เวลาเดินผ่านร้านขายของเก่าในเยาวราชแล้วเห็นหุ่นแมวยกอุ้งมือตั้งอยู่หน้าร้าน เรามักจะหยุดมองแล้วคิดว่า
มาเนกิเนโกะสำหรับคนไทยคืออะไร โดยส่วนตัวมองว่ามันเป็นสัญลักษณ์เชิญชวนที่ผสมระหว่างโชคลาภกับความอบอุ่นของการต้อนรับ
เราโตมากับภาพแมวยกมือบนแผงหน้าร้านของญี่ปุ่น แต่ในไทยมันถูกอ่านขยายความหมายให้หลากหลายขึ้น คนขายของมองเป็นไม้เรียกเงิน คนทำคาเฟ่มองเป็นพร็อพคิ้วท์ๆ และคนรุ่นใหม่มองเป็นไอคอนของวัฒนธรรมป็อป ตัวองค์ประกอบเล็กๆ อย่างอุ้งมือซ้ายหรือขวา สีทองหรือสีดำ ก็ถูกตีความต่างกันไปตามบริบททางสังคมและความเชื่อส่วนบุคคล บางคนเชื่อว่ามันนำโชคจริง บางคนใช้เป็นสัญญะของความเป็นมิตรกับลูกค้า
ข้อเสนอแนะจากมุมมองนี้คือให้มองมาเนกิเนโกะเป็นทั้งสัญลักษณ์และวัตถุประสงค์: ให้เกียรติที่มาทางวัฒนธรรมเดิมของมัน แต่ก็เปิดรับการแปลความแบบไทยๆ ที่ผสานความเชื่อและไลฟ์สไตล์เราไว้ด้วยกัน นั่นแหละคือเสน่ห์ของมันสำหรับสังคมไทยในปัจจุบัน