Pangit Ba Ako Novels & Stories

bulong ko sa aking sarili. "Ginagawa ko na ang lahat para lang magustuhan niya ako pero dedma parin siya." patuloy ko. "Pangit ba ako? hindi ba ako sexy?" kinapa ko ang aking pisngi at hinawakan ko pa ang aking baywang.

Pangasar ang muka eh " hi shin !" Bati pa nya sakin na hindi pa rin naalis ang ngiti sa labi. Napataas naman ako ng kilay. Anong nakain neto ? " problema mo ?" Nakakunot kong tanong. " Ikaw lang naman ang problema ko eh. " sabi nya na lalong ikinataas ng kilay ko.Aba? Ako pa daw ang problema. " pinamomroblema mo ko kung pano ka magiging akin." Sabi nya sabay ngiti ng wagas sakin. napangiwi naman ako sa sinabi nito. corny e.

Ganito ba talaga siya ka-expert pagdating sa mga babae? Halos nawindang ang takbo ng utak ko ng maramdaman ko ang mabining galaw ng labi nito sa bibig ko. Parang bigla akong nawalan ng lakas na tumutuol. Bakit pakiramam ko bigla akong nakarating sa alapaap dahil sa simpleng halik na ito? Ano ang meron kay Peanut na hindi ko mahindian?

PAGKASARANG-pagkasara ko ng pinto ay agad akong tumakbo sa kama at nahiga. Napahawak ako sa aking dibdib na nang mga oras na iyon ay malakas pa rin ang tibok. Muntik na. Muntik nang may mangyari na naman sa aming dalawa na hindi naman sana tama.

Hindi ko kasi alam kung kinakabahan ba ako, excited, o baka gutom lang? "Bakit balisa ang beshy ko?" pagkaka-usap ko sa aking sarili habang nakatingin sa salamin. Hinigpitan ko ang pagkakapalupot ng tuwalya sa aking katawan bago bumuntong hininga. "Gorabels na, kaya mo yan! You pa ba?!"

At nang magising ako, panibagong problema naman ang aking nalaman. Naiihi ako. Pinilit kong bumangon kahit sobrang sakit ng aking tiyan at mga braso. Hirap na hirap akong gumalaw. Kahit ano'ng pilit ko. "B-Bakit... bakit hindi ko maramdaman ang mga paa ko?" "Bakit hindi ko maramdaman ang mga paa ko?!"

“Bitch!” Parang isang hangin na hindi ko napansing may sumampal sa akin. Natauhan na lang ako dahil sa panunuot sa laman ng pisngi ko ang sakit. Feeling ko ay hindi na pantay ang pisngi ko dahil sa lakas ng sampal. “What the heck!” Masama kong tiningnan ang walang hiyang bigla na lang nananakit. Bakit ba kasi hindi ko napansin ang paglapit ng babaeng ito. Ganoon na ba kalutang ang utak ko? Or, baka invisible ang demonyitang ito.

Tinakpan ko ang mukha ko gamit ang dalawang kamay at doon umatungal. This is fucked up! Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong gawin ngayong nag-iisa lang ako, ni hindi ko nga alam kung makakayanan ko ba gumapang papunta sa pampang kung saan ako binaba ng bangka.

Para bang “Okay lang, kaya ko ‘to.” Pero sa totoo lang? Hindi madali. Ang hirap magpanggap na wala lang, lalo na kapag ramdam mong unti-unting kinakain ng mga salita ng isang tao yung confidence mo. Kaya sa gabi, kapag nasa kwarto na ako mag-isa, doon ko lang nailalabas yung bigat. Doon ko iniisip. “Hanggang kelan kaya ganito? Worth it ba lahat ng to? Kaya ko pa ba bukas?”

Bakit ako? Ganun Ka ba kagalit sa ginawa ko? Ganun na ba kabigat iyon para Sayo? Hindi mo man lang Ba inisip kung anong mararamdaman ko? Gusto ko lang namang masaya ah. Napakalupit mo naman yata masyado?