Ang Tangi Kong Pag Ibig の小説・ストーリー

malamig ulit na sabi nya This time bahagya akong nairita. Siguro dala na rin ng pagod at nag halo halo na ang mga nararamdaman ko (Play the music above. Sa bandang chorus nyo simulan) "Wow ah. Kung makaangkin lang parang kanina nga hindi mo ako matignan o makausap ng seryoso. Na parang hindi mo ako kilala. Wade, huwag ka namang parang bata oh. Can't you see na kahit wala akong kasamood samood ngayong araw, pinipili kong hindi ibuntong lahat sayo. Wade, pumasok ako kahit nasaktan ako nung iwan mo ako nung gabi sa hospital matapos mo malaman ang lahat. Baka kasi nakalimitan mo na nag bitaw ka ng salitang hindi mo ako iiwan at nasa tabi lang kita minute before. Pero ano, sa isang iglap tinaliku

Kataga nito na ramdam na ramdam namin ang lungkot, sakit, pagpaparaya at pagpapalaya. "Alam kong natagpuan mo na ang taong magpapasaya saiyo, taong kaya kang mahalin at ingatan. Taong kayang suklian ang pag-ibig na nais mong ibigay. Pero nais ko lang itanong, PAANO AKO? MATAGAL DIN KASI AKONG NAGTIIS NA MAKITA MO, MARAMDAMAN MO KAHIT ALAM KONG IMPOSIBLE. Paano ako aalis dito sa sakit na iniwan mo kung patuloy ka parin bumabagabag sa pusot isip ko?"

Kaya lalo ko tuloy sila gustong asarin. "Alam niyo ba ang kasabihang "the more you hate the more you love?" nakangising tanong ko sa kanila. Agad namang na-gets ng dalawa ang ibig kong sabihin kaya lalong tumalim ang tingin nila sa isa't isa. Lalo naman akong natawa sa kanilang reaction. Ang cute nilang tingnan. Sa tingin ko ay may mabubuong romance sa pagitan nilang dalawa. At kapag mangyari iyon ay ako ang pinakaunang tao na matutuwa. Dahil ngayon pa lang ay gusto ko nang sila ang magkatuluyan. Bagay kasi sila sa isa't isa at cute tingnan.