1000 Paper Cranes Novels & Stories

Everything went smoothly. Pero nagulat ako nang makita ko na “flowers” pala yung surprise—actually paper flowers. Mabilis kong binasa yung card na nakalagay sa piano ko. Paglapit ni Cris, inangat ko yung “bouquet” sa tabi ko. “Surprise!” “Happy birthday, Cris! These are 999 paper roses folded by your 'little alarms.' Each rose contains their best wishes for you!”

Mukhang mas lalo pa nitong pinaganda ang sinumang babae na magsusuot sa mga ito. Gulp! Napalunok si Ashton. 30 million! Ang isang pares ng orihinal na Worship of Crystal ay nagkakahalaga ng 30 million! Sa sobrang espesyal nito, 99 pares lang ng Worship of Crystal ang ginawa sa buong mundo. Kaya hindi ito mabibili ng kahit na sinong may pera nang walang koneksyon sa mga taong may access sa mga ito.

“Jackie Clifford, ano sa tingin mo ang ginagawa mo!?” Hindi pinansin ni Jackie ang paghadlang niya, pumasok sa kwarto, at tiningnan ang paligid. Maraming vivid painting, may mga ordinaryo pero maganda at romantic small gifts, at may mga paper cranes na nakalagay sa strings at nakasabit sa pader. Nagawa ang mga paper crane na yun sa mga nagdaang taon at naging representasyon ito ng mga bagay na ng isang tao.

Iniwan niya ang ibang paper cranes sa lola niya at ito lang ang kinuha niya bilang alaala. Ang binuklat na paper crane na kinuha niya sa bahay ni Charles ay nakalatag sa desk niya, ang sulat-kamay ay pamilya na pamilyar sa kanya– handwriting ni Agatha. Ang isa pang paper crane, na nasa glass box ay gawa sa parehong uri ng papel pero ibang kulay. Huminga siya ng malalim, hindi na nag-aksay ang panahon at kinuha ito. Isang kulay rosas na paper crane ang binuklat ng nanginginig niyang mga daliri, at totoo nga, may sulat din ito.

Hanggang sa paggala ng mga mata ni Lyndon ay nakita niya ang napakaraming paper crane mga tinuping papel na nakadikit sa headboad ng maliit na kama. "Ikaw ba ang may gawa ng mga iyan" "Oo" sagot ni anika ng sundan kung saan nakatingin ang mga mata ng binata.Mga paper cranes iyon na itinupi ni anika isa isa noon at inipon saoa gonawang palamuti at design sa kama nilang magkapatid. "Ano ba ang punto para tanungin pa iyon sa kanya?"sa isip-isip ni Anika.

"Nini, natatandaan mo ba 'to?" Sa loob ng bote, may mga maliliit na paper cranes. Ito 'yung mga paper cranes na ipinatupi ni Zoe sa nanay niya noong bata pa siya, at isa-isang inilagay sa mga lumang bote ng gatas. Noong araw na aalis na si Elijah sa Puerto Azul, umiiyak na ibinigay ito ni Zoe sa kaniya. Sabi ni Zoe noon: "Kuya, bawat paper crane, may wish ako. At ang wish ko, magkikita tayo uli!"

Love -Magnus] Nanginginig niyang tinupi ang papel dahil sa sobrang excitement. Kinuha niya ang glass jar mula sa wooden box na puno ng makukulay na paper cranes. Gumawa siya nito noong first anniversary nila, nagpuyat siya buong gabi at tuwang-tuwa naman si Riona.

Mahina nitong sinabi, “Happy birthday! Sabi ng mama ko, kapag humiling ka sa paper crane, matutupad ang wish mo!” Natigilan siya noon. Hindi pa man siya nakakapagsabi ng salamat, tumakbo na ito palayo. Kalaunan, saka niya nalaman na isang buong buwan iyong tinupi ng batang babae. Pati mga daliri nito ay namula sa kakagawa. Dalawampung taon niyang iningatan ang supot ng mga paper crane. Mula sa isang lungsod papunta sa iba. Mula sa isang bahay papunta sa panibagong tahanan.

Dahan-dahan naman binuksan ni Amber ang box at nakita niya ang isang malaking jar na naglalaman ng sandamakmak na paper cranes. Biglang naalala ni Amber na iyon ang paper cranes na ginawa niya kay Zavian noon, mga hiling ni Amber para kay Zavian, pero si Amber mismo ang tutupad ng mga iyon kasama si Zavian. Pero ang pinagtataka niya ay hindi man lang nabawasan iyon kaya naman ay napaangat siya ng tingin kay Zavian. “B-Bakit…”

Hindi siya sigurado kung talagang nagdadala ng swerte ang one thousand paper cranes pero noong mga panahong iyon, bata pa siya at naniniwala pa sa mga simpleng himala at taos-pusong dasal. Kaya palihim siyang gumawa ng isang bote ng paper cranes para sa lola ni Vincent. Hindi man umabot ng isang libo, halos mapuno niya rin ang bote. At sa bawat maliit na papel na tinupi niya, may nakasulat na isang wish. Isang simpleng dasal. Na sana gumaling ang lola ni Vincent. At sana manatiling malusog ang sarili niyang lola.