Novel & Cerita Alamat Ng Mangga

Kailangan pang dalhin sa bayan ang mga mangga upang masuri nang maayos bago ito ipadala sa Manila. Aabutin ito ng isa hanggang tatlong araw, depende sa lawak ng manggahan. Kapag mabilis ang pagkilos ay mas mainam, ngunit nakadepende pa rin ito sa dami ng mga bungang pipitasin. Habang nagpapasilong si Lila sa ilalim ng puno ng mangga ay lumapit ang isang babae. Hindi siya pamilyar dito kaya nahihiya rin siyang pansinin ito.

Lumapit ng kaunti ang binata sa kanya, hinawakan nito ang pisngi niya at dinampian siya ng mabilis na halik sa labi. Matapos ang matagumpay nilang huli sa pangingisda at masayang tawanan sa ilog, naglakad-lakad sila papunta sa kabilang bahagi ng farm kung saan nakapuwesto ang matandang puno ng mangga na kilala sa matamis nitong bunga. Maraming hinog na mangga ang nakasabit sa sanga, tila nang-aakit. “Ang daming bunga! Gusto kong tikman. ‘Yung super hinog!” aniyang tila batang nakakita ng kendi.

"Halika. Tingnan mo 'yong mga mangga na tanim ni daddy nung mga bata pa tayo. Ang dami-daming bunga. Hindi ka ba nangangasim? Hindi ba at pag mga buntis mahilig sa maaasim?" "Cait! Baka may makarinig sa' yo!" Nakangiti siya naman sa akin. "Ano ba 'to. Wala naman tayong maids, saka mamaya pa si mommy bababa." At nang makalabas na kami at makita ko nga ang sinasabi niya ay napatanga ako. "Omg. Ang daming mga mangga!" Mga nakalaylay pa ang mga bunga non! Napalunok ako at parang naglaway nang tingnan ko ang mga 'yon. Medyo mataas nga lang.

Ngunit ang hindi niya alam ay isinama ko sila Balland at Nike para sa importanteng misyon. "Sarap? Mukhang gustong - gusto mo niyan ah. Kuha pa ba ako?" "No hindi na. Madami na itong sampung piraso at isang bote na alamang." Hindi ko siya pinansin dahil busy akong ubusin ang mga hiniwa niyang mangga. Pagkarating kasi namin kaninang alas dyes ay nakita ko ang mga hitik sa bunga na mga mangga nila. Malawak na farm pala ang kinatitirikan ng mansion nila. At maraming mga manggang naglalakihan. May mga niyog rin sila at mga palayan. Mga katiwala ng lola niya ang sumalubong sa amin. Tulog pa daw ang lola kaya dumiretso agad kami dito sa silid namin dahil inaantok pa kami.

Ang bango nga rito ng mga prutas ehh. Kalaunan, nakita ko rin ang mga mangga. Grabe, sa sobrang sabik kong kumain nito tila'y nagliyab pa ng ilaw ang mga mata ko. Agad akong tumakbo patungo roon. Hanggang sa isa isa ko itong tiningnan. Wow, ang sarap sarap talaga nito. Titig pa lang ehh napapatakam na ako. "Kuya, magkano po ito?" nakangiting tanong ko sa manong tindero.

aniya at saka sumunod na sa kaniyang kaibigan. Halos lumuwa ang mata ni Roxanne nang makita niya ang bahay na tinitirahan ng pamilya Montenegro. Para sa kaniya ay hindi lang ito basta bahay kun'di isa na itong mansyon. Napakalawak ng hardin nito. Napakaganda rin ng mga disenyo sa paligid. Nakaaaliw sa mata pagmasdan ang naggagandahan at malalagong bulaklak na iba't-iba ang kulay. Kitang-kita ang kagandahan ng mga ito dahil sa lakas ng liwanag mula sa malalaking ilaw sa paligid. Tila nagniningning ang mga mata niya habang pinapalibot ang kan'yang paningin. "Napakaganda naman dito Maribel! Mabuti ka pa lagi kang napupunta rito!" saad ni Roxanne sa masiglang tono.

“Manang Angie, kanino po galing ang mga tiklis ng mangga sa labas?” nagtatakang tanong ni Lara nang bumaba sila ni Cami sa may lanai upag mag-agahan. “Galing po sa kabilang hacienda, Ma’am. Anihan na po kasi ng mangga,” sagot ng katulong, inayos sa high-chair si Cami. Agad na umasim ang mukha ni Lara sa narinig. “Magkano naman daw po ang bayad ng mga mangga, Manang?” seryosong sabi ng dalaga, umupo na sa hapag.

" sagot ko, na naguguluhan. "Ayaw mo?" sabi niya, na parang iiyak na. Oh no, parang bumalik ako sa dati kong trauma nung kapanahunan. "Okay, okay! Sige, bibili ako!" sabi ko." Anong klaseng mangga ba?" " Yung Indian Manggo na hilaw at saka yung mangga na galing sa Guimaras para matamis." sabi nya. Parang gusto ko na din umiyak. Kelangan ko pa bang pumunta ng Guimaras para lang sa mangga?

“Marunong ka bang umakyat ng puno?” “Saan po?” “Diyan!” Nanlaki ang mga mata niya. “Ay, kayang-kaya ko po iyan!” Napatawa ako. “Ikaw?” “Opo!” “Sa Sta. Inez po, isa ako sa pinakamagaling na umakyat ng mangga.” “Parang hindi kapanipaniwala.” “Patutunayan ko po!” At bago ko pa siya mapigilan— Whoosh!

Tanong ni Ayesha. “Ma’am wala na pong mangga sa Metro Manila. Nakahanap ako ng mangga sa Taytay Rizal pa dahil yung isang puno dun, nalate daw magbunga. Bagong pitas pa yan ma’am, matamis din at crunchy.” Nagmamalaki pang sagot ni Shane. Natatawa na lang si Ayesha. “Ang layo naman ng narating mo. Sure ka bang sa Taytay pa ito galing? Bakit ang bilis naman yata ng byahe mo?”