นางเอกผู้แข็งแกร่ง Novels & Stories

"ก็ทำโทษคนปากแข็งอย่างไรเล่า จะเลิกเล่นละครได้หรือยัง เรื่องมาถึงขนาดนี้ยังไม่คิดยอมแพ้อีกรึ หนิงเอ๋อร์" ฟู่ซูหนิงตัวแข็งทื่อประดุจดินปั้นไม้แกะสลัก คำกล่าวเมื่อครู่ของเขาทำให้นางไร้เรี่ยวแรง "นี่ท่านรู้นานแล้วหรือ"

ความแข็งแกร่งดุดันของเขามากไปด้วยพละกำลังมหาศาล ชนิดที่นางไม่เคยได้พบพาน ความซาบซ่านยิ่งไม่ต้องพูดถึง มันทะลุทะลวงถึงกลางใจ ทั้งๆ ที่นางมิใช่สตรีอ่อนแอ แต่กลับทำได้เพียงปล่อยเนื้อตัวอันนุ่มละมุนให้เขาขย้ำอยู่ใต้ฝ่ามือเยี่ยงสตรีโง่งมที่ไร้เรี่ยวแรงต่อกรกับทุกสรร พสิ่ง

ทว่าภายใต้รูปลักษณ์บอบบางนั้น กลับมีสิ่งหนึ่งซ่อนอยู่เงียบๆ ความแข็งแกร่ง ไม่ใช่ความแข็งแกร่งของผู้ใช้กำลัง ไม่ใช่ความแข็งแกร่งของวีรบุรุษในตำนาน แต่เป็นความแข็งแกร่งของคนที่สูญเสียทุกอย่างไปแล้ว และไม่มีสิทธิ์ล้มลงอีกเป็นครั้งที่สอง

ความแข็งแกร่งของเธอมีเพียงน้อยนิดราวกับมด เมื่อเทียบกับแม็กนัส ซัทเธอร์แลนด์ ราชาแห่งสงครามเจ็ดดารา แม็กนัสรั้งพวกเธอไว้ในแต่ละมือ และทิ้งน้ำหนักลงไปบนตัวของพวกเธอจนพวกเธอไม่สามารถหนีไปไหนได้ “พวกเธอคิดว่าตัวเองเป็นดาราที่ไร้เดียงสาอย่างนั้นรึ! พวกเธอร้องเพลงแ ละเต้นเพื่อให้คนอื่นมีความสุขไม่ใช่หรือไง? ฉันมีเงิน เพราะฉะนั้นอย่าปฏิเสธที่จะชื่นชมความใจดีของฉันเลย”

เสียงของนางดังชัดเจน แต่กลับไม่มีแววอับอายเลยแม้แต่น้อย “แต่สตรีที่เคยถูกมองข้าม หากยังยืนหยัดได้ในวันนี้ นั่นย่อมหมายความว่านางมิได้อ่อนแอ แต่แข็งแกร่งมากกว่าที่ใครคิด” เสียงซุบซิบแปรเปลี่ยนเป็นเสียงฮือฮา บางคนก็พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดนั้น คำตอบของนางเฉียบคมราวกับค มดาบ ตัดความเยาะหยันออกเป็นเสี่ยง ๆ

หมอจางตวาดลั่น หน้าแดงก่ำดั่งลูกตำลึงสุก "นางแข็งแรงยิ่งกว่าพวกเจ้ามัดรวมกันเสียอีก! พลังตบะของนางกล้าแข็งดุจขุนเขา!" "อ้าว... ถ้าไม่ป่วย แล้วท่านไปรักษานางทำไม" บัณฑิตหนุ่มเลิกคิ้ว "หรือว่านาง... เป็นโรคสตรี"

วรยุทธ์ของนางแข็งแกร่งยิ่งกว่าที่นางเคยคิดไว้อีกเป็นสิบเท่า! ทหารองครักษ์สิบกว่านาย ไม่สามารถขวางนางได้เลย!

นางด่ากราด เป็นเพราะเวลานี้นางอ่อนแอ รอให้นางแข็งแรงดีเสียก่อน สายตาของหลี่จื้อฉิงบอกทุกอย่าง เขาเดาได้ว่านางกำลังคิดอะไร “สายตาของท่านกำลังบอกว่า รอให้ข้าแข็งแรงเสียก่อนเถิดเจ้าทาสชั้นต่ำ ใช่แล้วนายหญิงท่านต้องแข็งแรง จะได้มีเรี่ยวแรงด่าคน”

แอนพึมพำอย่างมีความหวัง แม้ว่าแก่นกายของผมจะแข็งแกร่งเต็มที่แล้วก็ตาม หากแต่ขนาดของผมก็แค่ได้มาตรฐานชายไทยเท่านั้น ผมรู้ว่ามันเล็ก แม้จะเคยได้ยินคำกล่าวว่าสิ่งที่สำคัญกว่า ‘ขนาด’ อันใหญ่ยาวก็คือ ‘ความแข็งแกร่ง’ และน้ำอดน้ำทนในการร่วมรัก แต่ในความเห็นส่วนตัวผมก็ยังเ ชื่อว่าผู้หญิงชอบความใหญ่ ของ ‘ใหญ่’ ย่อมดีกว่าเล็ก ดังประโยคที่เคยได้ยินมาว่า

‘ศักดิ์ศรีของข้าไม่ได้มีไว้ให้ท่านใช้เงินฟาดหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า! คำพูดของนางยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขา ในวินาทีนั้นเอง หลินหวินจื่อก็ได้ตระหนักรู้อย่างชัดเจน…ว่านางแตกต่างจากสตรีทุกคนที่เขาเคยพบเจอมาโดยสิ้นเชิง นางไม่ได้อ่อนหวานว่าง่าย ไม่ได้ทำตัวบอบบางน่าทะนุถนอม แต ่กลับมีความแข็งแกร่ง ความทระนงองอาจ และความภาคภูมิใจในฝีมือของตนเองอย่างเต็มเปี่ยม