Sa Lahat Ng Aking Ginagawa Novels & Stories

Nanlaki ang mga mata ko sa kanya. "Ano? Hindi ahh! Anong hindi sanay masyado sa mga gawain? Maalam ako sa mga gawain! Sa amin nga ako ang nag-iigib ng tubig, naglalaba, namamalantsa at nagluluto. Kahit anong gawaing bahay ay kaya ko," sabi ko sa kanya habang binibilang ko sa mga daliri ko ang mga nabanggit na mga gawain.

Ipinangako kong I'll do my best kasi baka kapag nawala pa sa akin ang trabahong 'yon, ay sa kangkungan ako pulutin. Ang sabi ko sa sarili ko, I'll do my best, pero nyeta! Lagi na lang akong palpak! Lagi na lang akong minamalas kasi sa tuwing sinusubukan kong maging productive ay may kamalasang nangyayari.

Pero ang sagot niya lang? “Just let me handle this. Alam ko rin kasi na marami kayong ginagawa at enough na iyon paar mapagod kayo sa buong araw. Ayoko lang na makadagdag pa kami sa alalahanin niyo. Tsaka isa pa, parang naging libangan ko na nga rin ito dito, eh. Source of enjoyment and happiness, gano’n. Naaalis ‘yung focus ko sa kumag na iyon. But kidding aside, hayaan niyo na lang ako sa ginagawa ko and don’t worry on me. Besides, hindi rin naman kayo allowed na humawak at gumawa ng pagkain para sa amin, ‘di ba? So… just think of it as an act for myself. Okay?”

“Yan ang regalo ko sa ’yo.” Hindi ako nakapagsalita. Ang mga luha ay nagbabadyang tumulo. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Ang lahat ng pagod ko, ang lahat ng pagsisikap ko sa trabaho, ang lahat ng pag-aalala ko sa kanila… parang biglang nawala lahat dahil sa isang simpleng cake. Hanggang ngayon ay hindi niya pa rin ako tinitigilan.

About sa work na lang ang itatanong nito sa akin. "Okay lang ako Mel, alam mo na first time lang kasi sa akin ang lahat kaya naman medyo hirap ako sa ginagawa ko. Pero pasa saan ba at makaka gamayan ko rin ang trabaho ko at makikita mo na lang na ang dali na lang ng lahat. Sadyang wala naman madali na trabaho e. Tsaka wala naman agad na natuto sa una diba." sagot ko naman dito.

Malaki na nga pala ang sahod ko. “Talaga ba, dapat lang ano. It is because I really love what I’m doing kaya ganun ako ka-hard working sa ginagawa ko,” usal ko at napangiti naman siya saka tumango-tango na tila na-impress sa sagot ko.

Hahaha iniisip ko pa lang matatawa na ako! "What's funny?" "Wala! May naalala lang," pagsisinungaling ko. Hindi ko parin maalis ang ngiti ko nang matapos na ang trabaho ko. "Sya nga pala, thank you sa pagligtas mo sa akin, ah. You don't know how grateful I am to see you again. Masyado nang malaki ang utang ko sa'yo at mukhang nadagdagan na naman iyon dahil sa nangyari kanina."

I had to go to work. Hindi ko na maalala kung ano ang nangyari kagabi, o kung anong mga kahihiyan ang mga ginawa ko, o kahit ano man mga nasabi ko. Saka ko na lang ‘yon pilit na aalahanin kapag bored na ako.

Months? I'm not sure. It will bore me to death. I should've think of something I can do for past time. Marami pa akong bawal na gawin lalo na mabibigat na gawain pero dahil lumaki akong ako ang gumagawa sa lahat ng bagay. Hindi ako sanay. Hinahanap siya ng katawan ko.

mabilis at diretsong sagot ko. Wala sa bokabularyo ko ang magpa-api o tumahimik na lang kung alam kong wala naman akong ginagawang masama. Kahit pa bilyonaryo ang kaharap ko. Kailangan ko ang trabahong ito, opo, pero hindi ako magmumukhang tanga at aakuin ang kasalanang hindi ko ginawa.