Ano Ang Gamot Sa Singaw นิยาย & เรื่องราว

Kumunot ang noo ko. “Luya? gamot ba ’yon? Hindi ba dapat ipa-check natin sa doctor para mabigyan ka ng gamot?” Nagtataka kong tanong. “Oo, gamot ang luya. Hihilutin at papasadahan mo lang ang part na masakit o namamaga gamit ang langis tapos pipitpitin ang luya, papainitan at ipapatong mona siya. Mabisang gamot iyon, si Nanay ganon ang ginagawa.”

"So, maglalandian na lang ba tayo o itutuloy ko pa ang panggagamot sa 'yo?" "Landian na may konting gamutan." Malawak na ngumiti ito. Agad na diniin ko sa kaniyang pasa ang hot compress na hawak. Napangiwi ito sa sakit. "Sakit, love. Hindi 'to gagaling hangga't hindi mo nahahalikan." Hindi ko ito pinansin. Kumuha ako ng cotton at nilagyan ng alcohol ang sugat na natamo nito. Pagkatapos ay betadine naman ang inilagay ko.

sigaw n'ya sa mga ito na agad namang tumalima para kuhanin ang kan'yang gamot. Nang maibigay ng kan'yang taohan ang gamot ay mabilis n'ya itong inilagay sa bibig at nilunok. A few seconds later ay unti-unti ng nawawala ang sakit ng kan'yang ulo at bumabalik na sa normal ang pagtibok ng kan'yang puso na kani-kanina lang ay parang may naghahabulan na daga dahil sa malakas na pagkalabog nito.

Ang lungkot na bumabalot sa akin ay hindi matitinag kahit anong pilit kong itago. "Heto po ang prescription para sa gamot sa sugat niyo. I-apply niyo ito ng maayos para mapabilis ang paghilom," aniya habang iniabot sa akin ang reseta. Hindi ko siya masagot ng diretso, pero nagpasalamat ako nang maayos.

Nagkaroon siya ng pag-asa dahil sa medisina na ito. Pagdating ng gabi, mga 20 minuto pagkatapos ng hapunan, inutusan ni Yi Jinli ang katulong na dalhin sa kanila ang ininit na tradisyonal na medisina. Kasama ng tradisyonal na medisina ay ang mga candies at tsokolate. “Medyo mapait ang gamot. Kumain ka ng candy o tsokolate pagkatapos mo inumin ang gamot para mawala ang pait sa bibig mo,” sabi ni Yi Jinli.

Umikot si Lucky at lumabas ng kusina. Pagkatapos, pumasok siya sa silid na parang walang nangyari, hinanap ang kahon ng gamot, mula sa kahon ng gamot, binuksan ang pakete at akmang ibubuhos ang pulbos ng gamot sa bibig niya. "Masakit ba ang ulo mo?" Narinig ang boses ng ate niya. Kinilabutan si Lucky kaya nanginginig ang mga kamay niya at halos kalahati ng pulbos ng gamot ang nahulog.

Pinindot niya ang stop button at nakangiti niya itong hinarap “Sir, ayos lang naman po kung lalabas kayo eh. Kaya lang, kailangan niyo po munang inumin ang gamot niyo.” Nakangiti niyang wika sabay abot dito ng isang basong tubig at isang tableta. Mamaya niys na lang siguro ito papaliguan. Salubong ang kilay na tinangap naman nito ang gamot na binibigay niya at walang sabi-sabing ininom iyun. Lalong lumawak ang ngiti sa labi niya.

sigaw ko " Ito inumin mo" Dali dali kong nilunok ang gamot pagkatapos umiinom ng maraming tubig. Minsan naiiisp ko kung nababaliw na ba ako o isa lang yung guni- guni. " Klent kamusta ang pakiramdam mo?" " I'm sleepy" " Don't worry that's the side effect ng gamot na ininom mo. Just close you're eyes and everything will be fine sa pag gising mo"

Tanong ng doktora kay Drei. "My head, and here" turo sa bandang lalamunan niya. "Patingin ako, say ah" Sabi ng doktora. Matapos makita ang lalamunan niya at ilang test. "May tonsillitis siya, Thea ito yung mga gamot niya, at wag muna sa sweet baby Drei ha" masuyong pag papaalala nito sa bata. "Pwede naman na kayong umuwi basta ipainom mo yung gamot niya" sabi ng doktora sa kanya.

"Ha? Wala akong maintindihan sa sinasabi mo. Anong gamot?" Nakita kong tinuro niya ang kanang braso kong may band aid. "Tinurukan ka nila ng AQW3, isa iyong eksperimentong gamot na ginawa nila para makalimot ang isang tao. Pero hindi iyon perpektong magagamit sa lahat ng tao, dahil tulad nating dalawa. Hindi ito umaapekto sa atin," paliwanag niya. Napahawak naman ako sa aking braso, tinignan kong mabuti iyon at napansin ang maliit na butas na sigurado akong senyales na may tinurok na kung ano sa akin.