روايات وقصص ضمن Anime Middle Finger

“Tito Yoki bought me ice cream.” Naiiling kong binaba ang aking hawak na purse sa mesa at tumabi kay Nicho. In other words, napapagitnaan namin ni Yoki si Nicho. Ngayon ko lang din napansing naka-on pala ang malaking tv screen at naka-play ang channel ng anime. “How’s your arm, anak? Masakit pa ba?” I asked and kissed his temple. Nilingon niya ako. “A little. The doctor says it’ll eventually fade and I’ll heal.”

“Hoy! Hindi ka inaano ng ilong kong maganda kaya’t huwag mong i-finger ito. Kadiri ka! At saka, ang kulit mo, loyal sa akin si Juts. Friendly lang siya kaya gano’n.” I just sighed heavily, and rose from my seat while holding the small bag where my spare clothes were. “Oh, sabihin mo sa middle finger ko iyan. P*nyeta ka talaga kapag hindi ka ang endgame niyang si Juts. Masyado mo siyang minamahal ng sobra at mamaya ay saktan ka niya sa huli at hindi mo na alam kung saan ka pupulutin. Ayaw ko lang naman na matulad ka sa akin kaya’t ingatan mo ang puso mo.”

Hindi na siya sumagot bagkus itinaas niya ang kanyang middle finger and mouthed his cousin fuck you. Nang sila na lang dalawa ni Amara ang naiwan maagap niyang hinuli ang mga kamay nito at seryosonh tinitigan ang mga namumulang mata dahil sa pag-iyak. He felt sorry to the girl he loves.

malakas pang pahabol na sigaw ni Seiichi. I raise my middle finger as an answer. Narinig ko namang humalakhak lang siya ng malakas pero hindi ko na 'yon pinansin pa. I'm sorry, Seiichi. 'Di ko maibibigay ang gusto mo. You don't deserve a shit like me. . .

Nag dahan dahan lang si Akio sa pagmamaneho para makakanta ng maayus si Mayaki. And without really entering her world~~ I'm glad whenever I can share her laughter That funny little girl~~ Slipping through my fingers all the time I try to capture every minute The feeling in it~~ Slipping through my fingers all the time Do I really see what's in her mind Each time I think I'm close to knowing She keeps on growing~~ Slipping through my fingers all the time~~

Sa loob-loob ko, hindi na ako komportable at gusto ko na lang umuwi. "I'm Senji, and this is Kento and Ranji," pakilala ng isa na mukhang anime ang hitsura dahil sa pulang itim na buhok niya, pati kilay. Maraming tattoo sa mukha at may mga piercings. "Umiinom ka ba?" tanong niya habang binabawi ang braso sa pagkaka-akbay sa akin.

Tila ito ay dismayado gamit ang malumbay na mukha. Hindi matino ni Beth. Inalok niya ang batang babae na maupo sa kanyang tabi. Wala siyang nalalaman sa kahit anong kurba ng pagguhit. Ngunit may alam si Beth kung paano palambutin ang puso ng mga bata. Nababanayad ang excitement sa mukha nito ng sinimulan niyang guhitin ang paborito nitong cartoon character na si Doraemon. Nabanggit iyon ng bata ng si Beth ay nagtanong. Nagmungkahi muli nang panibagong character ang batang babae upang kanyang guhitin subalit sa puntong iyon ay mahihirapan si Beth upang tuluyang makamit ang gusto nito. "Hindi po ako magrereklamo. My brother is a good computer animator kaya sige na. Iguhit mo na si Nami." Si Na

Kasama sa laro ang mga kaibigan n'ya at imposibleng hindi s'ya a-attend dahil sa ayaw n'ya o tinatamad siya. Habang inaasar ko s'ya, iba ang akto nito. Noong itinaas n'ya ang middle finger n'ya sa akin, nangunot ang noo ko dahil ayaw ko sa akto na 'yon at isa pa first time kong makitang gumanon s'ya. Kaya hinawakan ko ang kamay nito, upang maalis 'yon at naramdaman ko ang panlalamig ng kamay nito.