พนันร้ายกลายรัก

พนันร้ายกลายรัก

last updateLast Updated : 2025-03-06
By:  อนาทัชชาCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
47Chapters
1.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอคือเหยื่อในเกมการพนันของเขา เมื่อเขากลายเป็นผู้ชนะ  และเหยื่ออย่างเธอต้องกลายเป็นคนที่สูญสิ้นทุกสิ่งอย่าง  4 ปีต่อมา โชคชะตาทำให้เขาและเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งพร้อมกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เรียกเธอว่าแม่  แต่ทว่า..เขากลับจำเธอไม่ได้ 

View More

Chapter 1

บทนำ

At midnight, my soul floated out of the basement.

My bedroom door was shoved open. My brother, Conner, barged in, scoffing when he didn’t see me.

"Aren't you a little old to be playing hide-and-seek and throwing tantrums?"

Normally, I would've argued back.

But this time, I just floated beside him, unable to make a sound.

Conner called my phone. It went unanswered. Annoyed, he raked a hand through his hair and casually flipped through the journal on my desk.

There was only one thing written inside: 99.

The number of times they had let me down over the years.

Conner didn’t get it. He frowned, tossed the journal onto the floor, and left a voicemail.

"Stop with the stupid games. Ella wants your homemade cookies, so get back here and make them for her!"

"It's her graduation day. Don't you dare ruin it. Get home within the hour, and I’ll forgive you."

Conner pocketed his phone and returned to the living room. "Sophie's not in her room, and she's not answering her phone," he told our parents. "She always does this—blows things out of proportion, disappears, and waits for us to beg her to come back."

"We've spoiled her," Dad said finally. "No one contact her this time. Let's teach her a lesson. She can cool off on her own, and she'll come crawling back tomorrow."

Ella drifted over, gently tugging on Dad's arm, her face a mask of concern. "Dad, don't say that. What if something really happened to Sophie? Maybe I should text her? You know Sophie and I are so close." She lowered her eyes, the very picture of an innocent, gentle fawn.

I watched as she pulled out her phone, her slender fingers tapping on the screen.

[Hope you enjoyed getting marked up by those rogues. Who are you screwing now? The party was a blast, btw. Thanks for not showing up. It would be so much better if you'd just drop dead.]

After sending it, she deleted the message and typed a new one.

[Sister, are you okay? We're all so worried about you. If you're mad at us, just take it out on me. Please, just come home.]

She held the phone up for everyone to see, a perfect portrait of a caring, considerate sister.

Mom pulled her into a hug, her voice dripping with sympathy. "You're always so kind, Ella. This has nothing to do with you. Sophie is just being immature."

Immature?

A bitter laugh escaped my ghostly form, though no one could hear it.

In their eyes, it was always about Ella. Who would even remember that today was supposed to be the day I received my Distinguished Service Award, an honor given only once every two years?

Knowing they would all be celebrating Ella's graduation, I had told them not to bother coming to my ceremony.

I never tried to compete with Ella for their affection.

But just as I was about to leave for the ceremony, three rogue wolves had burst in and dragged me into the basement.

I struggled, terrified. "How did you get a key to our house?"

One of the men dangled a keychain in front of me. It was Ella's.

"Don't bother struggling," he sneered. "You're not leaving this basement today."

"I won't tell anyone, I promise. Please, just don't kill me… I'm begging you…"

In the end, they ignored my pleas. They pinned me down, violated me, and bit my neck raw, taking countless photos amidst their foul taunts.

I fought with all my might, and in the struggle, my head slammed against the corner of a table. Blood gushed out instantly.

Terrified, they fled.

I summoned the last of my strength, dragging myself across the floor to my phone and licking the screen to dial for help.

Every werewolf can feel when a family member is in mortal peril through their pack bond, but they all just thought I was vying for attention.

Not only did they decline my calls, but they even sent me a message:

[Faking suffocation again? Drop the act! Your father and I don't have time for your drama! We've already severed our pack link to you!]

Only my mate, Ryan, picked up.

"Help me... Ryan, I'm dying..."

His reply was cold and sharp. "Sophie, cut the drama. This is Ella's big day. There’s a limit to your attention-seeking! I already told you I'd make it up to you with a graduation present!"

But… Ryan, I was already dying.

A bitter smile touched my lips. Too bad. You'll never get the chance to make it up to me.

Within 24 hours, the stench of decay will start to drift from the basement no one ever enters.

Ella always said she wished I were dead, so no one would compete with her for your love.

