป็นทางการในอนาคต

อีกมุมที่เคยใช้คือมองหาต้นฉบับภาษาจีนหรือภาษาอื่นที่อาจมีอยู่บนแพลตฟอร์มต้นทาง เช่นเว็บนิยายจีนหรือเว็บผู้เขียนลงเอง หากมีความสามารถด้านภาษาหรือใช้การแปลอัตโนมัติประกอบ ก็อาจตามอ่านต้นฉบับได้ แต่แนะนำให้ทำด้วยความระมัดระวังและเคารพลิขสิทธิ์ เพราะการแบ่งปันหรือดาวน์โหลดไฟล์ที่ไม่ได้รับอนุญาตส่งผลกระทบต่อผู้สร้างงาน หนทางที่ยั่งยืนที่สุดคือรอหรือสนับสนุนการแปลอย่างเป็นทางการ ถ้ามีการประกาศลิขสิทธิ์ไทยเข้ามา จะได้อ่านแบบครบถ้วนและคุณภาพคงที่

เห็นได้ว่าไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกกรณี แต่ถ้ามองจากประสบการณ์การตามอ่านงานแนวนี้ ภูมิใจเสมอเมื่อได้สนับสนุนผลงานอย่างถูกต้องและได้เห็นนักแปลชาวไทยได้รับเครดิต เรื่องนี้เองก็อยากให้คนอ่านเลือกช่องทางที่ให้เกียรติเจ้าของผลงานเป็นหลัก และถ้าวันหนึ่งเห็น 'ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง ยุค80' โผล่อยู่บนร้านหนังสืออีบุ๊กไทย จะตื่นเต้นและรู้สึกดีมากที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการสนับสนุนนักเขียน

ทันทีที่อ่านถึงจุดเปลี่ยนในเรื่องราวของ 'ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง' ฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่เหตุการณ์เดียวแต่เป็นการบีบให้ตัวละครต้องตอบคำถามเรื่องสถานะและโอกาสในยุคใหม่ ทั้งฉากครอบครัวและบริบทสังคมในยุค 80 ทำหน้าที่เป็นแรงกดดันที่ผลักให้ความสัมพันธ์เดิม ๆ แตกหักและต้องปรับตัวใหม่ นี่จึงเป็นจุดเปลี่ยนที่มีทั้งมิติส่วนตัวและมิติสังคมผสมกัน — ไม่ต่างจากงานวรรณกรรมยุคเปลี่ยนผ่านอย่าง 'To Live' ที่ใช้เหตุการณ์เฉพาะเป็นตัวแทนของการเปลี่ยนแปลงภาพรวม

ฉันเองมองว่าจุดเปลี่ยนที่ชัดเจนที่สุดคือช่วงเวลาที่ตัวเอกต้องเลือกระหว่างการคงไว้ซึ่งบทบาทสะใภ้แบบดั้งเดิมกับการรับเอาความเป็นอิสระที่การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและค่านิยมยุคใหม่เปิดให้ บรรยากาศยุค 80 ของจีนหรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในงานหลายเรื่องมักมีทั้งการเดินทางไปเมืองใหญ่ การค้าขายที่เริ่มเกิดใหม่ และความเป็นไปได้ในการทำมาหากินนอกกรอบครอบครัว — เมื่อโอกาสเหล่านั้นชนกับความรับผิดชอบแบบเก่า ฉากไหนที่บีบให้ตัวละครต้องตัดสินใจแบบฉับพลัน ฉากนั้นจะกลายเป็นเสมือนเส้นแบ่งก่อน-หลังของชีวิต

การเล่าแบบนี้ทำให้ฉันเห็นว่าเรื่องไม่ใช่แค่เหตุการณ์เดี่ยวอย่างอุบัติเหตุหรือข่าวใหญ่ แต่เป็นชุดของเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่ทับซ้อนจนบังคับให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เช่น การหารายได้ใหม่ที่ทำให้ผู้หญิงมีฐานะทางการเงิน การตั้งคำถามต่ออำนาจของผู้ใหญ่ หรือการที่สมาชิกครอบครัวคนหนึ่งออกไปพบท้องฟ้าใหม่ เหตุการณ์เหล่านี้เมื่อสะสมและมีปฏิสัมพันธ์กับบริบทยุค 80 ก็กลายเป็นจุดเปลี่ยนที่เปลี่ยนโครงเรื่องได้โดยสิ้นเชิง — มองแบบนี้แล้ว ฉากที่ฉันชอบไม่ใช่แค่ความดราม่า แต่เป็นโมเมนต์ที่แสดงให้เห็นความเคลื่อนไหวของสังคมผ่านชะตากรรมคนธรรมดา

