Ain't My Problem In Tagalog Novels & Stories

May problema ba? Parang nanlambot tuloy ako. May nagawa ba ako kay Yana? "Ya-yana, May nagawa ba ako sa'yo?" parang mas magkakasakit ako kapag may nagawa akong hindi ko alam kay Yana. Umiling lang siya sa'kin tapos umiwas ng tingin. "Bakit 'di ka makatingin sa'kin? Tell me, may problema ba?" napatingin ako sa nguso niya nang nag pout siya habang umiiling. What the fudge?! A-ang hirap naman nito. Parang may kumakawala sa loob ko, syet! Sa mga simpleng gesture ni Yana parang may lahat ng parte ng katawan ko naghaharumentado. "Talaga ba? Just Tell me kung may prob—

"Bro, what have you done? This is a big problem. Why you do this? We know you, just tell us. Kung bakit mo nagawa ang bagay na 'yan. Ipaliwanag mo sa amin, alam namin na may dahilan ka. So tell us!" "This is my problem. Labas kayo dito, huwag na lang kayo maki-alam pa."

Note the sarcasm,please. "Shymone what's with you? What are you up to? Anong problema mo? " Nakakunot na ang noo na tanong ko. I should remain on my stand. I should not be affected on what he is up to on his life. Dapata nga maging masaya ako dahil sa wakas ay maaari na akong manatili rito sa paraiso ng walang nanggugulo. "Ako ba talaga ang may problema o ikaw?" he calmly asked without breaking our contact.

Sinamaan ko siya ng tingin. "Joke lang, ito naman. O basta may ipapahiram naman ako sa’yo tapos kung kapos pa rin, gagawa tayo ng paraan. Problema lang ‘yan ‘wag kang patalo." "G-Grabe namang problema ‘yan hindi lang kami pinadadapa, eh. Inginudngod pa sa lupa," halos ngalngal ko na. Ang gulo na talaga ng utak ko. Patong-patong naman itong si problema kapag dumating, hindi ba pwedeng isa-isa lang?

"Love problem not jabol, stupid." Humina na ang music dahil mukang lumayo sya sa maingay. "Love? Anong problema?" "Namamangka ako sa dalawang ilog," malamig na sagot ko. "Anong problema dun? Parehas mong ibahay, problem solve." "Napakalaki ng tulong mo," sarkastikong wika ko. "Ano bang tulong kaylangan mo?"

“Good morning!” Kumunot ang noo niya. Parang hindi naintindihan ang sinabi ko. Kuu! Kay aga-aga, problemado kaagad. “Ano ang iyong sinabi?” “Ang sabi ko good morning.” “Sabihin mo nga iyan sa wikang Tagalog. Hindi kita maintindihan.”

"Bukod sa'yo, ano pa bang alam mong pino-problema ko palagi? Hindi ba at wala?" Nanliliit naman ang aking mga mata at napahalukipkip. "Excuse me? Sinabi ko bang problemahin mo ako? Bakit kasi dito ka pa lumipat? Alam kong wala kang pakialam kung nasaang lupalop na ako pero imposibleng hindi mo malaman na nandito ako. Hindi ko naman din ina-assume na sinadya mo talagang dito lumipat dahil nandito ako pero kasi ang weird mo, eh."

Mahaba ang pasensiya ko pero sobra na rin. Tao lang din naman akong may pakiramdam, nasasaktan din. "Brohh, tell me nga ano na naman ba yang problema mo? Naglalasing ka lang naman pag may problema ka ehh! Kilala na kita, pre... Sa pamilya mo na naman ’yan no? Sus, hanggang ngayon ’yan pa rin ang problema mo!" "Wala ’to, Jake!"

"Malay mo ay baka isa sa inyo ang may problema kaya hindi kayo nakakabuo." P-Paano nga kung ako ang may problema? Paano kung wala akong kakayanang makabuo? Matatanggap pa rin kaya ako nito sa kabila ng sakit ko? Matatanggap ko ba ang sarili ko?

sabi ko dito “Wala akong kinalaman diyan, pakiusap lang lubayan niyo na ako, wag niyo akong idamay sa problema ng mga Alcantara. Nagpakalayo-layo na ako. Please!wala pati akong ginagawang mali.” Sagot nito sa akin na lalong nagpalaki ng aking hinala.