Now, her wish has come true.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
47 Chapters
บทนำ
ท่ามกลางบรรยากาศแสงสีในผับชื่อดังใจกลางกรุงเทพมหานครแห่งหนึ่ง มีกลุ่มผู้ชายหน้าตาดี หล่อ รวย เป็นทายาทมหาเศรษฐีกันทุกคน นั่งดื่มเหล้ากันอย่างเพลิดเพลิน แก๊งของพวกเขาได้รับฉายาว่า แก๊งหนุ่มหล่อพ่อรวย ของมหาวิทยาลัยชื่อดัง สมาชิกภายในกลุ่ม มีทั้งหมดสี่คนด้วยกันคิน อนาคิน เจ้าของฉายา คลาสโนว่าตัวพ่อ ทายาทบริษัทผลิตเครื่องดื่มแบรนด์ดังทุกชนิด หล่อ เจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าคี คีตะ เจ้าของฉายา เพลย์บอยตัวพ่อ ทายาทธุรกิจจิวเวลรี่ชื่อดัง หล่อเท่ เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นวินทร์ ธาวินทร์ เจ้าของฉายา คลั่งรักตัวพ่อ ทายาทบริษัทผลิตหลอดไฟแบรนด์ดัง หล่อตี๋ มีแฟนแล้วซัน อาทิตย์วรา เจ้าของฉายา แบดบอยตัวพ่อทายาทธุรกิจนำเข้ารถหรู หล่อสมาร์ต เปลี่ยนคู่ควงทุกสามเดือน“เฮ้ย! ไอ้คี กูได้ข่าวว่ามึงจีบหญิงไม่ติดเหรอวะ?” อาทิตย์วราเอ่ยถามคีตะ“เอ่อ..แม่ง สวยแต่โคตรหยิ่งเลยว่ะ ไม่พูดกับกูสักคำ เดินหนีกูอย่างกับกูเป็นตัวน่ารังเกียจอย่างนั้นแหละ.. เสียเซลฟ์ฉิบหาย” คีตะตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด“ใครวะ? ทำกับพี่คีตะได้ขนาดนั้น” เสียงของ ธาวินทร์เอ่ยถามออกมา ปกติเพื่อนของเขามีแต่สาวๆ มารุมล้อม แค่คีตะแล
last updateLast Updated : 2025-03-01
Read more
ตอนที่ 1 เริ่มต้นแผนการ
มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งปริ้น! ปริ้น! ปริ้น!เสียงบีบแตรดังลั่น ส่งผลให้หญิงสาวที่กำลังเดินข้ามถนนตกใจกับเสียงที่ได้ยินจนเธอสะดุดขาตัวเองล้มลงเมื่อเห็นว่ารถหรูคันหนึ่งกำลังจะพุ่งเข้ามาหาเธอ“ว้าย!” เสียงกรีดร้องของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มรีบลงมาจากรถทันที เขาเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนพื้นถนน มือเล็กข้างหนึ่งจับที่ข้อเท้าของตัวเองไว้“น้องเป็นอะไรมากมั้ยครับ?” ชายหนุ่มเอ่ยถามออกไปก่อนจะก้มลงไปใกล้ๆ หญิงสาว“เจ็บข้อเท้านิดหน่อยค่ะ..คุณขับรถยังไงเนี่ย? ไม่เห็นคนเดินข้ามถนนหรือยังไง” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับชายหนุ่ม ทันใดนั้น หัวใจของเธอก็เต้นแรงแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“เอ่อ..พี่ขอโทษนะครับ พอดีพี่รีบไปสอบน่ะ..น้องลุกไหวมั้ย?” ชายหนุ่มเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นมา“ไหวๆ โอ๊ย!” หญิงสาวตอบออกไปก่อนจะร้องเสียงดังขึ้นมาอีกครั้งด้วยความเจ็บปวดที่ข้อเท้า“พี่ว่าข้อเท้าน้องต้องแพลงแน่เลย เดี๋ยวพี่พาไปหาหมอ”“ไม่เป็นไร..นั่งพักเดี๋ยวก็คงหาย” พูดจบหญิงสาวพยายามลุกขึ้นอีกครั้งอย่างช้าๆ“พี่ว่าไปหาหมอดีกว่านะ..”“ไปไม่ได้..วันนี้ม
last updateLast Updated : 2025-03-01
