ในมุมมองของคนที่โตมากับหนังสือแฟนตาซีคลาสสิกอย่าง 'The Lord of the Rings' ฉันรู้สึกว่าโลกในหนังสือกว้างกว่าและมีตำนานลึกหนากว่าภาพยนตร์ แม้ภาพยนตร์จะยิ่งใหญ่และจับอารมณ์ประเด็นหลักได้เยี่ยม แต่รายละเอียดอย่างประวัติศาสตร์ท้องถิ่น บทบาทตัวละครรอง หรือฉากเล็กๆ อย่างการฟื้นฟูชุมชนหลังสงคราม มักถูกย่อหรือข้ามไป เพื่อให้โครงเรื่องหลักเดินหน้าอย่างไม่สะดุด นอกจากนี้หนังยังเลือกให้บางตัวละครโดดเด่นขึ้น ขณะที่บางตัวที่หนังสือให้ความสำคัญมากอาจถูกลดบทบาทลง ทำให้การตีความตัวละครแตกต่างกันไปตามสื่อ
ลองนึกถึงงานที่อารมณ์หนักๆ อย่าง 'The Girl with the Dragon Tattoo' ต้นฉบับมอบรายละเอียดปริศนาและประวัติศาสตร์ตัวละคร ส่วนฉบับภาพยนตร์เน้นจังหวะและความตึงเครียดเพื่อให้คนดูจับต้องได้ทันที ผลคือบางพล็อตรองหายไป แต่ภาพยนตร์แลกมาด้วยประสบการณ์ทางสายตาและเสียงที่ทำให้ฉากหนึ่งๆ ทรงพลังขึ้นในแบบที่ตัวอักษรทำไม่ได้
One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง...
"นี่! ปล่อยได้แล้ว"
“โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ”
ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด
“ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”