การ์ตูนซิมสันออกอากาศครั้งแรกเมื่อไหร่

การ์ตูน 'The Simpsons' เป็นซีรีส์ที่โด่งดังและมีอายุยาวนานมาก ตอนนี้ในไทยก็ได้รับความนิยมไม่แพ้ที่อื่น ข้อมูลล่าสุดที่ผมรู้คือซีรีส์นี้มีมากกว่า 700 ตอนแล้ว แต่จำนวนตอนที่ออกอากาศในไทยอาจแตกต่างกันบ้างเนื่องจากบางตอนอาจไม่ผ่านการเซ็นเซอร์หรือถูกตัดออกไป ความน่าสนใจของ 'The Simpsons' คือมันสะท้อนสังคมและวัฒนธรรมอเมริกันได้อย่างคมคาย ผ่านมุมมองตลกขบขัน แม้จะเริ่มฉายมาตั้งแต่ปี 1989 แต่ยังคงสร้างความบันเทิงให้ผู้ชมทั่วโลก รวมถึงประเทศไทยด้วย หลายตอนกลายเป็นที่พูดถึงและถูกหยิบยกมาอ้างอิงบ่อยๆ ในแวดวงผู้ชมการ์ตูน

ความตลกแบบเหนือจริงที่ถูกจริตคนทั่วโลกคือจุดเด่นของ 'The Simpsons' มันไม่ใช่แค่การ์ตูนธรรมดา แต่สะท้อนสังคมผ่านมุมมองที่ทั้งเฉียบคมและไร้เดียงสาในเวลาเดียวกัน ตัวละครหลักอย่างฮомер บาร์ต หรือลิซาแต่ละคนล้วนมีบุคลิกที่จดจำง่ายและแฝงไปด้วยอารมณ์ขันเฉพาะตัว สิ่งที่ทำให้การ์ตูนเรื่องนี้ timeless จนครองใจคนหลายเจนเนอเรชั่นคือการที่มันสามารถล้อเลียนวัฒนธรรมป็อบได้ทุกอย่างตั้งแต่หนังฮอลลิวูดไปจนถึงเหตุการณ์โลกจริง โดยไม่รู้สึก outdated การเสียดสีที่ดูเรียบง่ายแต่กินใจแบบนี้แหละที่ทำให้คนทั้งโลกรู้สึกว่ามัน 'ใกล้ตัว' แม้จะมาจากต่างวัฒนธรรมก็ตาม

เมื่อพูดถึงช้างแมมมอธในโลกภาพยนตร์แอนิเมชัน ผลงานที่แฟน ๆ ทั่วโลกมักนึกถึงคือภาพยนตร์ที่มีช้างแมมมอธเป็นตัวเอก ซึ่งฉันเชื่อว่านี่คือจุดเริ่มต้นของความสนใจเรื่องนี้สำหรับหลายคน ฉันนึกภาพตอนที่เข้าโรงหนังแล้วเห็นตัวการ์ตูนยักษ์ขนเฟอร์เดินผ่านจอ—ภาพยนตร์เรื่องนั้นออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งเป็นวันแรกที่หนังเข้าฉายแบบโรงภาพยนตร์ในตลาดหลัก นอกจากวันฉายรอบแรกแล้ว เวอร์ชันที่คนไทยเห็นทางทีวีหรือดีวีดีมักตามมาหลายปีหลังจากนั้น ทั้งนี้ชื่อไทยที่เรียกกันอาจต่างจากชื่อภาษาอังกฤษที่เป็นทางการ ดังนั้นเมื่อพูดถึงวันออกอากาศครั้งแรกในเชิงสากล ตัวเลขที่ชัดเจนคือกลางมีนาคม ค.ศ. 2002 มุมมองส่วนตัวของฉันคือการได้เห็นช้างแมมมอธบนจอใหญ่ครั้งแรกมันให้ความรู้สึกอบอุ่นและตลกผสมกัน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมภาพยนตร์แบบนี้ถึงกลายเป็นความทรงจำของคนหลายเจนเนอเรชัน

