Ang Alamat Ng Mangga の小説・ストーリー

bulalas na puri sa'kin ni Allan habang namamapak ng hinog na mangga. "Sobrang tamis ng mangga pwede nang pang export!" si Issay naman na sarap na sarap sa kinakain. "Hayaan n'yo pauuwian ko kayo ng mga ito sa pagbalik n'yo ng Queensland," wika ko matapos ay sumulyap sa banda nina Ellwood at Paroah.

Pumunta ako rancho at ang sabi nang napagtanungan ko nasa manggahan si Becca kung saan umaani ng mga mangga. Hinanap ko si Becca sa manggahan. Naningkit ang mata ko at inilagay ko sa bewang ang dalawang kamay ko ng makita ko siyang naka-upo sa gawa sa kahoy sa puno ng manga habang kumakain ng manga habang ang lahat ay abala sa pagkuha ng mangga at paglalagay sa basket ang iba naman ay dinadala ang mga mangga sa kubo.

Misha’s POV Umagang-umaga pa lang, ramdam ko na ang masarap na simoy ng hangin habang naglalakad ako sa aming manggahan. Nakangiti ako habang pinagmamasdan ang mga punong mangga na tila nag-aabang sa aking pagdating. Ang mga sanga ay puno ng mga hinog na mangga—malalaki, mabango, at parang kumikinang sa liwanag ng araw. Hindi ko mapigilang huminto at hawakan ang isang mangga. Ang lambot ng balat nito, tanda na handa na itong pitasin.

“W-where are we?” “Andito tayo sa bahay ko sa Laguna. Rest house ko ito.” Nilibot niya ang tingin sa paligid, napakalawak ng lugar at ang ganda ng garden. Mukhang alagang-alaga ng kung sino mang may green thumb na nagtatanim doon. May isa ding puno ng mangga sa gitna ng garden na hitik sa bunga. “B-Bakit tayo pumunta dito?” “Mag stop-over muna tayo. May kukunin lang ako dito.”

Sabay-sabay nilang sinabi. Napapatawa talaga ako ng pamilyang ito. Lagi silang masaya at magiliw sa isat-isa. Siguro kung ako ay bahagi ng kanilang pamilya. Magiging kontento na ako at tunay na maligaya. “Hoy, wala ba kayong panghimagas diyan?” tanong ni Allan sa mga magsasaka. Tanawin mo ang puno ng mangga. Baka may natira pa? Kahapon kasi ay ipinakuha na iyan dahil bumabagsak na ang bunga nito.” paliwanag ng isang magsasaka.

"Don't worry, okay lang...I already ate three mangos, and gosh I love the taste of alamang!" Halos bumagsak ang balikat at panga ko ng dahil sa sinabi niya. The hell! Heto ako at nagpakahirap para lang sa putanginang mangga iyon pala'y nakakain na siya! Pero saan niya 'yon nakuha? "Where those mangoes came from? Pati na rin 'yong alamang? Saan galing?" Sunod-sunod at nagtataka kong tanong.

“Bakit naman ako ang naisipan mong isama? Bakit hindi na lang isa sa mga babae mo ang isama mo?” “Aia, alam mong walang sino man sa mga babaeng naikama ko ang may alam ng mga properties ko. Alam mong hindi nila dapat malaman ang mga lugar na pwede kong puntahan. Ayaw mo bang sumama? Marami daw ngayong bunga ang mga Mangga don.” Alam na alam nya talaga ang paborito ko at kahinaan ko. Sobrang Favorite ko ang Mangga kaya naman natakam ako.

Isang malaking pagkakataon at okay naman yun sakin. "Hija, sayo pala itong isang basket ng mangga." Biglang saad naman ni Manong Estong at bumaba ito sa sinasakyan nito at umikot ito papunta sa likod at kinuha ang isang basket ng hinog na mangga. "Ho? Bakit niyo po binibigay sa akin ang mga mangga Manong Estong?" Nagtatakang tanong ko rito. Wala kasi akong maisip na dahilan bakit bibigyan ako nito ng mangga.

Naengganyo siyang mahiga sa duyan lalo oa nga't napaka-presko ng hangin na nagmumula sa bintana. At kahit tirik na ang araw, malamig pa rin ang hangin na humahalik sa balat ni Malaya. Mula rin sa kinahihigaan ng dalaga, kitang-kita niya ang malawak na taniman ng mangga.

May mga bahay rin akong natatanaw. Natanaw ko rin ang maraming puno ng mga mangga sa hindi kalayuan. Namilog ang mga mata ko dahil hitik na hitik ang mga ito sa bunga. Sobrang lawak ng manggahan na para na yatang isang barangay ang sakop. Nakakamangha. Ang lawak ng hacienda na ito.