7 Evelyn Novels & Stories

masayang sabi ni Evelyn. Nasa mid-40s na si Evelyn pero ayaw niyang magpatawag ng Mam, o Tita, o Ate. Evelyn lang. Palibhasa, matagal siyang namuhay sa Amerika kaya siguro nakasanayan na niya ang ganung tawagan, iyong hindi iniisip ang edad o posisyon.

Nakasuot sa kanyang katawan ang ilang tubo para panatilihin ang kanyang namamatay na katawan. Para bang hihinto ang mga tunog mula sa electrocardiogram kahit na anong oras. Nilapitan siya ni Madeline, at sa sandaling makalapit siya sa kama, narinig niya si Ryan na nagsabing, "Eveline." Kagaya ng inaasahan, hindi niya siya mabitawan. "Ryan," tawag sa kanya ni Madeline. "Ako si Eveline. Nandito ako."

Agad niyang tinigil ang sasakyan at tinawagan si Rose, "Rose... nakabalik ka na ba? Pwede bang... sunduin mo ko?" "Eve, nasaan ka? Anong nangyari?" "Nasa kalagitnaan ako ng daan malapit sa mansyon ng mga Del Rosario..." Bigla, narinig niya ang ugong ng ambulansya. Mabuti na lang at nakatawag agad ng ambulansya si Rose. Noong maidala sa ospital si Evelyn ay ala-una na ng madaling araw. Matapos ang maraming test na ginawa, gulat sila sa naging resulta. Sa kasamaang palad, nakunan siya. Siya ay anim na linggo na pa lang buntis!

“ Married agad?! Gosh i regret saying yes to him na sumama, alam ko na agad ugali ng pamilya niya, nakakainis!” Jenna knew Evelyn was smart and kind, she wouldn’t say that without good reason. “I get you bestie, i know you won't settle for less.” “Oh, I’ve thought it through perfectly." Evelyn took a deep breath. "Good thing I saw their true colors early. Imagine if kung kami talaga ang end game then sa huli ko lang na nalaman ang totoong kulay nila? For sure bestie, I'm done.” “You did the right thing bestie.”

Sinabi niya kay Cordy na ang nanay nito ay ang pinakabatang anak na babae niya, at si Cordy ang apo niya. Napagtanto na ni Cordy kung bakit lagi sinasabi ng nanay niya na wag ipakita ang mukha niya sa media—ayaw ng nanay niya na malaman ng mga Cranston ang tungkol kay Cordy. Si Evelyn, ang nanay ni Cordy, ay minana ang pagiging mahusay sa fashion design mula kay Martha, ang lola ni Cordy. Gayunpaman, maagang namatay si Martha, at kahit na sa murang edad natuklasan ang talento ni Evelyn, ipinagbawal ng mga Cranston na mag aral pa si Evelyn tungkol dito. Ito siguro ang rason kung bakit umalis si Evelyn ng mga Cranston, pinutol ang lahat ng koneksyon sa pinaka malinis na paraan.

Tanging tao lang ang pwedeng dumaan. “Ikaw pala si Ben.” “N-naikuwento niya ako?” Nilingon ako ng babae. “Evelyn ang pangalan ko. Ako ang kasama niya noon sa pabrika. Ako ang kauna-unahang tinulungan niyang makalabas doon.” Natigilan ako sa narinig. “So, marami ka nang alam tungkol sa kanya?” “Kanina ko lang nalaman ang lahat ng nangyari sa kanya. Kung paano siya napasok doon.”

Noong mga panahong ‘yon ay kasalukuyan pa lang nag-aaral si Ella, wala pa itong maipagmamalaki. Walang sabi sabi ay lumapit at hinablot ni Ella ang buhok ni Yvonne, kinaladkad papuntang grahe. “Bitawan mo ako!” hiyaw ni Yvonne. Sa bilis ng mga pangyayari ay walang nagawa si Manang Mirna at Michelle gayun din ang mga katulong.

“Ano?! Hindi kita maintindihan.” “’Wag ka nang magmaang-maangan pa.” Umiling-iling naman si Chris. “Bahala ka kung anong gusto mong isipin. Aalis na ‘ko, gusto ko lang talagang magpaalam.” Nasa ganoong tagpo ang dalawa ng bumukas ang pinto at lumabas si Evelyn. “Oh, anong ginagawa niyo rito sa tapat ng pinto?” Saka nagpalipat-lipat ang tingin sa dalawa.

Hindi maalis alis sa labi ni Evelyn ang ngiti habang nagseset na kanina pa nakaguhit. Matapos kumain ay nagpahinga na muli si Louise, habang si Evelyn naman ay abala sa paghuhugas ng kanilang pinagkainan. Maya maya pa ay napatigil si Evelyn sa pagpapatas ng mga plato nang marinig ang papalapit na sasakyan sa mansion. Agad niyang inayos ang suot niyang damit at agad na tumungo sa may pinto ng mansion. “Where is he?”

Sabi niya kay Evelyn na napatango na lang. Natakot si Julliane na hindi mapasaya ang mga matatanda. Ang kanyang ika-88 na kaarawan ay dapat ipagdiwang nang masaya. "Nalaman ko na talagang nagmamalasakit ka sa mga matatanda ng pamilyang Sandoval." Nakita ni Evelyn ang kanyang pagbibitiw na saloobin at pinaalalahanan siya.