Read more
ตอนที่ 3 พาเจอเพื่อน
หนึ่งเดือนผ่านไปตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา อนาคินยังคงไปรับไปส่งคริมาที่บ้าน เขาพาหญิงสาวไปทานข้าว ดูหนัง ฟังเพลง พาไปเดินเที่ยวห้างสรรพสินค้า หรือไม่ก็สวนสาธารณะ อีกสองสัปดาห์จะถึงวันเกิดเขา ชายหนุ่มตั้งใจว่าจะปิดจบทุกอย่างในวันเกิดของเขาติ้ง! เสียงข้อความดังขึ้น คริมารีบหยิบมือถือขึ้นมาเปิดอ่านทันทีพี่คิน : ทานข้าวยังครับครีม : ทานแล้วค่า พี่คินล่ะคะพี่คิน : พี่เรียบร้อยแล้วครับครีม : พี่คินทำอะไรอยู่คะพี่คิน : กำลังคิดถึงครีมอยู่ครับครีม : ไม่เชื่อหรอกค่ะพี่คิน : ถ้าครีมไม่เชื่องั้นพี่ไปหาครีมที่บ้านตอนนี้เลยดีมั้ยครับครีม : สติ๊กเกอร์ตกใจครีม : เชื่อแล้วค่าพี่คิน : เดี๋ยวพี่ไปเที่ยวผับกับเพื่อนก่อนนะครับ ไอ้คี ไอ้ซัน มันไลน์มาตามพี่แล้วครีม : ค่า ขับรถดีๆ นะคะ อย่าดื่มจนเมามากนะคะพี่คิน : เป็นห่วงพี่เหรอครีม : สติ๊กเกอร์ยิ้มผับชื่อดังแห่งหนึ่ง“ไงวะ..ไอ้คิน เมื่อไหร่มึงจะจัดการน้องครีมสักที” เสียงของคีตะเอ่ยถามเมื่ออนาคินเดินมานั่งที่โต๊ะประจำในผับที่พวกเขามากันทุกค่ำคืน“วันเกิดกูนี่แหละ..พวกมึงคอยดูรูปได้เลย”“อ้าว! แล้ววันเกิดมึงพวกกูก็ไม่ได้ฉลองด้วยสิ..หรือว่ามึง
last updateLast Updated : 2025-03-01
Read more
ตอนที่ 4 ขอเป็นแฟน
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป / วันเสาร์ในที่สุด วันที่อนาคินรอคอยก็มาถึง ชายหนุ่มไปรับหญิงสาวที่บ้านก่อนจะขับรถมุ่งหน้าไปยังหัวหิน ระหว่างทาง อนาคินจับมือของหญิงสาวไว้ตลอดเวลา ส่วนภายในใจนั้น คืนนี้แหละเขาจะเผด็จศึกหญิงสาว เขาเฝ้ารอเวลานี้มาเกือบสามเดือน เขาไม่มีทางปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปอย่างแน่นอนอนาคินใช้เวลาห้าชั่วโมงกว่าในการขับรถมาถึงหัวหิน เพราะชายหนุ่มพาหญิงสาวแวะถ่ายรูปตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ตลอดทาง ชายหนุ่มพาหญิงสาวไปที่ห้องพักสุดหรูริมทะเล เป็นห้องพักส่วนตัวมีกำแพงต้นไม้ล้อมรอบ บรรยากาศดี สดชื่น สถานที่ประดับประดาด้วยดอกไม้ต่างๆ อย่างสวยงาม“พี่คินจองห้องเดียวเหรอคะ?” หญิงสาวถามออกไปด้วยความสงสัย“พอดีพี่จองช้าเพราะไม่รู้ว่าครีมจะมาได้มั้ย ห้องพักก็เลยเต็มครับ เดี๋ยวครีมนอนบนเตียง ส่วนพี่จะไปนอนที่โซฟาเอง ครีมไม่ต้องกลัวนะครับ” ชายหนุ่มอธิบายให้หญิงสาวฟัง“อ่อ..ครีมไม่ได้ว่าอะไรค่ะ แค่ถามเฉยๆ”“พี่ว่าเราไปเดินเล่นกันดีกว่านะ”“ค่ะ”ท่ามกลางบรรยากาศยามเย็น เกลียวคลื่นพัดเข้าสู่ชายฝั่ง สายลมพัดโชยเอากลิ่นน้ำเค็มจากท้องทะเลขึ้นมา สองหนุ่มสาวเดินเรื่อยๆ ไปตามชายหาด ในขณะที่ดวงอาทิตย
last updateLast Updated : 2025-03-06
Read more
ตอนที่ 5 ยินยอมพร้อมใจ
