Novel & Cerita 15

เจินจิ่วหรง ใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาของเขา สามปีทบทวนความผิดของตนเอง แต่การเฝ้ามองเขากับผู้หญิงคนนั้นมันทรมานเกินไป นางเลือกจบชีวิตลง และตื่นขึ้นมาตอนอายุ 15 ก่อนพบว่าตนเองกำลังท้อง นางจะหนีไปให้ไกล !

เด็กสาวที่อยู่ในวัยสดใส มีความมุ่งมั่นในสิ่งที่ตัวเองทำ มีความเชื่อในโชคชะตา เป็นความน่ารักสดใสของทุกคนในบ้านแต่แล้วความสดใสก็ถูกพังทลายลงเพียงเพราะความแค้นของเขา "ถ้าพี่ไม่ได้รักหนูก็ปล่อยหนูไปสักทีได้ไหมคะ" "พี่โซ่กับพี่ไนท์มีความแค้นอะไรกับพี่ชายเดลกันแน่!" เขาผู้มีนิสัยเคร่งขรึม ไม่ยอมคน และเป็นพี่ชายที่น่ารักให้กับน้องสาวคนเดียวของเขา "นิรา" เขารักและคอยเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ในเวลาเดียวกัน เพราะพ่อแม่ได้เสียไปในช่วงที่เขาอายุได้เพียง15 ปีเขาจึงต้องดิ้นรนและสร้างมันเพื่อน้องสาวของเขา แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำกลับพังลงหลังได้รู้ข่าวร้ายว่าน้องสาวถูกรถชนเสียชีวิตแต่กลับจับผู้ก่อเหตุไม่ได้ "เพราะพี่มึงมันหน้าตัวเมียไงไม่กล้าแม้แต่ออกมายอมรับผิด ครอบครัวมึงก็ห่

ด้วยฐานะที่ต่างกัน เขาผู้ที่เกิดมาเพียบพร้อมทุกอย่างและเธอที่เกิดมาในครอบครัวที่ธรรมดาเด็กกำพร้าพ่อแม่เสียตั้งแต่อายุ15ปี ชะตาชีวิตทำให้มาอยู่กับป้าที่เป็นคนงานในคฤหาสน์ของเขา "คุณแพกซ์คุณมาที่นี่ได้ยังไงคะ" "เธอพาลูกฉันหนีมาทำไมน้ำอิง"".....ค คุณรู้ได้ยังไงคะ อิงไม่ได้ท้อง" "อย่ามาดื้อกับพี่ตอนนี้ น้ำอิง!!"

'เนย' เด็กกำพร้าที่ 'แม่ใหญ่นี' เศรษฐีเจ้าของไร่รับมาเลี้ยงดู เมื่อเนยอายุ 15 ปี แม่ใหญ่บังคับให้ลูกชายคนเดียวคือ 'เจย์เดน' กลับมาจากอเมริกาเพื่อจดทะเบียนสมรสกับเนย โดยหวังให้เนยมีคนดูแลหากท่านเป็นอะไรไป แต่เจย์เดนไม่ชอบใจและหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งทันที ทิ้งให้เนยอยู่ที่ไทย การกลับมาเจอกันอีกครั้ง เวลาผ่านไป 7-8 ปี เนยโตเป็นสาวสวยเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ และได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเจย์เดนที่กลับมาเมืองไทยพอดี ทั้งคู่เจอกันโดยบังเอิญที่ผับ เนยเมาและจำสามีตัวเองไม่ได้ จนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งขึ้น เจย์เดนจำเนยได้และเริ่มแสดงความเป็นเจ้าของ ทั้งคู่ต้องย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกันตามคำสั่งแม่ใหญ่ ความสัมพันธ์ลับๆ ในบริษัท เนยพยายามปิดบังความสัมพันธ์ใน

ถานเซียนเซียน นักวิจัยด้านการเกษตรในศตวรรษที่ 21 ทำงานอยู่ดี ๆ กลับหัวใจวายเฉียบพลันจากการทำงานหนักเกินไป วิญญาณของเธอถูกส่งไปเข้าร่างเด็กสาววัย 15 ที่มีชื่อแซ่เดียวกันในยุคโบราณที่แสนจะล้าหลังและอยู่ในช่วงปีแห่งความแห้งแล้งมากที่สุดในรอบหนึ่งร้อยปี ถานเซียนเซียนฟื้นตื่นมาอย่างอ่อนล้าและตั้งมั่นว่าจะใช้ความรู้ที่มีพาครอบครัวอยู่ดีกินดีให้ได้

