แสงไฟบนจอของเทศกาลหนังยังติดตาอยู่ทุกครั้งที่คิดถึงผู้กำกับคนนี้ เพราะผลงานของเขาเคยทำให้ฉันต้องนิ่งเงียบหลังจากเครดิตขึ้นจบ เรื่องอย่าง 'Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives' ไม่ใช่หนังที่จะเข้าใจง่าย แต่ภาพ แสง และเสียงรวมกันเป็นประสบการณ์ที่ลึกซึ้ง ฉากที่ธรรมชาติและความทรงจำทับซ้อนกับตัวละครทำให้หลายคนจับใจและยังคุยกันถึงความหมายได้ไม่จบ
แฟนหนังไทยอย่างฉันมักจะย้อนดูสีสันและสไตล์ของผู้กำกับคนหนึ่งเสมอ เพราะงานเขาเหมือนการระบายสีบนผ้าใบเก่าที่เติมชีวิตใหม่ให้กับภาพยนตร์ไทย รุ่นของฉันโตมากับการดู 'Tears of the Black Tiger' ครั้งแรก แล้วก็ต้องยอมรับว่าฉากที่ใช้สีสดจัดแบบไม่กลัวจะเสียดสีสังคมยังติดตา ฉากยิงปืนที่เต็มไปด้วยฟิล์มเก่าๆ ทำให้รู้สึกว่ามีทั้งความโรแมนติกและการล้อเลียนภาพยนตร์คาวบอยผสมกันอย่างกลมกลืน