อ้อมแขนแข็งแรงของชายหนุ่มช้อนร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด เขาพาเธอไปยังห้องนอนก่อนจะค่อยๆ วางร่างบางบนที่นอนนุ่ม ทันทีที่หลังของเธอสัมผัสกับที่นอน ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ก่อนจะขยับหนีตามสัญชาตญาณ แต่เขาไม่ปล่อยให้เธอได้ทำเช่นนั้น เขาโน้มตัวลงมาทาบทับร่างบางเอาไว้จนเธอรู้สึกหายใจไม่ออกดวงตาสวยคู่นั้นมองมาที่ริมฝีปากเคลื่อนเข้ามาใกล้ๆ รู้ตัวอีกทีเธอก็หลับตาลงอัตโนมัติก่อนจะสัมผัสถึงรสจูบ ลิ้นอุ่นเซาะซอนไปตามแนวฟัน แรงกระตุ้นดังกล่าวทำให้ร่างกายเกร็งเขม็งขึ้นมาทันตา จูบที่เริ่มต้นช้าๆ ปลุกเร้าความต้องการด้วยลิ้นที่แทรกเข้ามา ยิ่งเขาเพิ่มน้ำหนักในรสจูบ เธอก็ยิ่งกำแขนเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายเอาไว้แน่นมือข้างหนึ่งของเขาล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วลูบไล้ตามผิวเนียนอย่างช้าๆ เขาถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย ก่อนจะค่อยๆ ปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากร่างบาง ลมหายใจของเขาติดขัดเมื่อเห็นร่างงามตรงหน้า ภายนอกเธอดูรูปร่างบาง แต่ภายในนั้น อกเป็นอก เอวเป็นเอว สะโพกผายกลมกลึง หุ่นของเธอเรียกได้ว่าซ่อนรูปจริงๆ เขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก“ครีม..สวยมากเลยรู้ตัวมั้ย?”มือของเขาลูบไล้ไปตามส่วนต่างๆ ของร่างกาย ผม ไหล่ แขน ท้อง ต้น
last updateLast Updated : 2025-03-06
Read more
ตอนที่ 6 ห่วงหา หึงหวง ห่างหาย
คำกล่าวที่ว่า..ผู้ชายรักผู้หญิงจากร้อยไปศูนย์ และ ผู้หญิงรักผู้ชายจากศูนย์ไปร้อย คงจะจริงสินะ..คริมารู้สึกได้ว่าตั้งแต่ที่กลับมาจากไปเที่ยวทะเล อนาคินดูเปลี่ยนไป เขาไม่ค่อยโทรหา หรือส่งข้อความมา และไม่มารับส่งเธอเหมือนแต่ก่อน มีแต่เธอที่เป็นฝ่ายโทรหาเขา ส่งข้อความไปบางทีเขาก็ไม่อ่าน หรืออ่านแล้วก็ตอบแบบขอไปที ร้ายกว่านั้นคืออ่านแล้วไม่ตอบ ความกังวลและความหวาดกลัวทั้งหมดพลันถาโถมเข้ามาในพริบตาครีม : พี่คินคะ ทำอะไรอยู่ กินข้าวหรือยังคะครีม : ทำไมเดี๋ยวนี้พี่คินไม่โทรมาหาครีมเลยล่ะคะครีม : ครีมทำอะไรให้พี่คินโกรธหรือเปล่าคะครีม : พี่คินตอบครีมหน่อยสิคะ อย่าเงียบไปแบบนี้พี่คิน : พี่ไม่ค่อยว่าง พอดีช่วงนี้พี่ต้องทำทีสิส อีกไม่กี่เดือนพี่ก็จะเรียนจบแล้ว ครีมอย่าโกรธพี่นะที่พี่ไม่ค่อยมีเวลาให้ครีมครีม : ไม่เป็นไรค่ะ ครีมเข้าใจ ขอแค่พี่คินอย่าหายไปก็พอค่ะครีม : ครีมรักพี่คินนะคะพี่คิน : สติ๊กเกอร์ยิ้มคริมาถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้คิดไปเอง เขาแค่ไม่ว่างเพราะช่วงนี้ต้องทำทีสิสสำหรับคนที่กำลังเรียนอยู่ปีสี่ ปีสุดท้ายของช่วงชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย“นี่แก ฉันได้ข่าวว่ายัย
last updateLast Updated : 2025-03-06
Read more
ตอนที่ 7 ความจริงเปิดเผย
