สุภาพบุรุษสุดซอย 2025

หวังหยูซิน ศิษย์หมอประหลาดต้องอาคมข้ามภพสู่ปี 2025 วรยุทธ์โบราณ การแพทย์ที่สาบสูญกำลังจะสร้างตำนานบทใหม่ที่คนทั้งโลกต้องจดจำ

ความทุกข์ยากจะหมดไปเมื่อข้าผู้นี้เกิดมาเป็นลูกชายของท่านแม่ เพราะข้ามีพลังนึกคิดต่อจากนี้ครอบครัวของเราจะสุขสบายและร่ำรวย บทนำ หวังต้าหลง เด็กหนุ่มทศวรรษ 2025 ทะลุมิติมาเกิดกับนางเอกละครย้อนยุคตอนเย็นที่คุณแม่ชอบดู เขาเคยบ่นเมื่อเห็นแม่ร้องไห้เพราะชีวิตของนางเอกรันทด ทุกข์ยาก ไม่คิดเลยว่าวันนี้เขาจะได้มาเกิดเป็นลูกชายในท้องของนางเอก แต่จะทำอย่างไรได้อยากกลับมิติก็ไม่สามารถทำได้ ทางเดียวที่จะทำได้คือการยอมรับความจริงและยังมีความโชคดีในความโชคร้ายนี้คือเขามีพลังวิเศษติดตัวมาด้วย ไม่ว่าเขาจะนึกคิดอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างมักจะปรากฏตัวหน้าเสมอ หรือนี่คือสวรรค์ดลบันดาลมาให้เขาช่วยเหลือครอบครัวนางเอก เอาล่ะในเมื่อเขาต้องมาเกิดเป็นลูกชายของนางเอก เขาจะช่วยเหลือให้นางร่ำรวยและสุขสบายเอง **นิยายเรื่องนี้แต่งตามความเข้าใจของนักเขียนเท่านั้น ไม่ได้อ้างอิงตามประวัติศาสตร์ สถานที่ และเหตุการณ์ต่าง ๆ เป็นสิ่งที่สมมุติขึ้นมาเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน อ่านเพื่อความบันเทิง สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

โปรยปราย... องค์หญิงเถียนเอ๋อร์ คือราชทินนามที่นางได้รับจากองค์จักรพรรดิ ซึ่งมาพร้อมหน้าที่อันใหญ่ยิ่งที่ ซ่งผิงซื่อ ต้องใช้ทั้งกายและใจแลกมาก หากแต่เมื่อได้มาแล้ว นางกลับต้องพานพบกับความเจ็บปวด ตามเนื้อเรื่องในหน้านิยาย และต้องสูญเสียทุกสิ่งไปเพียงเพราะความแค้น ทว่าเมื่อ ซ่งผิงซื่อ ครูสาวผู้มาจากปี 2025 มาเกิดใหม่ในร่างนี้ นางจึงขอเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของนางร้ายที่น่าสงสารผู้นี้เสียใหม่ และจะขอเป็นเพียงสตรีตัวประกอบที่มีความสุขอย่างเรียบง่ายในนิยายเรื่องให้ได้

เพลิง มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด ‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’ ————————- เอิงเอย เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป ‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’

อันไป๋เล่อหญิงงามผู้เคยเป็นอนุตัวร้ายคนโปรดของคุณชายรองเผยกู้หยาง เมื่อถูกขับออกตระกูลเผย นางไม่ร่ำร้อง ไม่แต่งงานใหม่ กลับขอทำสวน ปลูกผัก ทำขนมขายเลี้ยงชีพ น่าขันยิ่งนัก ผู้ใดไม่รู้ว่าอันไป๋เล่อเคยชินกับความหรูหรา นางจะทนอยู่ท่ามกลางแดดลม โคลนตม และกลิ่นปุ๋ยได้สักกี่วัน? ใครต่อใครล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า... "นางแค่เรียกร้องความสนใจ สร้างภาพให้ดูน่าสงสาร เพื่อเพิ่มราคาตัวเองเท่านั้นล่ะ!" “สุดท้ายก็ต้องกลับไปพึ่งบิดา... แต่งกับคหบดีสูงวัยสักคน แล้วใช้เรือนร่างเสวยสุขอย่างเคย จะไปไหนพ้น!” ใครจะเชื่อว่าสตรีผิวบางมือขาวจะมีวันยินดีปลูกผักแทนวาดรูป ชำระดินแทนร่ายรำ ใครจะเชื่อว่า... "อนุตัวร้าย" ที่เคยก่อเรื่องในจวน จะกลายเป็นหญิงชาวสวนในแปลงผักได้จริง? แต่แน่นอนผู้คนเหล่านั้นก็แค่ “เฝ้ารอ” วันที่นางจะล้มเหลว เพื่อจะได้หัวเราะสะใจยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง...

[ความสัมพันธ์แบบรักเดียวใจเดียว+นิยายรักหวานแหวว+นางเอกผู้งดงามผงาดกลับมาทวงแค้น+พระเอกคลั่งรักภริยาเยี่ยงสุนัขภักดี] เมื่อชาติก่อน ซูชิงอู่พลาดท่าเชื่อใจชายชั่วกับพี่สาวต่างมารดา เมื่อถูกพวกเขาปั่นหัว นางก็เริ่มคั่งแค้นชายผู้รักนางสุดหัวใจ ต่อมาทารกที่ไม่ทันลืมตาดูโลกก็ดันตายทั้งกลม นางกลายเป็นตัวทดลองชนิดคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง ถูกคู่ชายโฉดหญิงชั่วนั่นทรมานสามปีเต็ม เพื่อช่วยนางแล้ว อ๋องพิการผู้นั้นบุกเข้ากำแพงเมืองหลวงเพียงลำพัง สุดท้ายโดนแร่เนื้อเถือหนังทั้งเป็น… ครานั้นนางถึงได้ตระหนักว่า ใต้หล้านี้ไม่มีผู้ใดรักนางยิ่งกว่าเขา! ซูชิงอู่ท่วมท้นไปด้วยความแค้น นำศีรษะและหัวใจของศัตรูพร้อมใจอันเปี่ยมแค้นของตนกระดดเข้ากองเพลิงลุกโชน โชคดีที่สวรรค์เมตตาให้นางได้ย้อนเวลากลับไปยังเจ็ดปีก่อนได้… นางจึงรีบหอบสินเดิมที่มีอภิเษกสมรสเข้าจวนอ๋อง โผเข้าซบอ้อมอกอ๋องพิการทันที ชาติก่อนเขารักนาง ชาตินี้แปรเปลี่ยนเป็นนางรักเขา ผู้ใดกล้ารังแกท่านอ๋องของนาง มันผู้นั้นจักต้องถูกพิษยกครัว จะไก่หรือสุนัขก็ไม่เว้น กระทั่งต้นหญ้าก็จะถอนให้เหี้ยน! จากนั้นไม่นานข่าวดีก็แพร่มาจากจวนอ๋องเสวียน พระชายาเสวียนให้กำเนิดบุตรถึงสามพระองค์ทีเดียว!