สีสันและลีลาการขยับตัวในงานอนิเมะจีนบางเรื่องทำให้ลมหายใจฉันหยุดชั่วคราวไปเลย
งานภาพของ 'Fog Hill of Five Elements' โดดเด่นด้วยสไตล์ภาพวาดพู่กันจีนและอนิเมชั่นมือที่จัดจังหวะการเคลื่อนไหวได้รุนแรงและสวยงามพร้อมกัน ฉากต่อสู้แต่ละคัทเหมือนการร่ายรำของหมึกบนกระดาษ ตั้งแต่การออกแบบศัตรูจนถึงการใช้กล้องบิดมุมมอง ทำให้ทุกท่วงท่ามีน้ำหนักและพลัง ฉันชอบที่มันไม่พึ่ง CGI หนัก แต่ยังรักษาความดิบและความเป็นงานฝีมือเอาไว้
ถ้าต้องแยกเรื่องระบบการต่อสู้ที่ชัดเจนและมีกรอบกติกา 'Mo Dao Zu Shi' ก็เป็นตัวอย่างที่ดี ระบบวิชาเวทและการใช้วิชาต่าง ๆ ในเรื่องมีตรรกะภายในเอง และการต่อสู้ถูกถ่ายด้วยมุมมองที่เน้นการจัดคอมโพส ฉากเดินวิธีการต่อสู้ที่ผสมอารมณ์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเข้ากับแอ็คชั่น ทำให้ทุกจังหวะไม่ใช่แค่โชว์ลีลาแต่เป็นการเล่าเรื่องด้วยการต่อสู้
รวม ๆ แล้วผู้ชมที่ชื่นชอบภาพแนวศิลป์และการเคลื่อนไหวจริงจังควรเริ่มจาก 'Fog Hill of Five Elements' ส่วนคนที่อยากได้ระบบวิชาที่มีกรอบชัดและความเข้มข้นทางอารมณ์จะอินกับ 'Mo Dao Zu Shi' มากกว่า ปิดท้ายด้วยความรู้สึกว่าบางงานของจีนช่วงหลังพัฒนาทั้งเรื่องสไตล์และการเล่าเรื่องผ่านการต่อสู้จนแทบจะเป็นภาษาภาพของตัวเองได้แล้ว