1000 Paper Cranes Novels & Stories

Napipi na lang si Xander sa reply ng kaibigan. *** Pagkatapos ng ilang araw sa ospital, nagsimula nang mainip si Xander. Para malibang, ginaya niya ang mga napapanood niyang videos online tungkol sa pag-fold ng origami. Gumawa siya ng paper cranes, five-point stars, at mga puso. Unti-unti ring gumagaling ang crack sa tadyang niya. Hindi na kasing sakit ng dati kaya nakakalakad na siya ng dahan-dahan pababa ng kama.

Everything went smoothly. Pero nagulat ako nang makita ko na “flowers” pala yung surprise—actually paper flowers. Mabilis kong binasa yung card na nakalagay sa piano ko. Paglapit ni Cris, inangat ko yung “bouquet” sa tabi ko. “Surprise!” “Happy birthday, Cris! These are 999 paper roses folded by your 'little alarms.' Each rose contains their best wishes for you!”

Mukhang mas lalo pa nitong pinaganda ang sinumang babae na magsusuot sa mga ito. Gulp! Napalunok si Ashton. 30 million! Ang isang pares ng orihinal na Worship of Crystal ay nagkakahalaga ng 30 million! Sa sobrang espesyal nito, 99 pares lang ng Worship of Crystal ang ginawa sa buong mundo. Kaya hindi ito mabibili ng kahit na sinong may pera nang walang koneksyon sa mga taong may access sa mga ito.

“Jackie Clifford, ano sa tingin mo ang ginagawa mo!?” Hindi pinansin ni Jackie ang paghadlang niya, pumasok sa kwarto, at tiningnan ang paligid. Maraming vivid painting, may mga ordinaryo pero maganda at romantic small gifts, at may mga paper cranes na nakalagay sa strings at nakasabit sa pader. Nagawa ang mga paper crane na yun sa mga nagdaang taon at naging representasyon ito ng mga bagay na ng isang tao.

Iniwan niya ang ibang paper cranes sa lola niya at ito lang ang kinuha niya bilang alaala. Ang binuklat na paper crane na kinuha niya sa bahay ni Charles ay nakalatag sa desk niya, ang sulat-kamay ay pamilya na pamilyar sa kanya– handwriting ni Agatha. Ang isa pang paper crane, na nasa glass box ay gawa sa parehong uri ng papel pero ibang kulay. Huminga siya ng malalim, hindi na nag-aksay ang panahon at kinuha ito. Isang kulay rosas na paper crane ang binuklat ng nanginginig niyang mga daliri, at totoo nga, may sulat din ito.

Hanggang sa paggala ng mga mata ni Lyndon ay nakita niya ang napakaraming paper crane mga tinuping papel na nakadikit sa headboad ng maliit na kama. "Ikaw ba ang may gawa ng mga iyan" "Oo" sagot ni anika ng sundan kung saan nakatingin ang mga mata ng binata.Mga paper cranes iyon na itinupi ni anika isa isa noon at inipon saoa gonawang palamuti at design sa kama nilang magkapatid. "Ano ba ang punto para tanungin pa iyon sa kanya?"sa isip-isip ni Anika.

"Nini, natatandaan mo ba 'to?" Sa loob ng bote, may mga maliliit na paper cranes. Ito 'yung mga paper cranes na ipinatupi ni Zoe sa nanay niya noong bata pa siya, at isa-isang inilagay sa mga lumang bote ng gatas. Noong araw na aalis na si Elijah sa Puerto Azul, umiiyak na ibinigay ito ni Zoe sa kaniya. Sabi ni Zoe noon: "Kuya, bawat paper crane, may wish ako. At ang wish ko, magkikita tayo uli!"

Rave, akala ko nakalimutan mo na? Fourth paper plane. Time stands still Beauty in all she is I will be brave I will not let anything take away What’s standing in front of me Every breath Every hour has come to this One step closer Fifth paper plane. I have died every day waiting for you Darling, don’t be afraid I have loved you for a thousand years I’ll love you for a thousand more Sixth paper plane. And all along I believed I would find you Time has brought your heart to me I have loved you for a thousand years

Love -Magnus] Nanginginig niyang tinupi ang papel dahil sa sobrang excitement. Kinuha niya ang glass jar mula sa wooden box na puno ng makukulay na paper cranes. Gumawa siya nito noong first anniversary nila, nagpuyat siya buong gabi at tuwang-tuwa naman si Riona.

Mahina nitong sinabi, “Happy birthday! Sabi ng mama ko, kapag humiling ka sa paper crane, matutupad ang wish mo!” Natigilan siya noon. Hindi pa man siya nakakapagsabi ng salamat, tumakbo na ito palayo. Kalaunan, saka niya nalaman na isang buong buwan iyong tinupi ng batang babae. Pati mga daliri nito ay namula sa kakagawa. Dalawampung taon niyang iningatan ang supot ng mga paper crane. Mula sa isang lungsod papunta sa iba. Mula sa isang bahay papunta sa panibagong tahanan.