Novel & Cerita Angelic Face

Doon ko mas natingnan ang kanyang kabuoan. His top knot hairstyle matches his rugged movement and annoying curve of lips. His facial appearance pairs his masculine body that is virile and determined. His calm and warm voice is contrary from his physical overall. Very unlike Third. Third is mannish and chiseled, and his face is calm and angelic. But his voice, it's cold and definitely freezing. Especially when he gets angry, his angelic face will be taken over by his evil persona. I can see the opposite side of what he usually show. I can see everything in him differently. Hindi ko nga alam kung paano siya nagmimistulang anghel gayong nakakatakot siya kapag gal

Binitawan ko iyong pagkakahawak ko sa braso niya at sinampal siya ulit sa kabilang pisngi niya. *slap* Napahawak ulit siya sa pisngi niya. "You should thank me for that Venice. Pinantay ko lang ang pisngi mo para magmukhang blush on!" Sobrang galit na iyong mukha ni Venice. Ngayon ko lang siyang nakitang ganun. Palagi kasi niya akong pinapakitaan ng 'angelic face' niya. Pero ngayon lumabas nadin ang tunay na mukha niya, ang 'demonic face' niya.

Parang umakyat ang puso ko sa lalamunan ko. At gaya ng unang umagang iyon, heto na naman—ang tanawin ng katawan niya. Halos mapamura ako sa kawalan ng hustisya. fuck!. Masyado siyang… perpekto. Para siyang karakter mula sa isang Michelangelo painting. Isang dark angel. Ang taas niya. Lean, pero makapal at batak ang muscles kung saan ito dapat. Basa at mabigat sa tubig ang maitim niyang buhok, nakalaylay sa noo niya.

Habang nasa sasakyan, ilang saglit na naglaro si Jessica sa kanyang cellphone bago niya ibinaling ang tingin kay Carson, na seryosong nagmamaneho. Sa ilalim ng mahinang ilaw, ang kanyang matipunong mukha ay may malalim na mga anggulo. Ang kanyang matikas na facial features—malalim na mata, tuwid na ilong, at bahagyang nakakurba na manipis na labi—ay patunay ng pabor ng Diyos sa kanya.

Sa pagmulat ng mata ni Abraham ay unang sumalubong sa kanya ang mala-anghel na wangis ng inaanak na mahimbing na natutulog sa kanyang braso. "Such an angelic face with a devilish side when horny," bulong niya sa hangin at hindi mapigilang mapangiti nang maalala ang naganap sa kanila kagabi.

I shifted my eyes to him and plastered a small smile before Kyron came closer to us. "Hey," Kyron greeted, with his eyes on me and my smile widened before he shifted his gaze to Christion who held a not-so-soft face. "You must be Chrisiton? Angel's husband?" I focused on Christion's face, yet he impressed me once more when I see no nerve twitching. Seryoso lang ang kan'yang mukha, at ilang sandali ay bumuka bigla ang kan'yang bibig.

"Hello, Danica? Oh gosh! You finally answered my call! Kanina pa ako tumatawag. What took you so long answering the phone? Marami akong gustong i-kwento sa'yo ngayon." It's Angel. Kahit na iba ang tono ng pananalita nya ay nakilala ko pa rin agad ang boses nya. The Angel that everyone know have a very soothing and soft voice. But the Angel I can hear right now is very chatty and voluble. Maybe she didn't notice that someone's also here kaya naman ayos lang sa kanya na lakasan nya ang boses nya. I think she's talking with someone on phone. Nasa loob sya ng isang nakasaradong cubicle.

Very unusual move by a lady like her! Who is she behind that mask? I got a feeling that she is beautiful. But my unknown Angel is the most beautiful for me. Naisip ko na naman ang anghel ko. Nahihirapan si Antonov na hanapin ang impormasyon nang babaeng yon pati na rin sa lalaking kasama nya nong araw na nakita ko sya dahil naka facemask ito. She's good at hiding eehhh.. I'll find her myself when this mission is over.. Ready yourself angel because you're going to be mine!

Ang ekspresyon sa kanyang mukha ay hindi maipinta—isang pinaghalong pagkalito, takot, at pag-asa. “Anong... anong sinabi mo?” tanong niya, nanginginig ang tinig habang dahan-dahang ibinabaling ang leeg paharap kay Ace. Hindi na siya makapagsalita sa sobrang pagkabigla. Sa lahat ng posibilidad, ito ang hindi niya inasahan. “Ang anak mo, si Angel... hindi siya namatay. Hindi rin siya tuluyang nawala.” muling sinabi ni Ace, mariin.

Tanong ng dalaga nang mapansin ang pagbago ng aura ng mukha ng ginang. "Naalala ko lang ang apo ko na dalawang araw nang nawawala." Naluluha na sagot nito sa babae. Nakaramdam ng awa dito si Angel, niyakap niya ito at inalo. "Huwag po kayo mag-alala, hindi pababayaan ng Panginoon ang isang anghel," ani nito pero nasa tinig ang pait nang maalala na hindi rin siya pinakinggan ng nasa itaas noon.