เพลงประกอบ ศรีภรรยา เพลงไหนโดดเด่นและหาฟังได้ที่ไหน

'ซิงอี' เธอเป็นภรรยาที่ดีแต่กลับโดนสามีนอกใจ หมอดูทักว่าที่เป็นอย่างนี้เพราะชาติที่แล้วเธอได้ทำบาปกับผู้ชายคนหนึ่งไว้ มีสามีดีแต่กลับไม่สนใจ หอบเงินหนีตามคนรักเก่าไป ทิ้งให้สามีเจ็บช้ำระกำทรวง การย้อนกลับมาครั้งนี้ เธอมีทางให้เลือกแค่สองทาง จะเป็นผู้หญิงที่มีจิตใจแปรผัน หรือจะรักและซื่อสัตย์กับสามี! มาสนุกกับพี่ซางเหยียนและน้องซิงอีที่ย้อนเวลากลับมาไปด้วยกันนะคะ เปิดเรื่องมาเหมือนจะได้กลิ่นอายดราม่า แต่ไรท์อยากบอกว่า.... 'เรื่องนี้เนื้อหาน่ารักเท่าโลกกกกก'

"ในเมื่อฉันเป็นภรรยาที่คุณไม่ได้รัก คุณก็ไม่น่าจะเก็บใบทะเบียนสมรสนั้นไว้เลย ปล่อยให้ฉันได้ไปตามทางของฉันเถอะ" "รู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้รักคุณ" "อย่าบอกนะคะว่าคุณเก่งขนาดที่จะรักผู้หญิงได้พร้อมกันถึงสองคน" "ตอนนี้ผมมีแค่คุณคนเดียว" ดูน่าภูมิใจมากเลยที่ได้ยินประโยคนี้จากสามีของตัวเอง แต่ทำไมมันยิ่งทำให้ความรู้สึกของคนที่ฟังอยู่ดูแย่ลงไปอีก "คุณอภัยให้ผมได้ไหม เรื่องที่ผ่านมาผมไม่สามารถจะกลับไปแก้ไขมันได้ เพราะมันเกิดขึ้นก่อนที่เราจะรู้จักกัน แต่นับต่อจากนี้ไป ผมสาบานด้วยเกียรติที่ผมมีอยู่ จะรักและดูแลคุณกับลูก จนกว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีลมหายใจอีก" "ฉันขอดูก่อนแล้วกัน" เขาทำให้เธอเสียใจมานับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่รู้จักกัน เธอก็เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ เจ็บใจ น้อยใจ ซึ่งอีกฝ่ายไม่เคยรับรู้เลย จนแม่คนหนึ่งต้องแกล้งทำเป็นว่าแท้งลูก เพื่อที่จะได้ไปจากชีวิตคู่อันล้มเหลวในครั้งนี้ "ผมจะรอวันนั้น แต่คุณช่วยอยู่ข้างๆ ผมได้ไหม อย่าพาลูกไปไกลจากผมเลย"

เธอทอดทิ้งสามีไปพร้อมกับเงินเก็บทั้งหมดของบ้าน แต่กลับถูกชายที่เธอรักทุบตีจนตาย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสกลับมาอีกครั้ง เธอก็พร้อมที่จะเล่นงานคนชั่วที่เคยทำร้ายเธอ แต่จะไม่เป็นแล้วภรรยาที่ชั่วร้ายของสามี

โปรย... หลังจากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น สร้างความบาดหมางรุนแรง…จนทำให้สองครอบครัวซึ่งเกี่ยวดองเป็นมิตรที่ดีต่อกันแตกหัก สุพรรณวดีกลายเป็นบุคคลต้องห้ามสำหรับครอบครัวสามี พวกเขารังเกียจเธอจนถึงขั้นไม่อยากเห็นหน้า หญิงสาวกัดฟันสู้จนสุดความสามารถ หากผลที่ได้กลับไม่ต่างจากเดิม จึงได้แต่ก้มหน้ายอมรับความจริง รวมถึงยอมรับการตัดสินใจของสุดโปรดซึ่งเป็นสามีที่ขอ ‘หย่า’ พร้อมทั้งตกลงกันในเรื่องการดูแล ‘ลูก’ ที่เพิ่งคลอดออกมาได้เพียงแค่สามเดือน เหมือนว่าการพูดคุยของทั้งสองคนในวันนั้นจะลงเอยด้วยดี… แต่จริง ๆ แล้วกลับไม่ใช่เลย เพราะหลังจากนั้นแค่ไม่กี่เดือนสุดโปรดกับลูกก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ทำให้เธอไม่ได้เจอหน้าลูกอีกเลย…