อ่าน 'ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง' แล้วความรู้สึกแรกที่กระเด้งออกมาคือความอบอุ่นแบบเก่า ๆ ที่หาจากนิยายยุคใหม่ไม่ค่อยเจอ ฉันโตมากับงานวรรณกรรมที่เน้นบรรยากาศครอบครัวและรายละเอียดชีวิตประจำวันของตัวละคร ทำให้เรื่องนี้อ่านแล้วรู้สึกเหมือนนั่งดูฉากบ้าน ๆ ในหนังทีวีสมัยก่อน: การอธิบายฉาก ร้านค้า ถนนหนทางเล็ก ๆ และมารยาทระหว่างคนในครอบครัวถูกวาดอย่างตั้งใจ ไม่ได้เร่งเร้าเพื่อให้เกิดเหตุการณ์ใหญ่ ๆ แต่ค่อย ๆ ปลูกความสัมพันธ์และความขัดแย้งทีละนิด จังหวะแบบนี้อาจไม่ถูกใจคนที่หาความตื่นเต้น แต่ถ้าชอบการละเมียดภาษากับการสังเกตรายละเอียดปลีกย่อย เรื่องนี้ให้ความพอใจในแบบที่ต่างออกไป ความแข็งแรงของงานชิ้นนี้อยู่ที่ตัวละครนำหญิงที่ไม่ได้เป็นเพียงแค่ 'เมียดี' แบบไร้มิติ เธอมีมุมอ่อนแอ มุมดื้อ มุมเจ้าเล่ห์ และการปรับตัวกับชีวิตใหม่ถูกเล่าอย่างซื่อสัตย์ โดยไม่เลี่ยนจนเกินงาม การเชื่อมโยงระหว่างตัวละครรองกับตัวเอกช่วยเติมชั้นเชิงของงาน ทำให้ฉากบ้านฉากเล็ก ๆ รับน้ำหนักทางอารมณ์ได้มากกว่าแค่บทสนทนาเบา ๆ เท่านั้น ภาษาเล่าเรื่องบางช่วงยังคงมีสำเนียงและสำนวนที่ดูย้อนยุค ซึ่งเพิ่มเสน่ห์ให้กับงาน แต่ก็หมายความว่าผู้อ่านสมัยใหม่อาจต้องปรับจังหวะการอ่านเล็กน้อย ในแง่ของสังคมและบริบทยุค 80 งานชิ้นนี้สะท้อนความเปลี่ยนผ่านของค่านิยมได้ดี ฉากที่พูดถึงแรงกดดันจากตระกูลและการยืนหยัดของตัวละครหญิงในการเลือกทางชีวิต มองได้ทั้งเป็นมุมโรแมนติกและมุมวิพากษ์สังคม ฉันค่อนข้างชอบวิธีที่ผู้เขียนไม่ยอมให้เรื่องราวกลายเป็นเทพนิยายโรแมนติกล้วน ๆ แต่ยังคงความเป็นมนุษย์และข้อจำกัดของเวลาเอาไว้ สรุปคืออยากแนะนำให้ลองอ่านถ้าชอบนิยายที่ให้เวลากับตัวละครและการพัฒนาแบบค่อยเป็นค่อยไป งานนี้อ่านเพลินและมีความอบอุ่นติดปลายนิ้วเหมือนถือนไดอารี่เก่าของใครสักคนไว้ในมือ

ลองพิจารณาเล่มเหล่านี้ถ้าอยากได้บรรยากาศยุค 80 ที่ใกล้เคียงกับโทนอบอุ่น ตรงไปตรงมา และให้ความสำคัญกับชีวิตครอบครัวมากกว่าพล็อตหวือหวา ฉันโตมากับนิยายแนวชีวิตที่เล่าเรื่องคนธรรมดาอย่างละเอียด จึงชอบงานที่จับความเปลี่ยนแปลงของสังคมผ่านมุมมองของตัวละครตัวเล็ก ๆ มากกว่าเรื่องที่เน้นฉากโรแมนติกจัดเต็ม

เล่มแรกที่อยากแนะนำคือ '平凡的世界' (ลู่เหยา) ซึ่งเป็นนิยายมหากาพย์ของชีวิตคนธรรมดาในชนบทที่ไต่ขึ้นสู่ยุคสังคมเปลี่ยนผ่าน ยุคสมัยในเรื่องใกล้เคียงกับบริบทสังคมหลังปฏิรูปที่มีทั้งความหวังและความขมขื่น การบรรยายรายละเอียดชีวิต ความสัมพันธ์ในครอบครัว และการดิ้นรนเพื่อศักดิ์ศรีทำให้ผมรู้สึกว่ามันให้ความรู้สึกร่วมกับโทนของเรื่องอย่าง 'ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง'—ไม่ใช่เพราะพล็อตเหมือนกัน แต่อยู่ตรงที่ความใส่ใจในชีวิตประจำวันและการเติบโตของตัวละคร