แบล็คเกอร์ ลูกชายมาเฟียผู้หล่อเหลาและแสนจะเย่อหยิ่ง ในชีวิตไม่สนใจผู้หญิงคนไหนเลย แต่...ใครเลยจะรู้ว่า เขาหมายตาจับจองเธอไว้ตั้งแต่ 15 ปีที่แล้ว ด้วยแหวนประจำตระกูล กับคำพูดทิ้งท้ายไว้ให้เธอ "อีก 10 ปีข้างหน้า ฉันจะไปทวงค่าเช่าและแหวนวงนี้กับเธอ ด้วยตัวฉันเอง"

ฉันกับลี่สุยอันคบหากันมาเป็นเวลา 15 ปี ทุกอย่างดูเหมือนจะหวานชื่นจนกระทั่งมีผู้หญิงอีกคนเข้ามาในชีวิตเขา เขาเริ่มเปลี่ยนไป กลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉัน ใช้ทุกวิถีทางเพื่อบีบให้ฉันหย่าร้าง ฉันยังคงพยายามรั้งเขาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยเขาไป แม้จะบอบช้ำเพียงใด แต่ก็ยังคิดว่าเขาจะกลับใจได้ แต่ต่อมา ฉันก็เริ่มตระหนักได้แล้วว่าความสัมพันธ์ของเราคงต้องบอกลากันจริงๆ แล้วเสียท

ความสัมพันธ์ของเจ้าหนี้กับลูกหนี้15ล้านดำเนินไปอย่างมีนัยยะกลับมีเหตุการณ์ที่ทำเอาคนตายด้านในความรักควันออกหูเมื่อคู่อริทางธุรกิจและเป็นคนที่แอบอ้างว่าเป็นลูกชายนอกสมรสของพ่อที่ชื่อ วิน เข้ามายุ่งกับเด็กสตาร์ ยังไม่พอแฟนตัวดีของลูกหนี้ก็โผล่มาทวงสถานะกับคนตัวเล็กพร้อมกันยิ่งทำคนซึนอารมณ์เสียหนัก สตาร์ตัวน้อยเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากภาพในงานมอเตอร์โชว์คู่อริก็จ้องจะงาบรักแรกก็จ้องจะเอาคืนแล้วคนที่ใกล้ชิดกับสตาร์อย่างเจ้าหนี้ร็อคจะทำอย่างไรกับข้อเสนอ "รถแลกเมีย/เมียแลกรถ"

เธอแอบหลงรักพี่ชายคนสนิทลูกเพื่อนแม่ของตัวเองตั้งแต่อายุ 15 ปี จนกระทั่งวันหนึ่งเขาพาแฟนมาให้เธอรู้จักพร้อมบอกข่าวดีว่าเขากำลังจะแต่งงาน

ค.ศ. 2005 - บ้านเก่าคาร์เตอร์ เสียงเครื่องบินเจ็ตพาดผ่านท้องฟ้ากว้าง... เด็กหญิงตัวเล็กในชุดกระโปรงลายลูกไม้สีซีด ยืนเกาะขอบหน้าต่างมองออกไปที่สวนดอกกุหลาบที่เริ่มเหี่ยวเฉา แววตาของ อีวา คาร์เตอร์ วัยห้าขวบเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย ในมือถือตุ๊กตาผ้าที่ขาดวิ่น “ย่า... ย่าจะยังรักบ้านนี้ใช่ไหมคะ ถ้าหนูต้องไปอยู่ที่อื่น” เสียงเล็กๆ ถาม คุณย่าแคโรไลน์ ที่กำลังกอดเธอแน่นอยู่ข้างๆ “บ้านหลังนี้คือชีวิตของย่าอีวา... คือทุกอย่างที่เราเหลืออยู่” แคโรไลน์พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางกวาดสายตาไปยังรั้วไม้ที่กั้นอาณาเขต ซึ่งถัดไปคือบ้านหลังใหม่ที่ใหญ่โตโอ่อ่าของตระกูล แบล็กเวลล์ “หนูเกลียด! เกลียดพวกแบล็กเวลล์!” อีวาพึมพำอย่างไม่เข้าใจ แต่รู้ดีว่าความทุกข์ของย่ามาจากคนพวกนั้น ประตูบ้านเปิดผ