'The Simpsons' นั้นมีตอนพิเศษหลากหลายรูปแบบที่แฟนๆ ควรรู้จัก! เริ่มจาก 'Treehouse of Horror' ที่เป็นตอนฮาโลวีนประจำปี ซึ่งแต่ละปีจะมาพร้อมกับ 3 เรื่องสั้นแฝงมนต์ดำและ黑色幽默 บางครั้งก็ล้อเลียนภาพยนตร์หรือวัฒนธรรมป็อปอย่างแสบสันต์ อีกประเภทคือตอนพิเศษที่ขยายความตัวละคร เช่น 'The Simpsons Movie' ที่พาเรื่องราวออกจากหน้าจอทีวีไปยังโรงหนังใหญ่ ส่วน 'The Longest Daycare' เป็นสั้นๆ แต่อัดแน่นด้วยอารมณ์ขันแบบฉบับซิมสันส์ ตอนพิเศษพวกนี้มักจะทดลองเทคนิคใหม่ๆ ทั้ง animation style วิธีการเล่าเรื่องที่แตกต่างจากตอนปกติ สำหรับแฟนตัวจริงยังมี 'The Simpsons: Behind the Laughter' ที่ทำเป็นสารคดีย้อนอดีตความสำเร็จของซีรีส์ หรือแม้แต่ตอน crossover กับ 'Family Guy' ที่นอกจากจะฮาแล้วยังเต็มไปด้วยมุก meta เกี่ยวกับวงการ animation เองเลย

ความตลกใน 'The Simpsons' ขึ้นอยู่กับรสนิยมส่วนตัว แต่มีบางตอนที่โดดเด่นจนกลายเป็นตำนาน! ตอน 'Marge vs. the Monorail' (Season 4, Episode 12) คือตัวอย่างคลาสสิกที่ผสมผสาน satire กับความบ้าคลั่งได้สมบูรณ์แบบ แฟนๆ ยังพูดถึงมินิคอนเสิร์ตของลีโอนาร์ด นิโมย และฉากที่ฮอมาร์ขับโมโนเรลแบบ失控เหมือนรถไฟเหาะตีลังกา อีกตอนที่คอการ์ตูนฮาแตกคือ 'Homer's Enemy' (Season 8, Episode 23) ที่เสนอความขัดแย้งระหว่างฮอมาร์กับคนทำงานธรรมดาอย่าง Frank Grimes ตัวตลกในตอนนี้แหลมคมเพราะสะท้อนความไร้สาระของชีวิตฮอมาร์ที่ดันโชคดีตลอด ส่วนฉาก Grimes ระเบิดอารมณ์เพราะแค่อยากได้ชีวิตปกติก็ทำเอาสะอึกเลย ถ้าชอบแนว absurd humor ตอน 'Treehouse of Horror V' (Season 6) โดยเฉพาะสเก็ตch 'The Shinning' ที่ล้อเลียนหนังสยองขวัญได้ฮาไม่หยุด ตั้งแต่บาร์tenderเปลี่ยนเป็นผีจนถึงฉากฮอมาร์กรีดร้องแบบนิコลสัน แม้แต่คนไม่เคยดูหนังต้นฉบับก็ยังอินกับการ์ตูนเสียดสีนี้

