เสียงดนตรีกับภาพที่มืดครึ้มใน 'The Blue Hour' สร้างอารมณ์ที่หนักแน่นจนพูดไม่ออก ความเข้มของหนังอยู่ตรงที่มันกล้าพาเข้าไปสู่มุมมืดของวัยรุ่นที่สับสนกับตัวตนและความปรารถนา โดยไม่ลองลูบคมความเจ็บให้สวยงามขึ้นเลย
ข้อควรระวังคือหนังมีจังหวะช้าและภาพบางมุมอาจคลุมเครือ ถ้าชอบความชวนคิดมากกว่าความสบายตา อยากให้เตรียมใจไว้เพราะมันเป็นงานศิลป์ที่ไม่ปลอบโยน แต่ถ้าคุณมองหาหนังที่กล้าพูดเรื่องที่คนมองข้ามและอยากถูกทิ้งให้คิดหลังจากหนังจบ 'The Blue Hour' จะตอบโจทย์ได้ดี
โมเน่หญิงสาวที่ผิดหวังในความรักจึงประชดชีวิ ตด้วยการไปนั่งดื่มที่บาร์หรูคนเดียวจึงได้เจอกับดราก้อนมาเฟียหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่นั้นในคืนนั้น
"รู้จักไหม one night stand ?"
"....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!"