Ang Alamat Ng Mangga นิยาย & เรื่องราว

Gulat kong pinanood ang isang pickup truck na nasa malawak na balkonahe, may mga iilang kalalakihan ang nagtutulong-tulong para ibaba ang ang basket-basket na mga manga "Ah Ma'am..Sariwa po ang mga yan, Bagong pitas" bumaling ako kay Manong Bakit ang dami? Alam ko hiniling ko ang mga ito,pero hindi ko naman sinabing ganito karaming mangga ang kailangan ko..Ni hindi ko nga kayang ubusin ang isang basket niyon! "Manong..b-bakit ang dami naman po" "Ah,si Sir po ang-" natigilan ako ng makita si Hendrix na umaakyat na sa maliit na hagdan ng balkonahe..

Isang malaking pagkakataon at okay naman yun sakin. "Hija, sayo pala itong isang basket ng mangga." Biglang saad naman ni Manong Estong at bumaba ito sa sinasakyan nito at umikot ito papunta sa likod at kinuha ang isang basket ng hinog na mangga. "Ho? Bakit niyo po binibigay sa akin ang mga mangga Manong Estong?" Nagtatakang tanong ko rito. Wala kasi akong maisip na dahilan bakit bibigyan ako nito ng mangga.

Natatakam siya sa manggang binabalatan nito. "Kuya, pabili po ako niyang mangga, lagyan niyo po ng alamang, gusto ko yung maanghang," nakangiting sabi niya pa dito. Mabilis naman itong nagbalat ng mangga kaso lang pagbukas nito ng lagayan ng alamang ay tila masusuka siya sa amoy nito. "Asin na lang po pala." Nagkibit-balikat na lang ang lalaki at iniabot sa kanya ang manggang may asin. Mabilis niya itong binayaran at naupo sa motor niya.

Ang paglubog ng araw ay ang buong lugar habang halos dumilim na. Nang makapasok ang sasakyan sa gate at patungo na sila sa puting bahay, ang mga mata ni Nathara ay nakadikit na ngayon sa berdeng open space kung saan nakahanay ang mga puno ng mangga , at mukhang napakalaki nito. “Mga puno ng mangga iyon, sabi ni Elara "Wow. Pwede ba natin silang kainin, mommy?"

maikling sinabi ni Thalia dahil susubo na naman ulit ito ng mangga. Nang nakita ni Mary na paubos na ang mangga, nagamamadali iton kumuha sa kanyang cellphone at may tinawagan. Nakinig lamang si Thalia sa buong tawag. It was a call to order more mangoes. "Ma'am, pangpito na 'yan na mangga ngayong araw at hindi pa tayo nakakalahati sa araw." Hindi agad makasagot si Thalia dahil puno pa ang bibig nito. Napatawa na lamang si Mary.

Sarap ng panaginip ko eh! Nakita ko ang mga nakaplatong mga mangga na nakapatong sa side table ko. Hindi ko sila naubos kagabi. Naglaway ako bigla kaya kaagad kong nilantakan ‘yon. Mm! The best almusal ever!

" sagot ko, na naguguluhan. "Ayaw mo?" sabi niya, na parang iiyak na. Oh no, parang bumalik ako sa dati kong trauma nung kapanahunan. "Okay, okay! Sige, bibili ako!" sabi ko." Anong klaseng mangga ba?" " Yung Indian Manggo na hilaw at saka yung mangga na galing sa Guimaras para matamis." sabi nya. Parang gusto ko na din umiyak. Kelangan ko pa bang pumunta ng Guimaras para lang sa mangga?

Malamig ang simoy ng sariwang hangin at nalililiman siya ng mga dahon ng punong mangga kung saan nakakabit ang tali ng duyang yantok na kanyang kinahi-higaan. Malawak ang hardin sa paligid ng bahay nila Tita Alice. Walang bakod ang kabuuan ng paligid, tanging ang maya-yabong na puno ang nagsisilbing pinaka-bakod ng kabahayan. Sari-sari ang mga punong nakatanim sa paligid, pero sa may puno ng mangga niya talagang nakahiligang magpalipas ng oras, lalo na kung tanghali patungong hapon. Mas gusto niyang nararamdaman ang pagdampi ng sariwang hangin sa kanyang balat kesa sa lamig ng aircon sa loob ng kanyang kwarto.

Ang dalawang ektarya naman ay may nakahiwalay na bakod para sa alagang mga kabayo ng kanyang ama. Ang mansion nila ay nasa loob din ng hacienda. Dito sila naninirahang mag-ama. Tatlongpong metro mula sa mansion ay ang malalaking puno ng mga mangga kung saan siya madalas tumambay dahil may maliit na kubol duon na pahingahan ng kanilang mga trabahador.

"Langga, kaya mong umakyat?" Natigil naman sa paglalakbay ang diwa ko ng mapahinto ang langga ko at matamang nakatingala sa malaking puno ng mangga. Ilang hektarya den itong manggahan nila poging bay. Kaya nalililiman na itong ilalim dahil pawang malalaki na ang mga itong maayos ang pagkakahelera. Napatingala ako sa tinitingala nito. Hitik na hitik ang mga puno at kay lalake ng bunga! Ang iba'y naninilaw na senyales na hinog na ang mga eto.