ปี 1996 เป็นปีที่เด็กหลายรุ่นได้รู้จักกับพิธีกรหน้าตายิ้มแย้มคนหนึ่งบนหน้าจอทีวี สตีฟในความหมายนี้มาจากรายการ 'Blue's Clues' ซึ่งออกอากาศตอนแรกในสหรัฐอเมริกาวันที่ 8 กันยายน 1996 ทางช่อง 'Nickelodeon' — โดยรายการชุดนี้มักถูกจัดให้อยู่ในบล็อกสำหรับเด็กที่หลายคนรู้จักกันในชื่อ 'Nick Jr.' ฉันจำบรรยากาศตอนดูครั้งแรกได้อย่างชัดเจน แม้จะไม่ได้เริ่มต้นชีวิตดูรายการเด็กแบบเดียวกับคนอื่น แต่การได้เห็นพิธีกรคุยกับกล้องและให้เด็กโต้ตอบตาม ทำให้รู้สึกว่ารายการตั้งใจสอนและสนุกพร้อมกัน มุมมองของฉันต่อการฉายครั้งแรกไม่ได้หยุดแค่วันที่และช่องเพียงอย่างเดียว: ความสำคัญคือวิธีที่รายการเปลี่ยนรูปแบบการสื่อสารกับเด็ก เมื่อเทียบกับรายการคลาสสิกอย่าง 'Sesame Street' ที่เน้นสเก็ตช์และมาสคอตมากกว่า 'Blue's Clues' เลือกนำเสนอเชิงปฏิสัมพันธ์ที่เรียบง่ายแต่มีพลัง การที่สตีฟเป็นหน้าตาของรายการทำให้เด็กผูกพันง่าย และการจัดแพตเทิร์นของตอนก็ช่วยให้ทั้งผู้ปกครองและเด็กเข้าใจว่ารายการเริ่มฉายเมื่อไหร่และมาจากช่องไหนได้ในทันที สุดท้ายแล้ว ถามว่าอยากให้ใครดูคำตอบนี้ไหม ฉันอยากให้คนที่เคยโตมากับยุค 90 นึกย้อนไปถึงความอบอุ่นของรายการที่เรียบง่าย และคนรุ่นใหม่ลองดูอีกครั้งเพื่อเห็นว่ารูปแบบการสอนแบบอินเตอร์แอคทีฟนั้นส่งผลกับเด็กยังไง

ในปี 1993 การ์ตูน 'Adventures of Sonic the Hedgehog' และซีรีส์อีกเรื่องที่แฟนเรียกกันว่า 'Sonic the Hedgehog' (SatAM) เริ่มออกอากาศพร้อม ๆ กัน ซึ่งทำให้ปีนั้นกลายเป็นปีสำคัญของโซนิคบนจอทีวี การเป็นคนเติบโตมากับการ์ตูนสองแบบในปีเดียวกันนั้นให้มุมมองที่ขัดกันและสนุกมาก 'Adventures of Sonic the Hedgehog' มักเป็นสไตล์ตลกป่วน ๆ เน้นแผลง ๆ และมุขเร็ว ๆ ส่วน 'Sonic the Hedgehog' หรือที่หลายคนเรียก SatAM หนักไปทางบทที่จริงจังขึ้น มีโทนต่อสู้ต่อเนื่องและโลกที่ดูมีความหมายกว่า ทั้งสองอย่างช่วยกันขยายจักรวาลของตัวละครให้ครบมิติ — โซนิคไม่ได้มีแค่สปีดกับมุกตลก แต่ยังมีเรื่องราวที่เข้มข้นและตัวร้ายอย่าง Dr. Robotnik ที่กลายเป็นไอคอน เวลานึกถึงการ์ตูนโซนิค ฉันมักจะนึกถึงช่วงเช้าวันเสาร์ที่นั่งดูสองแนวนี้สลับกัน คนดูรุ่นเก่าจะรู้สึกถึงความไม่ลงรอยแต่ก็เป็นส่วนที่ทำให้แฟรนไชส์นี้ยืดหยุ่นและมีแฟนหลายกลุ่ม แตกต่างแบบนี้ยังคงเป็นเสน่ห์ของโซนิคจนถึงวันนี้

นับดูคร่าวๆ แล้ว 'One Piece' น่าจะมีซีซันหลักประมาณ 20 ซีซันแล้ว ถ้านับรวมทั้งเนื้อเรื่องหลักและภาคพิเศษต่างๆ ตัวเลขอาจจะเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย เพราะแต่ละซีซันก็แบ่งตามเหตุการณ์สำคัญในเรื่อง เช่น ซีซันอัลบasta ซีซันวอนo Country เป็นต้น แต่ละซีซันก็ยาวพอสมควร บางซีซันมีเกิน 100 ตอนด้วยซ้ำ ความยาวของซีซันก็ขึ้นอยู่กับเนื้อหาที่เอาเข้าฉาย บางซีซันจบในไม่กี่ตอน แต่บางซีซันก็ยืดเยื้อเพราะต้องตามเนื้อหาของมangaให้ทัน ตอนนี้ที่ฉายอยู่ก็ยังไม่รู้ว่าจะไปจบที่ซีซันไหน เพราะเรื่องยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