7 Evelyn の小説・ストーリー

Na kay Evelyn ang atensyon ng lahat ng kalalakihan nang makarating ito sa entablado. Kakaiba ang facial features nito at mayroong perpektong hugis ng katawan; talagang hindi mo mapipigilan ang sariling ma-akit dito, Pero maroon malalim at madilim na enerhiyang nakabalot sa magandang dilag na ito. Natawa si Darryl nang makita nito si Evelyn na nasa entablado.

Matapos makitang dumating si Donovan Cross at ang iba pa, inilapag ni Evelyn ang kanyang tasa at maluwag na sinabi, "Mr. Donovan, Mr. Hunter Stone, sa wakas ay nandito ka na. Matagal na kaming naghihintay." Medyo magaling magpanggap si Evelyn. Malinaw na gusto niyang i-roll up ang spiritual pill at tumakas ngayon lang. Ngayong hindi na siya makatakas, sinabi niyang kanina pa niya sila hinihintay. Para siyang nasa mataas na posisyon. Napatingin si Donovan Cross sa kanilang dalawa. "Oh? I didn't expect it's Vice Dean Evelyn from the Fairy Academy. The other veiled person is the tier ten genius, Miss Dawn, right?"

He warily reached for it. “What’s this?” he asked, surveying the drink in his hand. “Chamomile tea po. Maganda daw pong i-partner ‘yan sa cake na kinain mo sabi ni Miss Henzel,” Aiden took note of the way she addressed them. “Ilang taon ka na Evelyn?” “Twenty-three po, bakit?” nakakunot na noong tanong nito. She doesn’t look 23 to be honest, she looks younger. “Nothing. You call us miss and sir kasi,” he replied.

inaanyayahan siya. Matangkad na si Evelyn, nasa 5’7, but Lorenzo is a 6’1 footer kaya naman kahit na matangkad na si Evelyn, kailangan pa rin ni Lorenzo na iyuko ang ulo at ibaba ang katawan. Sa lapit ng mga mukha nila ngayon, mararamdaman na ni Evelyn ang mainit nitong hininga na bahagyang tumatama sa pisngi niya.

nananalangin ako na sana huwag siyang lumapit sa akin. Tumayo siya sa harap ko at nakahinga ako nang maluwag nung magsalita siya. "Good night, Phraea." Tumalikod na siya at hawak-hawak niya ang kamay ni Evelyn na lumabas. "S-saan niya dadalhin si Evelyn?" "Sa mansion. It's Wednesday and it's Evelyn's schedule." "Schedule for what?" "For pleasuring him."

Bakante ang daan at mukhang walang paparating kaya hindi na siya nagalangan na paharurutin ang sasakyan nito ng mabilis. SA KABILANG DAKO abala noon si Mrs. Elaine Evans ang ina ng kambal na sina Eros at Julian. Patuloy pa rin siya sa paghahardin hanggang sa biglaang tumunog ang doorbell mula sa kanilang gate.

Nagmaktol si Eveline, ibinagsak niya ang kanyang ulo sa dibdib ng lalaki. "Bakit ako magseselos sa babaeng tulad niya, alam ko na ang kalidad ko ay mas mataas kaysa sa kanya. At sigurado akong mataas din ang iyong panlasa. Siguradong hindi mo gugustuhin na pumili ng babaeng mababa ang uri tulad niya, hindi ba?" Sabi ni Evelyn nang may labis na tiwala sa sarili.

paalala niya kaya tumawa ito at tumango ng maraming beses. Hinila siya ng kapatid habang yakap ang leeg niya kaya inis na sumunod na lang siya. Pinaupo siya nito sa isang bilog na upuan at nakita niya ro’n ang mga kabarkada nito. “Oh, Kari,” bati ni Elias tapos ay nag-fist bump pa sila. Nilingon niya si August at Wyan na tahimik siyang binati, nginitian niya ang mga ito at nilingon si Gideon na lumalagok na naman ng isang bote ng alak.

Kaya muli siyang kinarga ni Evander na parang prinsesa. Agad na niyakap ni Bettina ang leeg nito at isinubsob ang mukha sa dibdib ng lalaki, tila ayaw humiwalay sa init ng katawan nito. Buhat-buhat ni Evander ang dalaga papasok sa elevator at pinindot ang ika-27 na palapag. Sa masikip na espasyo, ramdam niya ang presensya ni Bettina sa bawat sulok. Sa salamin ng elevator, makikita ang tensyon sa kanyang mukha.

A soft knock interrupted the silence. Before I could answer, the door opened. Evelyn entered carrying a glass of wine. “You should sleep.” “I can’t.” “No,” she agreed quietly. “People like you rarely can.” I turned back toward the window. “What did my mother really do?” Evelyn was silent for several seconds. Then: “She built a succession system powerful enough to control governments.” I froze. “And when she realized what it would become,” Evelyn continued softly, “she tried to destroy it.” I looked at her sharply. “That’s impossible.”