อีกเล่มที่เหมาะจะอ่านคู่กันคือ '许三观卖血记' (หยู่หัว) งานนี้เข้มข้นกว่าทางอารมณ์และมีความทะลุทะลวงแบบหนักแน่น เรื่องเล่าถึงคนหาเช้ากินค่ำที่ยอมทำอะไรเพื่อครอบครัวถึงที่สุด บทสนทนาเรียบง่ายแต่สามารถสะกิดความรู้สึกได้ลึก รู้สึกได้เลยว่าถ้าชอบฉากที่ตัวละครต้องเผชิญความยากลำบากของครอบครัวและยังคงมีความรักผูกพันกัน หนังสือแบบนี้จะตอบโจทย์

อีกหนึ่งเล่มที่อยากให้ลองคือ '活着' (หยู่หัว) ซึ่งสั้นกว่าแต่กระแทกอารมณ์หนัก ร่องรอยของชีวิตที่สูญเสียและการยืนหยัดทำให้ภาพรวมของยุคสมัยชัดขึ้น อ่านจบแล้วมักนึกถึงคนใกล้ตัวและความหมายของการมีชีวิตอยู่ รวม ๆ แล้วถาชอบบรรยากาศบ้าน ๆ วัยทำงาน ความสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัว และความเป็นจริงของยุค 80 เหล่านี้เป็นทางเลือกที่อ่านแล้วจะได้ทั้งความอบอุ่นและความซึ้งในแบบที่อยู่กับจิตใจได้นาน

ฉากสุดท้ายของ 'ซูเสี่ยวหนานสะใภ้ไต้ก๋ง ยุค80' มีความเรียบง่ายแต่หนักแน่นในแบบที่ฉันชอบ — มันไม่แข่งกันด้วยฉากหวือหวา แต่เลือกใช้โมเมนต์เล็ก ๆ เพื่อบอกทุกอย่างที่ค้างคาไว้

ในมุมมองของคนที่โตมากับเรื่องราวชีวิตประจำวัน เส้นเรื่องของเสี่ยวหนานในตอนจบคือการเติบโตจากคนธรรมดาไปสู่คนที่ตั้งใจเลือกชีวิตของตัวเอง ไม่ใช่แค่คนที่ถูกลากพาไปตามเหตุการณ์ ฉากสำคัญที่ยังติดตาฉันคือการที่เธอนั่งอยู่บนท่าเรือ มองเรือไต้ก๋งออกทะเล แล้วค่อย ๆ ยืนขึ้นเพื่อเดินกลับเข้าไปในหมู่บ้าน — ท่าทีนี้ไม่ได้สื่อแค่ว่าตัดสินใจอยู่แต่มันคือการยอมรับความซับซ้อนของความสัมพันธ์ ระดับความรับผิดชอบ และการให้อภัยทั้งต่อตัวเองและคนรอบข้าง

อีกฉากที่ชวนคิดคือการสนทนาสั้น ๆ ระหว่างเสี่ยวหนานกับผู้เป็นแม่สามี ที่ไม่จำเป็นต้องมีบทพูดยาว แต่แววตาและการสัมผัสเล็ก ๆ พอจะบอกว่าเรื่องราวไม่ใช่จบแบบนิทานฝันงาม เป็นการปรับจูนกันใหม่ของครอบครัวในยุคที่ค่านิยมกำลังเปลี่ยนผ่าน ฉันรู้สึกว่าผู้เขียนตั้งใจให้ตอนจบเป็นพื้นที่ว่างสำหรับผู้อ่าน: บางบรรทัดปล่อยให้ตีความได้เอง บางบรรทัดยืนยันว่าการเลือกอยู่เคียงข้างกันแม้ไม่สมบูรณ์ก็คุ้มค่า

ท้ายที่สุด ฉันมองตอนจบนี้เป็นทั้งคำปลอบประโลมและคำท้าทาย — ปลอบประโลมเพราะให้ความรู้สึกว่าทุกคนยังมีสิทธิ์เริ่มต้นใหม่ และท้าทายเพราะมันไม่ให้คำตอบชัดเจนทุกอย่าง นั่นแหละที่ทำให้ตอนจบของเรื่องอยู่ได้นานกว่าหนังสั้น ๆ ในความทรงจำของฉัน