เพราะมุ่งมั่นจะเก็บเงินเปิดร้านอาหารทำให้ 'ซู' โหมโอทีไม่พัก คติประจำใจคือ งานคือเงิน เงินคืองาน ถ้าใครไม่ทำ โยนงานมาให้ฉันได้เลย "พักบ้างก็ดีนะซู" ในสายตาทุกคนเธอคือผู้หญิงเก่งและสตรองมาก ชีวิตกำลังไปได้ดี งานมั่นคงมาก ถ้าเธอมีพร้อมทุกอย่าง เดี๋ยวความรักดีๆ ก็คงตามมาเอง แต่... หลายวันมานี้เธอทำงานหนักเกินไป ร่างกายเหนื่อยล้าสะสมรับไม่ไหว จึงทำให้น็อคหมดหมดสติคาโต๊ะทำงานที่บริษัทไป แต่แล้วพอลืมตาขึ้นมาสิ่งที่เห็นตรงหน้าก็ทำเธองง 'ที่นี่คือที่ไหน' มันเป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาในใจท่ามกลางความสับสน งุนงง และไม่มีใครสักคนที่เธอรู้จักเลย อื้อ! ปวดหัว ซูยกมือขึ้นกุมศรีษะ เธอแค่ทำงานหนักจนหมดสติไป แต่ทำไมถึงได้ปวดหัวขนาดนี้กัน ยังไม่ทันได้อ้าปากถาม ความทรงจำบางอย่างก็ถาโถมเข้ามา ผู้ชายที่เธอไม่รู้จักตรงหน้าไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็น... สามีที่เธอชัง ส่วนเธอที่ทะลุมิติมาในยุค 80 นั้น เป็นภรรยาที่หาข้อดีไม่ได้สักอย่างเดียว!!!

โปรย ในยุคที่ขัดสนและวุ่นวาย จ้าวเจี่ยลี่เคยเชื่อว่าความกตัญญูและการอดทนทำงานหนักคือคุณธรรมของลูกสะใภ้ที่ดี เธอใช้เวลาห้าปีเต็มเยี่ยงวัวควาย ปรนนิบัติแม่สามีที่แสร้งป่วย และไว้อาลัยให้สามีที่เชื่อว่าตายจากไปในคืนวันแต่งงาน แต่สุดท้ายสิ่งที่เธอได้รับตอบแทนกลับคือความตายที่ไม่เป็นธรรม หลังจากแม่สามีตายสามีที่แกล้งตายของจ้าวเจียลี่ก็หวนคืนมาพร้อมกับหญิงคนรักเพื่อฮุบเงินก้อนสุดท้าย วินาทีที่ร่างของเธอกระแทกพื้นจนใกล้สิ้นลมหายใจ จ้าวเจียลี่ได้แต่ตั้งคำถามกับสวรรค์ว่าเธอทำผิดอะไรงั้นหรือ ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ห้องหอสีแดงและร่างของจางเว่ยถิงที่กำลังแสร้งชักกระตุกกลับย้ำเตือนว่าสวรรค์ให้โอกาสเธอได้เริ่มใหม่! "เจียลี่ เฮือก! ฉันหายใจไม่ออก ไปเร็ว! ไปตามแม่มาที" จางเว่ยถิงเค้นเสียงกระเสือกกระสนสวมบทบาทคนใกล้ตาย จ้าวเจียลี่มองดูใบหน้าเสแสร้งนั้นด้วยสายตาเย็นชา เธอไม่ได้วิ่งออกไปกรีดร้องเหมือนชาติก่อน แต่กลับหยิบถ้วยน้ำชาเย็นชืดขึ้นมาจิบอย่างใจเย็น มุมปากของเธอยกยิ้มเย็นเยียบ เว่ยถิงเอ๋ยเว่ยถิง ถ้าอยากตายจริงๆ เดี๋ยวฉันจะสงเคราะห์ให้เอง...