Ang Alamat Ng Mangga Novels & Stories

May malaking puno kasi roon ng mangga na andami nang bunga. Kahit saan pumunta si Aliya ay nakasunod naman sa kaniya si Jacobe. Ito na rin ang sumungkit ng mangga dahil nahihirapan ang dalaga. "Thank you," magiliw na wika niya nang pinatigil na niya sa pangunguha ang binata. Limang malalaking mangga ang nakuha nila kaya masayang-masaya ang dalaga.

Pagkatapos ng ilang paalala, nagsimula nang maglakad sina Marcus at Dana patungo sa bukid ng mangga, na kalahating oras lang ang layo mula sa kanilang bahay. ============================= Napasinghap si Dana sa paghanga habang patuloy na tumitingin-tingin ang kanyang mga mata sa malawak na bukid ng mangga, at lahat ng nasa lugar na ito ay parang paraiso! Maraming manggagawa ang nagsisimulang mamitas ng mangga, at ang iba naman ay maingat na inilalagay ang mga ito sa maraming basket...

Maaga pa, siguro ay pasado alas siyete lang ng umaga kaya hindi pa ganoon katindi ang sikat ng haring araw. "Oh, this is freedom..." mahinang bulong ni Adrielle habang ninanamnam ang masarap na pakiramdam na dala ng sariwang hangin na sinabayan din ng masiglang huni ng mga ibon na nakita niya kaninang palipat-lipat sa mga sanga ng malalaking puno ng mangga na nasa hindi kalayuan. Malawak na taniman ng mangga ang nasa kabilang bahagi ng sementadong kalsada at mga palay naman ang nasa kabila.

Utos ni manang kay kuya Fred. Pagbaba ko nang sasakyan ay amoy na amoy ko na ang aroma ng ng mangga. Nandito kami sa isang gilid ng kalsada. Dito nagtitinda si manong. Perfect pa ang lugar dahil habang kumakain ka ng mangga ay maganda pa ang tanawin na nakikita mo. Tatlong mangga na ang naubos ko pero parang gutom pa din ako. Ang sarap ng pagkakatimpla ni manong sa bagoong alamang. Tapos fresh pa ang mangga.

Napansin niya una ang isang kahon ng hinog na mangga. “Mommy, daming manggo ni Daddy!” balita ni Samara. “Saan galing?” excited niyang tanong. “I bought that in Zambales during the mango festival,” ani Midnight. “Wow! Ang dami!” Kumuha kaagad siya ng isang mangga at hinugasan. May singkamas ding dala si Midnight, roasted cashew nuts na karaniwang mabibili sa Zambales. Dahil inuna niya ang prutas, si Midnight na ang nag-asikaso ng pinamili niya.

yaya sa akin ni Fourth, and I didn’t even think twice at tumayo na lang din agad ako at lumapit sa kanya. Hindi ako nagsalita at sumama lang ako sa kanila, saka kami nagpunta sa ibang parte ng tahiman na puro puno lang ng mangga. Medyo malayo rin ang nilakad namin at dalawang ilog ang tinawid namin bago kami makarating sa spot na sinasabi ni Fourth. “Puwede nang pitasin ang mga bunga ng mangga dito, kaya dito ko kayo dinala, saka marami ring hinog dito, sabi nina Mang Ruben,” Fourth said to us.

Sa totoo lang ay wala akong maitanong sa kanya dahil lahat ng alam n'ya tungkol sa bunga at proseso nito ay sinabi na n'ya habang naglilibot sa kahabaan ng taniman. Ito na rin pala ang kadalasan nagsasalok ng bungga ng mangga kapag panahon ng anihan. "Matagal ka nabang nagta-trabaho dito?" tanong ko sa kanya. Sumulyap ito sa akin. Dahil hanggng balikat lang n'ya ang laki ko'y bahagya itong yumuko sa`kin. "Matagal na rin. Pero kakauwi ko lang ulit dito medyo nagtagal ako sa Cebu," aniya sa`kin.

Kahit na ang bawat galaw ay nagbibigay sa kanya ng kaba, patuloy pa rin siya sa pag-aani. "Mahal ayun pa sa taas!" I noticed a faint change in his complexion as my words sank in. The sight of those ripe, golden mangoes made my mouth water—they looked absolutely delicious, like a meal I couldn't resist! Although our area is known for its sweet mangoes, we usually don't sell them; instead, we prefer to share them freely with others. Masaya ako kasi bata pa lang kami ay minulat na kami ni mama sa ganoong kaugalian.

“O-oo… susunod ako.” Naglakad sila papunta sa lilim ng isang malawak at matandang puno ng mangga. Mula roon ay kita ang kabuuan ng lupain—mga punong mangga na parang dagat ng lunti, malalawak na bukirin, at mga silong na tinatawag nilang "kamalig." Hindi siya makapaniwala na pag-aari lahat ito ni Hector. Mas malawak pa ito sa lahat ng lupain ng kanyang pamilya sa Maynila. Dito ko ba talaga gustong mapabilang? Sa ganitong mundo?

At pinakatitigan ang pamilyar na bahay. ‘Dito tumira sila mama at papa noon. Dito ako isinilang.’ napaniti pa si Alex nang makita ang puno ng mangga na sila pa ng kanyang ama ang nagtanim. Malaki na ito at kahit gabi na ay nakikita ang kumpol-kumpol na bunga nito. Maya-maya pa ay may lumabas na matandang babae. Hindi aakalain ni Alex na mapapangalagaan ang bahay na kanilang tinirhan noon, kahit na iba na ang nagmamay-ari nito.