Dealing With The Devil Novels & Stories

Para kay Josh wala siyang pakielam kung May mangyari man Masama sa mga taong humihingi ng tulong sa kanya. He has a stone heart, he was entitled as Devil. A leaving Lucifer. At wala siyang pakielam kung ganito ang tingin At tawag sa kanya ng mga taong nakakakilala sa kanya. Hindi niya kailangan mag pakitaan ng kabaitan ang mga taong ito upang matanggap lamang siya ng mga ito. Wala siyang pakielam. Pero pag dating sa babaeng ito nabago ang paniniwala niya at tumibok ng napaka bilis ang noon ay napaka togas niyang puso.

Parehas silang dalawa na sinusuportahan ng kanilang mga magulang sa mga gusto nila at ine-enjoy nila ‘yun hanggang sa dumating ang araw na kailangan na nilang palitan ang kanilang mga magulang. Matapos ng unang kasal nina Devil na ginanap sa probinsya ni Heaven ay agad din naman na nagpa-alam sa kaniya ang kaniyang kambal na deretso itong pupunta sa Switzerland para sa paint na ginagawa nito ngayon. Nagmamadali ng magpa-alam ito sa kaniya, alam ni LAY na may hindi sinasabi sa kaniya ang kaniyang kambal pero hindi siya ang klase ng kapatid na nangingielam, hihintayin niya na sabihin ni Leigh sa kaniya ang kung anong dapat nitong sabihin sa kaniya.

Alam niya ang kanyang ginawa ay may kapalit, at kahit na alam niyang para sa buhay ng kanyang nanay, may kakaibang pag-aalala sa puso niya. “I want one night with you, and everything—your debts, your life—will be secured.” Umikot ang isip niya sa bawat salita ng lalaki. Hindi siya basta-basta natatakot, ngunit ang gabi na iyon ay naiiba. Hindi ito takot sa panganib, kundi takot sa kawalan ng kontrol. Hindi siya sanay na may kapangyarihan ang isang tao sa kanyang buhay—sa katawan niya, sa desisyon niya, sa kanyang mundo. At ngayon, Adrian Valdez, ang lalaking matagal na niyang napapansin sa opisina, ay may hawak ng isang bahagi ng kanyang buhay, at alam niya na hindi siya makakatakas sa desis

At sa susunod na segundo, dumapo ang labi ng lalaki sa kanya—isang halik na parang gustong burahin ang lahat ng alaala ng dati niyang buhay. At hinayaan niya ito. Dahil sa gabing ito, wala nang silbi ang pagtutol. Gregory Alvarez was her husband. She signed a contract with a devil. At sa loob ng dalawang taon, kailangan niyang harapin ang impyernong ito—bitbit ang apelyidong hindi niya kailanman pinangarap.

“Sumisimbolo ito ng kontrol, determinasyon, tagumpay, at aksyon. Magandang card ito. Ibig sabihin, matibay ang loob mo at kaya mong harapin ang mga paparating na pagsubok.” Medyo na-intriga ako. Mukhang tama naman ang basa niya. Muling nag-shuffle ang manghuhula at binuksan ang pangalawang baraha. Mayroon itong nilalang na may sungay, nakaupo sa isang trono. “The Devil,” sabi niya. “Sumisimbolo ito ng pagkaadik, pagkakulong, at tukso. Dapat kang mag-ingat sa mga bagay na maaaring magtulak sa’yo sa maling direksyon.”

That's the power of the devil. Alexander Blackwood is the devil in disguise. He wears a suit and a tie, not horns. His hair is neatly combed and not messy, he wears a smile and doesn't have a fang. "Oh, God!" Bella closes her eyes, mula pa kanina ay gusto niyang iwaksi sa isipan si Alexander, but how? She desperately thought.

At kahit gusto kong magsuot ng sako o garbage bag para lang inisin siya, again, wala akong choice. "Stop frowning." Napalingon ako ng marining ang malalim niyang boses. Damon the demon. Nakatayo siya sa may entrance. Black suit. Black tie. Black shoes. Black everything. Typical devil. Napairap ako. "Stop existing." rebat ko sa kaniya. I saw him smirk habang naglalakad papalapit sa akin. "You look beautiful." Napakunot ang noo ko.

What is he doing to her system? “Bakit ka narito? You should leave before anyone can see us.” Her voice was soft, enchanting, seductive. “Aren’t you happy to see me?” aniya na may nanunudyong ngiti sa mga labi. Tinaasan niya ito nang kilay at napangiwi. “What are you a devil?” He smiled that made her knees weak. “You know that I'm a devil, Clementine? And you've been dealing with this devil since the day you encountered him.” He caressed her face lovingly.

Kahit na alam niyang isinasakripisyo niya ang kalahati ng kanyang buhay, pinilit niya pa rin para lang makalaya sa lalaking iyon. Dapit-hapon nang mangyari iyon, at nang nagtagumpay siya ay nilingon niya si Trevion Montereal na nakatayo sa puno ng pine tree. Habang papalayo ang sinasakyan niyang jeep noon ay unti-unti ring kinakain ng dilim ang kinaroroonan ng lalaki dahilan upang magmistula itong demonyong nakatayo sa dilim. "Dianna, pinapalaya lang kita sa pagkakataong ito. Kapag umalis ka, huwag na huwag kang magpapakita sa akin..." Sinabi pa nito.

Ang kaniyang mahahabang daliri ay halos nakapulupot na sa aking leeg, at sa bawat paghinga ko ay lalong humihigpit ang kaniyang kapit—tila ba sandali na lang at mawawala na ako sa sariling ulirat. Nasa living room pa rin kami, at kahit tahimik ang paligid, alam naming may mga tao sa labas ng mansyon—ang kaniyang mga tauhan, ang mga kasambahay na marahil ay nagkukubli sa dilim. Alam nila. Ramdam nila na may mangyayaring hindi dapat, pero walang maglalakas-loob na makialam. "I'll be gentle," he murmured, yet the way his hands lingered betrayed the hunger behind his words. Every movement, every breath felt like he was fighting against the fire he'd kept caged for too long.