อุ๊บ! โอ๊กกกก! แหวะเสียงอาเจียนของคริมาดังอยู่ในห้องน้ำชั้นล่างของตัวบ้าน สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์สุดท้ายของการสอบแล้วหลังจากนั้นก็ปิดเทอม จู่ๆ เธอก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาหลังจากที่ตื่นนอนตอนเช้า จากนั้นเริ่มรู้สึกเวียนหัวและอยากจะอาเจียน จนสุดท้ายทนไม่ไหวต้องลุกไปอาเจียนในห้องน้ำสงสัยจะเครียดเรื่องสอบมากไปหน่อย ช่วงนี้เธอเองก็ทานข้าวไม่ค่อยตรงเวลา บวกกับมีเรื่องของอนาคินให้คิดเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มห่างหาย ขาดการติดต่อไปโดยปริยาย หลังจากออกมาจากห้องน้ำ เธอหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับอาการที่เธอเป็น ยิ่งอ่านหัวใจของเธอยิ่งสั่นไหว เพราะอาการที่เธอเป็นนั้นบ่งบอกว่าเธออาจจะกำลังตั้งครรภ์ มันก็อาจจะเป็นไปได้ วันนั้นที่ทะเล เธอจำได้ว่าอนาคินไม่ได้สวมถุงยางอนามัยเพื่อป้องกัน และเธอก็ลืมเรื่องนี้ไปสนิท ไม่รอช้า คริมารีบอาบน้ำแต่งตัวไปสอบที่มหาวิทยาลัย วันนี้เธอมีสอบแค่วิชาเดียวในช่วงเช้า หลังจากสอบเสร็จ หญิงสาวตรงไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจให้แน่ใจว่าเธอป่วยเป็นอะไรกันแน่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง“ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ..คนไข้กำลังตั้งครรภ์ได้สิบสองสัปดาห์แล้วค่ะ คนไข้จะฝากครรภ์เลยมั้ยคะ?” สิ้นเสียงของ
last updateLast Updated : 2025-03-06
Read more
ตอนที่ 8 เคราะห์ซ้ำกรรมซัด
คริมาไม่รู้ว่าเธอพาร่างกายอันบอบช้ำของเธอมาถึงบ้านได้อย่างไร เมื่อมาถึงห้องนอนหญิงสาวก็ปิดประตู ล้มตัวนอนลงบนเตียงแคบ ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวสั่นเทาไปทั้งตัว เธอผล็อยหลับไปทั้งที่น้ำตายังไหลอาบหน้า“วดี” สุชาดาเรียกบุตรสาวคนที่สองที่กำลังนอนกระดิกเท้าบนโซฟาในห้องรับแขกพร้อมกับมือที่ถือโทรศัพท์อยู่ตลอดเวลา“เรียกทำไมแม่” สุชาวดีทำน้ำเสียงหงุดหงิดที่โดนก่อกวนเวลาที่เธอกำลังเล่นเกมอยู่“ไปดูยัยครีมให้แม่ทีสิ..ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรหรือเปล่า มันกลับมาก็หมกตัวอยู่แต่ในห้อง งานบ้านมันยังไม่ได้ทำเลย เดี๋ยวพ่อแกก็จะกลับมาแล้วเนี่ย” สุชาดาพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล เพราะงานบ้านทุกอย่างคริมาต้องเป็นคนทำให้เสร็จก่อนที่สามีของเธอจะกลับมา และยกความดีความชอบให้กับลูกสาวทั้งสองคนของเธอที่ตัวจริงขี้เกียจตัวเป็นขน“แม่ก็ไปดูมันเองสิ หนูเล่นเกมอยู่ ไม่ว่าง”“แกนั่นแหละไปดู แม่ทำกับข้าวอยู่แกไม่เห็นหรือยังไง”“เออๆ ไปดูให้ก็ได้” จากนั้นสุชาวดีก็เดินไปที่ห้องเก็บของ เธอเปิดประตูเข้าไปโดยไม่ขออนุญาตเจ้าของห้อง สุชาวดีเห็นคริมานอนหลับอยู่บนเตียง กำลังจะปลุกแต่สายตาของเธอเหลือบไปเห็นถุงบางอย่างวางอยู่บนโต๊ะ ด้ว
last updateLast Updated : 2025-03-06
