ตัวอย่างที่ทำให้ผมชอบแนวนี้คือแฟนฟิคที่มีอารมณ์คล้ายกับเรื่องราวความสัมพันธ์ลึกซึ้งใน 'Mo Dao Zu Shi' ที่ใช้การเล่าเชิงย้อนอดีตและความเสียสละ หรือความละเมียดละไมของการสื่อสารแบบเงียบๆ ที่เห็นได้ใน 'kimi ni todoke' ทั้งสองแบบต่างกันที่น้ำหนักและโทน แต่สิ่งที่เหมือนกันคือความตั้งใจที่จะทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าแต่ละบรรทัดมีน้ำหนัก
โมเน่หญิงสาวที่ผิดหวังในความรักจึงประชดชีวิ ตด้วยการไปนั่งดื่มที่บาร์หรูคนเดียวจึงได้เจอกับดราก้อนมาเฟียหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่นั้นในคืนนั้น
"รู้จักไหม one night stand ?"
"....ทนให้ได้แล้วกันเพราะฉันจะไม่หยุด!"