Ang Alamat Ng Mangga นิยาย & เรื่องราว

Samantha's Point of View Hindi ko maitago ang aking pagkamangha nang tuluyan na kaming makapasok sa hacienda. Masarap tingnan ang mga puno ng niyog na nakalinya sa magkabilang bahagi ng kalsada. Ang bawat puno ay may eksakto at pare-parehong distansya, bagay na nagustuhuhan ko dahil hindi ito makalat tingnan. Sa tapat naman ng mga niyog ay may puting bakod na hanggang baywang ang taas. Nakapaloob sa bakod ang mga mayayabong, ngunit hindi katangkaran na puno ng mangga na hitik na hitik sa bunga. Katulad ng puno ng niyog, ang mga mangga ay may pareho ring distansiya sa pagitan ng bawat isa. Mayroon ding mga baka roon na malayang nakakakilos.

Ika nga, action louder than speak. Kasalukuyan nasa third floor si Yza, nasa terrace ang lugar na gustong-gusto niya tambayan sa tuwing umaga. Mula sa puwesto niya ay makikita ang malawak na taniman ng mga punong mangga na nagmamayabang sa hitik na mga bunga niyon.

Lumapit ng kaunti ang binata sa kanya, hinawakan nito ang pisngi niya at dinampian siya ng mabilis na halik sa labi. Matapos ang matagumpay nilang huli sa pangingisda at masayang tawanan sa ilog, naglakad-lakad sila papunta sa kabilang bahagi ng farm kung saan nakapuwesto ang matandang puno ng mangga na kilala sa matamis nitong bunga. Maraming hinog na mangga ang nakasabit sa sanga, tila nang-aakit. “Ang daming bunga! Gusto kong tikman. ‘Yung super hinog!” aniyang tila batang nakakita ng kendi.