Read more
ตอนที่ 9 ในความโชคร้ายยังทีความโชคดี
หลังจากที่คริมาออกมาจากบ้าน เธอเดินไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดหมายปลายทาง น้ำตาที่ไหลรินตอนนี้เหือดแห้งไปเหลือแต่คราบน้ำตาที่เปรอะเปื้อนอยู่เต็มหน้า ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วเธอนั่งอยู่ป้ายรถเมล์มาร่วมสองชั่วโมง ด้วยไม่รู้ว่าจะขึ้นรถไปลงที่ไหน และตอนนี้รถเมล์ก็หยุดวิ่งไปแล้ว ค่ำคืนนี้เธอคงตอนนอนที่ป้ายรถเมล์ไปก่อนเพราะน่าจะปลอดภัยที่สุดแล้วคฤหาสน์สุดหรูแห่งหนึ่ง“กลับบ้านได้ด้วยเหรอ..คิน” เสียงของคุณหญิงพิมพิกาดังขึ้นเมื่อเห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนกลับมาบ้าน ปกติลูกชายจะพักที่คอนโดมิเนียมใกล้กับมหาวิทยาลัย ถ้าไม่บอกให้มาหาลูกชายของเธอก็ไม่ค่อยจะกลับบ้าน“ก็คุณตามานี่ครับแม่ ผมก็ต้องมาหาคุณตาสิครับ” อนาคินตอบมารดาก่อนจะหันไปยกมือไหว้พ่อเลี้ยงพัฒน์ธนา คุณตาของเขาที่มีไร่ผลไม้อยู่ทางภาคเหนือหลายพันไร่ บริษัทผลิตเครื่องดื่มแบรนด์ดังของคุณเทวินทร์บิดาของเขาก็ได้วัตถุดิบหลักจากไร่ของพ่อเลี้ยงพัฒน์ธนานี่แหละที่ใช้ในการผลิตเครื่องดื่มที่เป็นผลไม้“สวัสดีครับคุณตา คินคิดถึงคุณตาที่สุดเลยครับ คุณตาสบายดีนะครับ”“สบายดีลูก..แล้วนี่คินว่างเหรอถึงมาหาตาได้ ไม่ไปเที่ยวกับสาวๆ หรือยังไง?”“โถ่! คุณตาสำคัญกว่าสา
last updateLast Updated : 2025-03-06
Read more
ตอนที่ 10 ชีวิตใหม่
ไร่พรรณิภาพ่อเลี้ยงพัฒน์ธนาพาคริมามาที่ไร่พรรณิภา ชื่อไร่มาจากชื่อของภรรยาที่ล่วงลับของเขานั่นเอง เดิมทีพ่อเลี้ยงเป็นคนกรุงเทพฯ ได้มีโอกาสมาเที่ยวเชียงใหม่และได้มาพบรักกับพรรณิภาสาวเมืองเหนือ ทั้งสองแต่งงานกัน ลงหลักปักฐานอยู่ที่เชียงใหม่ พ่อเลี้ยงซื้อที่เพื่อทำไร่ส้ม จากนั้นก็ขยับขยายพื้นที่ออกไปจนปัจจุบันมีหลายพันไร่ นอกจากส้มแล้วยังมีผลไม้อื่นๆ อีกมากมาย เช่น องุ่น ลำไย ลิ้นจี่ ซึ่งล้วนแต่ให้ผลผลิตที่งดงามตลอดทุกปี และผลไม้จากไร่แห่งนี้กลายเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตน้ำผลไม้แบรนด์ดังซึ่งเป็นบริษัทของเทวินทร์ ลูกเขยของพ่อเลี้ยง พ่อของเทวินทร์เป็นเพื่อนรักกับเขา ซึ่งหลังจากที่เขาย้ายมาอยู่เชียงใหม่ เขาได้พาเพื่อนและครอบครัวมาเที่ยวที่ไร่ นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ของเทวินทร์ ลูกชายของเพื่อนรักและพิมพิกา ลูกสาวของเขา ที่นำมาสู่การแต่งงาน“หนูครีมอยู่ที่นี่ได้ตามสบายเลยนะ..ไม่ต้องเกรงใจ ทำใจให้สบายดูแลตัวเองกับลูกในท้องให้ดี” พ่อเลี้ยงบอกกับหญิงสาวหลังจากที่เขาพาเธอมาที่บ้านไม้สักหลังเล็กกะทัดรัด เขาสร้างบ้านหลังนี้ตอนที่เขาแต่งงานกับพรรณิภา และใช้ชีวิตร่วมกันที่บ้านหลังนี้ แต่ตอ
last updateLast Updated : 2025-03-06
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status