3 Months Rule Novels & Stories

"Ano?" Ngumiti siya nang tipid, yung ngiting medyo pilyo pero tapat. "Rule Number Thirty-Two, Ariana." "Meron na naman?" "Rule Number Thirty-Two: Bawal ang maglihim kung ano ang nararamdaman sa loob ng bahay na 'to. Whether it's annoyance, stress, or... something else." "Bakit parang pabor sa'yo ang rule na 'yan?" tawa ko, kahit medyo bumibilis ang tibok ng puso ko.

sabat na naman ni Trice. "Hindi pwedeng di ako makipag-date! Kailangan kong maisakatuparan ang two months rule ko!" Huh? Two months rule daw? Ano' yon? "Ano 'yon?" Halos sabay-sabay pa ang mga echoserang PA. "Basta! Gabriella's TM rule. Wag niyo ng itanong." Nailing na lang ako. Sakto naman ang pagbaba ni Ash ng tray. "Ayaw mo?" alangang tanong niya pa na ang tinutukoy ay ang pagkain niyang dala.

Bigla niyang nakita sa social media na may bagong post si Caspian Zamora. Isang larawan lang iyon ng city night view. Maganda ang kuha, pero walang caption. Naalala niya ang sinabi ni Benjamin sa eroplano kanina. “Isobel, alam mo ba ang three-day rule sa dating?” “Three-day rule?” “Kapag nagkita ang dalawang tao, kung mag-message siya sa loob ng tatlong araw, ibig sabihin may interest. Kung wala, then wala talagang chance.”

"Chloe, alam mo ba ang three-day rule sa relasyon ng babae at lalaki?" "Three-day rule?" "Ibig sabihin, kapag nag-reach out sa’yo ang isang tao sa loob ng tatlong araw matapos kayong magkakilala, may interes siya sa’yo. Kapag hindi, wala nang pag-asa." Sinabi iyon ni Daniel dahil gusto niyang alamin kung may nangyayari na ba sa pagitan nina Chloe at Julian. Pero ano bang aasahan?

Itinuon ko ang aking buong atensyon sa pagbabasa. Tama ang sinabi niya sa ospital. Ang nakalagay sa agreement ay kailangan kong mapaibig si Errol sa loob ng tatlong buwan at kung hindi man mangyari iyon ay wala akong ibabalik na pera sa kaniya. Iyon ang isa sa nasa isip ko. Kung mabigo ba ako ay kakailanganin kong ibalik ang pera. Mabuti naman at hindi.

"At talagang pinag-isipan mo ito?" "Obviously." Napairap ako. Natural. Si Damien Montenegro ito. Mukhang pinaplano niya kahit paghinga. Nagpatuloy ako sa pagbabasa. Rule Number One: One year marriage only. Pagkatapos ng isang taon, awtomatikong matatapos ang kasunduan. Rule Number Two: No real relationship. Naningkit ang mga mata ko. Excuse me? Parang ako pa ang hahabol sa kanya.

Samantala, ang legal na patakaran para sa waiting period ay nangangailangan ng tatlong buong cycle o hindi bababa sa siyamnapung araw. Ang bilyonaryo na nakahubad na nakahiga sa tabi niya ay dahan-dahang hinaplos ang namumula niyang pisngi. Alam na alam niya kung ano ang tumatakbo sa isip ng dalaga ngayon.

"Wala ka bang isinasakay na babae noon?" "Wala," mabilis niyang sagot. "Bakit?" "Rules. Si Elijah, ang mentor namin, hindi nagbibiro. Bawal ang kung sino-sinong babae sa kotse. Period. Pwede lang kung steady girlfriend mo na ng mahigit anim na buwan." Huminto siya, bumaba ang boses. "Hindi kami ganoon katanga para suwayin siya." Napaisip ako. "Six months? May nakatagal ba ng ganoon?"

"Anong sinasabi ko?" "Nagsasalita ka na ba?" "Bakit kasi gising ka naman pero para kang tulog!" "Pasensiya na medyo puyat kasi ako." "Same pa rin ng agreement na napag usapan natin sa kotse. Meaning magtatyaga tayo sa isa't isa sa loob ng tatlong taon. Hiwalay ng room. Kung may boyfriend ka, pwede mong papuntahin sa bahay or patulugin at palalabasin nating kaibigan mo. Ganun din naman sakin. Kapag may mga date sa iba, kasama ang isa't isa para iwas tsismis. Tatlong taon lang naman, kaya nating pagtiisan yan."

tugon ko. Ngumisi si Cyrine. “Hindi mo ba binasa ‘yong student handbook? Bawal tumakbo sa kahit anong posisyon sa office ang mga transfer student na wala pang anim na buwan sa school. Three months pa lang mula nang mag-transfer ka rito at next week na gaganapin ang elections.” Natigilan naman ako dahil do’n. Oo nga pala. Muntik ko nang makalimutan ang tungkol sa policy na ‘yon.