Novel & Cerita A Little Life Synopsis

Nakaawang iyon kaya dahan-dahan akong pumasok sa loob. Madilim at tahimik na silid ang unang sumalubong sa akin pero hindi kalaunan ay may naaaninag na akong maliit na liwanag na nagmumula sa lampshade. "Ahhh....ughhh....yes...lick me there...u..ughh...eat me..ughh!" "Slurp....ughh....ahhhhh...ugh!"

Ni hindi ko na nga kilala ang sarili ko. Pero sa kabila ng lahat, hindi ko iyon ipinakita sa kanya. I don't have to lose my confidence right now. Lalo na sa harapan niya. Everything will work out, I'll make sure everything will work out. Bumitiw na ako kay Elliot at hinayaang igiya ako ni Levim sa loob ng kasiyahan. That's when the music stops. And all eyes were unto mine. Nahinto sa kuwentuhan ang iba. Mostly at their mid-50s or below. Even the waitresses stops to their tracks like everybody else. At hindi ko nagugustuhan ang atensyong ito.

pagmamayabang ko sa kanila habang tinataas ang magkabila kong mga kilay. "Sya sya sige na baka malate kapa alas syete imedya na pala, Mio ihatid mo muna si mingming sa university niya para sa pagbalik mo ay tayo naman ang papasok." tumango nalang kaming dalawa at lumabas. Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa A.B University at nagpaalam na si kuya sa'kin. Hindi naman din kase kalayuan tong unibersedad na'to sa bagong bahay na nilipatan namin.

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

"Eh, iyong pangalawang tao na nagtangka sa buhay mo? Hindi ba siya pamilyar sa'yo?" Mabilis akong umiling sa kanyang tanong. "Ngayon ko lamang nakita ang mukha ng lalaking iyon. At kaya lamang niya pinagtangkaan ang buhay ko dahil aksidenteng nasaksihan ko ang ginawa niyang pagpatay sa isang babae. Nagkamali kasi ako ng unit na pinasok dahil sa sobrang pagkatanta," pagkukuwento ko kay Lyka tungkol sa aking nasaksihan.

I whispered against her skin. She stared up at me, breathless, as I continued. Then, she let out a small, shaky laugh. “This is almost like Fifty Shades.” I froze, caught off guard. “What?” Did a woman like her actually watch movies like that? She was only twenty-three, yet she seemed to have a surprising amount of knowledge when it came to the darker side of adulthood.

Binitawan niya na ang buhay artista, dahil gusto na niyang mamuhay nang simple at tahimik, malayo sa media kapag bumalik na siya nang pilipinas. "Let's go, baby"- he held my hand, and we walk together holding each other's hand. As of Marga, hindi siya nakulong dahil nakitaan siya nang sintomas nang mentally illness, sumailalim siya matinding gamutan. At balita ko kay mommy, she is fine now. She's now in my parent's custody, since nakulong ang daddy niya, dahil napatunayang nagkasala siya, kasama nang mga tauhan niya. At napatunayan namang si mommy ang biological mother ni Marga.

"And so? I still want my simple life here. Hindi ko ipagpapalit ang buhay ko dito para sayo" Kita ko na naman na natigilan siya pero kailangan ko iyong sabihin para tumigil na siya. Hindi ko nga akalaing hinahanap pala niya ako! Marahas itong bumuntong hininga at mariin ulit na pumikit. "Is that what you want? Annulment huh?" Mabilis akong tumango. "Yes..." "Okay" Nakahinga ako ng maluwag doon. Madali lang naman pala siyang kausa--