ดูบอลดูหนัง

เราชอบดูบอลเราเลยคิดสนุก อยากจะจับนิยายจีนกำลังภายในมาผสมกับฟุตบอลดู แค่หน้าปกก็เท่ห์แล้ว เมื่อวรยุทธ์เท่ห์ ๆ มาผสมกับสกิลฟุตบอลคูล ๆ ก็ลืมไปได้เลยสำหรับนิยายจีนเดิม ๆ จำเจซ้ำซาก

สามีของฉันแอบนอนกับเพื่อนสนิทของฉันลับหลังมานานถึงหกเดือน หกเดือนแห่งดอกกุหลาบ หกเดือนแห่งคำว่า "เธอคือทุกลมหายใจของฉัน" ในขณะที่เขากำลังทำให้ผู้หญิงคนนั้นครางเรียกชื่อเขา ฉันมอบใจทั้งดวงให้เขาหมดใจ แต่เขากลับยื่นมันให้เธอราวกับของขวัญราคาถูก ดังนั้น เมื่อโดมินิก ฟอร์ด ปรากฏตัวขึ้นพร้อมความโกรธเกรี้ยวในแววตาและหลักฐานในมือ บางสิ่งข้างในตัวฉันก็ขาดลง และท่ามกลางซากปรักหักพังอันตรายนั้น ความคิดบาปหนาก็ถือกำเนิดขึ้น "การลักลอบคบชู้" ฉันบอกเขาโดยสบตาตรงๆ "ของจริง ดิบเถื่อน เร่าร้อน ไม่มีข้อผูกมัด ไม่มีขีดจำกัด เราจะมอบสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับให้สาสม" เขามองพิจารณาฉันอยู่ครู่ใหญ่และช้าๆ จากนั้นเขาก็รั้งตัวฉันเข้าไปใกล้แล้วกระซิบชิดริมฝีปาก "เราจะเริ่มกันเมื่อไหร่ล่ะ" โดมินิก ฟอร์ดสัมผัสฉันราวกับว่าเขากำลังพยายามทำลายฉันให้พังพินาศจนไม่สามารถมองชายอื่นในสายตาได้อีก และเขาทำสำเร็จ เขารื้อฉันออกเป็นชิ้นๆ คืนแล้วคืนเล่า จนฉันตัวสั่นเทา กรีดร้อง และอ้อนวอนขอมากกว่านั้น... และพอรุ่งเช้ามาถึง ฉันก็ยังคลานกลับไปหาทุกสิ่งที่เขาปรนเปรอให้เมื่อคืนก่อนหน้า ทีแรกนี่ควรจะเป็นการทำร้ายพวกมันให้เจ็บปวด มันไม่ควรจะรู้สึกดีขนาดนี้เลยสักนิด มันไม่ควรจะให้ความรู้สึกอบอุ่นเหมือนบ้านเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้คู่สมรสจอมนอกใจของพวกเขากำลังคุกเข่าอยู่ตรงนั้น ตรงจุดที่เราอยากให้พวกเขาอยู่พอดี แต่โดมินิกกำลังมองฉันราวกับว่าแผนการมันเปลี่ยนไปแล้ว และขอพระเจ้าช่วย ฉันเองก็ไม่อยากเดินจากไปไหนเหมือนกัน เราตกลงกันไว้แล้ว ไร้ข้อผูกมัด ไร้ความรู้สึก มีแค่การแก้แค้น นั่นคือข้อตกลงของเรา แต่เราโกหกกันทั้งคู่ คำเตือน: เรื่องราวนี้มีฉากอีโรติกชัดเจน และตัวละครที่แหลกสลายสองคนที่มาพบกันในวิธีที่บาปหนาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

เธอคือเหยื่อในเกมการพนันของเขา เมื่อเขากลายเป็นผู้ชนะ  และเหยื่ออย่างเธอต้องกลายเป็นคนที่สูญสิ้นทุกสิ่งอย่าง  4 ปีต่อมา โชคชะตาทำให้เขาและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งพร้อมกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เรียกเธอว่าแม่  แต่ทว่า..เขากลับจำเธอไม่ได้ 

"ครืด ๆ ~" "โอ๊ย เบาหน่อย ฉันไม่ไหวแล้ว" ของเล่นที่อยู่ในตัวฉันมันสั่นด้วยความเร็ว ฉันหนีบขาสองข้างแน่น ใบหน้าแดงก่ำอยู่ในมุมหนึ่งของโรงหนัง ข้างกาย เป็นแฟนหนุ่มที่วางรีโมทลง ก่อนจะกดหัวของฉัน พลางรูดซิปและดึงกางเกงลง......

เมื่อเธอเลือกเดินทางเข้าสู่สายมืด เธอก็ต้องยอมรับในโชคชะตาของตัวเอง "อาโปอยากแคสหนังเรื่องใหม่กับพี่มั้ย มาหาพี่ที่โรงแรมสิ เดี๋ยวพี่จะบอกรายละเอียดทุกอย่างให้ฟัง" "ค่ะ โปจะไป"

หลังจากที่ฉันเข้าไปในเกมผี เพราะความสายตาสั้นขั้นรุนแรงจนสายตาพล่ามัว เลยเลี้ยงผีโลลิตากระโปรงโลหิตราวกับเป็นลูกสาวแท้ ๆ แล้วปฏิบัติกับบอสใหญ่เหมือนเป็นสามี แถมยังยกอสูรลี้ลับโบราณให้เป็นพ่อแม่คอยปรนนิบัติด้วยความกตัญญูอีกด้วย ครั้งแรกที่ได้เจอกัน ฉันคว้าจับซิกแพ็กของบอสใหญ่อย่างไม่เกรงใจ พลางถอนใจชื่นชม “หุ่นดีไม่เบาเลยนะ แต่เสียดายที่เตี้ยไปหน่อย” บอสถึงกับหัวเราะอย่างกรอด ๆ ด้วยความโมโห เขายกศีรษะที่ขาดอยู่ในมือขึ้นเสียบกลับเข้าที่คอ ก่อนจะพูดขึ้นพลางมีเสียงฟันขบกันดังกรอด ๆ “ฉันสูงตั้ง 186 เซนติเมตร…ลองมองใหม่อีกทีสิ”