ฉันเคยติดตามเรื่องราวของซูไจไจ้ตั้งแต่ช่วงแรกที่ชื่อของเขาเริ่มโผล่ตามบทความบันเทิงเล็ก ๆ ในเว็บท้องถิ่น จังหวะชีวิตของเขาวางรากจากพื้นฐานการฝึกที่เข้มข้น—ไม่ว่าจะเป็นการร้อง การเต้น หรือเวทีละครเพลงในระดับโรงเรียนและชุมชน ซึ่งทำให้เขามีความชำนาญในทักษะหลากหลายอย่างที่วงการต้องการ

เส้นทางสู่วงการของเขาไม่ได้มาแบบโชคช่วยเสียทีเดียว แต่เป็นการผ่านการออดิชันหลายครั้งและการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์จริงหลังเวที บ่อยครั้งที่คนเห็นภาพลักษณ์สดใสบนเวทีแต่ไม่รู้ว่ามีช่วงเวลาเรียนรู้กับโค้ช ฝึกซ้อมกลางคืน และการปรับตัวให้เข้ากับทีมงาน ในช่วงแรกเขาเริ่มจากงานเล็ก ๆ งานพรีเซนเตอร์และการเป็นแขกรับเชิญในรายการบันเทิง จนกระทั่งมีผลงานชิ้นหนึ่งที่สะกิดให้สื่อและแฟน ๆ หันมามากขึ้น

เมื่อชื่อของเขาเริ่มคุ้นหูมากขึ้น ก็มีโอกาสขยับจากบทบาทเล็ก ๆ มาเป็นตัวละครสำคัญหรือการออกซิงเกิลเดี่ยวที่ได้พื้นที่โปรโมตมากขึ้น สิ่งที่ประทับใจคือการรักษาความเป็นตัวเองและพัฒนาฝีมืออย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะลองบทบาทใหม่ ๆ หรือลงมือเขียนเพลงเอง สิ่งเหล่านี้ช่วยให้เขาก้าวจากคนที่เริ่มต้นด้วยความฝัน สู่คนที่มีอาชีพสร้างสรรค์ แม้จะยังมีจุดที่ต้องพัฒนา แต่เส้นทางของเขาพลิกจากคนหน้าใหม่สู่ผู้เล่นที่น่าจับตามองได้อย่างชัดเจน

นึกถึงซีรีส์จีนแนวครอบครัวที่เคยดูเมื่อหลายปีก่อน มีนักแสดงนำหญิงผู้สร้างสีสันให้บทสะใภ้ได้อย่างจับใจ เธอคนนั้นคือหลิว เซียวเฟย จากเรื่อง 'Fortunate Cohabitation' ที่แสดงบทสะใภ้หัวแข็งแต่จิตใจดี ซีรีส์นี้โด่งดังจากเคมีระหว่างตัวละครหลักกับครอบครัวสามี

ประเด็นที่น่าสนใจคือการถ่ายทอดความขัดแย้งระหว่างวัฒนธรรมดั้งเดิมกับวิถีสมัยใหม่ผ่านตัวละครนี้ แม้จะออกอากาศเมื่อปี 2016 แต่ยังคงถูกพูดถึงในวงสนทนาผู้ชมวัยทำงานที่เจอสถานการณ์คล้ายกัน

เราเริ่มสนใจประวัติของ 'ซูสีไทเฮา' เพราะภาพวังในนิยายจีนทำให้รู้สึกว่ามีคนเบื้องหลังปกครองประเทศอย่างเงียบ ๆ มากกว่าที่เห็นบนบัลลังก์

เราย้อนกลับไปดูรากเหง้าของเธอแล้วพบว่าเธอมาจากตระกูลแมนจูตระกูลเย่เหอหนาร่า (Yehe Nara) ซึ่งถือว่าเป็นชนชั้นขุนนางระดับหนึ่งในระบบแบนเนอร์ของแมนจู แต่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มขุนนางชั้นนำที่สุดในกรุงปักกิ่งของช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ตระกูลของเธอมีความเชื่อมโยงกับขุนนางท้องถิ่นและมีบทบาทในระบบราชการระดับล่างถึงกลาง ซึ่งเป็นเหตุให้เธอได้ถูกคัดเลือกเข้าไปในฮาเร็มหลวงในวัยหนุ่มเพื่อเป็นหนึ่งในสนมองค์ชาย

จากจุดเล็ก ๆ ในวังนี้เองที่ทำให้เธอค่อย ๆ ไต่เต้าจากสนมชั้นรองจนกลายเป็นมารดาของจักรพรรดิหนุ่ม ต่อมาหลังการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิองค์ก่อน เธอร่วมกับฝ่ายที่สนับสนุนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางอำนาจ ท้ายที่สุดเธอมีบทบาทเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และกลายเป็นผู้มีอิทธิพลสูงสุดในราชสำนักหลายทศวรรษต่อมา