Novel & Cerita Sakit Ng Ulo Gamot

Maging sa pagbangon ay nakaramdam ako ng matinding pagkahilo at parang umiikot ang paligid ko. Kinayanan kong naglakad at pumunta sa mini ref para maghanap ng pagkain.Kailangan ko ring uminom ng gamot para mapawi ang sakit ng ulo ko. Sinikap kong magluto kahit gano'n ang nararamdaman ko.Mag-isa akong kumain at matapos no'n ay uminom ako ng gamot. Nahiga ako at nagpahinga ng kaunti at nung medyo bumuti-buti na ang lagay ay pumasok na 'ko sa banyo para maligo.

nag aalalang sabi ni manang at ni lapag niya ang gatas sa tabi ng lamesa nang muli siyang nag salita. at heto nga pala ang gamot na pinadala ng mommy mo sa akin. dahan dahan niyang ni lapag ang gamot sa tabi ng baso "Thank you po manang kanina pa nga po masakit ang ulo ko. nakanguso kong sinabi "Dala yan ng mahabang biyahe mo ija kaya sige na maiwan na kita at inumin mo na yang gatas at gamot mo para makapag pahinga kana! malumanay niyang sinabi sa akin

He asked. Mabilis akong humarap sa kanya sabay na awkward na ngumiti. "S-Some of them are my vitamins and some are medications for my headaches. Madalas na sumasakit ang ulo ko lately eh kaya binigyan ako ni Ev ng gamot," pagsisinungaling ko. Tumango-tango naman siya bago ngumisi sabay na marahan akong hinila papasok sa banyo.

PAGKALIPAS ng dalawang buwan, nagtitipa ako ngayon sa keyboard ng aking gamit na desktop nang bigla kong nakaramdam ng hilo. Napahinto ako sa ‘king pagtatrabaho at saka sinapo ang aking ulo. Kanina pang umaga ko nararamdaman ang sakit ng aking ulo at nakalimutan ko namang uminom ng gamot. ‘Sh*t kang ulo ka, kapag hindi ka pa umayos ay tatanggalin kita, char!’

“Ang tagal mo. Gutom na ako.” “Dumaan pa ako ng botika. Bumili ng gamot sa sakit ng ulo.” explain ni Charlotte dahil medyo nakonsensya siya. “You have a migraine? Gaano kasakit? Kailangan na ba akong magpapunta dito ng doctor?” Mahinang natawa si Charlotte. Bahagyang gumaan na ang pakiramdam niya sa pinakitang concern ng asawa. “Hindi na. Mawawala rin ito. Iinuman ko lang ng gamot.”

Di nga siya nagtanong kung anong gamot ang iinumin niya basta-bastang kinuha lang niya yon at ininom. "Oh, inumin mo yan para kumonti yung sakit ng ulo mo." Tinanggap niya yun at diretsong ininom. Kailangan lang niya ng matulog dahil sumasakit talaga ang ulo niya. Ipinikit niya ang mata niya para siguro hindi maglilibot ang mga mata niya. Salamat naman at nakatulog na siya. Binigyan ko siya ng pampatulog para makatulog siya ng mahimbing. Para naman hindi siya matakot sa nangyayari sa paligid niya. Alam kong mali ang ginagawa ko, pero susugal ako.

“Okay po, oras na maging okay na ang pakiramdam mo ay lalabas din po agad ako.’ Habang pinapakain ko ang sarili ko ng sopas, napapaisip ako. Nakakagaan nga siya ng pakiramdam. Mainit, malasa, at parang humahagod sa lalamunan ko pababa. Unti-unti ring bumababa ang sakit ng ulo ko. Pagkatapos kong uminom ng kape at gamot, napahiga ako saglit at napabuntong-hininga.

Hindi ko naman siya mapilit magsalita dahil baka lalo sumama ang pakiramdam niya. "Mom ano bang gamot sa sakit ng ulo?" Kumuha ako agad ng baso ng tubig saka binalikan si Dens. Nagtanong pa si Mom kung para kanino. Sabi ko na lang para sakin. Buti na lang at busy siya sa kusina sa pagluluto ng dinner kaya hindi niya ako nakitang umakyat. "Dens, uminom ka muna ng gamot. Sabi ni Mom okay lang to inumin kahit wala pang laman ang tiyan."

Napapahigpit ang hawak niya sa side table ng kama habang nararamdaman ang pagkirot ng ulo niya. ‘Ang s-sakit para namang binibiyak na naman ang ulo ko’ Heto na naman, umaatake na naman ang sakit na iyon. Parang pinupukpok ang ulo niya. Parang binibiyak at nahihilo siya. Isang maliit na box ang kinuha niya sa pinaka-ilalim na drawer. Binuksan niya yon. Niluwa nun ang napakaraming gamot at tableta.

Wag naman sana kumalat. Napaupo ako sa gilid ng pintuan habang hinihilot ang ulo ko. Nahihilo ako. Shoot! Iinum ko nalang ito ng gamot. Bumaba ako para manghingo ng gamot kay kuya Dave. Supplier yun ng gamot eh daig pa ang Mercury charot lang. Inuuna lang talaga nito ang kailangan ng pamilya.