Anong Ginagawa Mo

Warning: R-18. Not suitable for young readers. Read at your own risk. ________ Kapit sa patalim. Iyan ang ginagawa ng isang mahirap na katulad ko sa oras ng kagipitan. Mahirap. Nakakababa ng digninad. Wala na ngang pinag-aralan pinasok pa ang isang bagay na hindi makatarungan. Ngunit sa ngalan ng pamilya, pagmamahal,at sakripisyo,lahat kaya kong isugal maisalba lang ang buhay ng nanay ko. Pera kapalit ang dangal. Dangal na nawala para makasalba ng isang buhay. Ito ang mahirap para sa gaya kong isang mahirap ngunit wala kang pagpipilian kundi pasokin ito dahil ito lang ang naisip mong madaling paraan. "So, ano ang dahilan mo bakit sumama ka sa akin?" Mapang-akit niyang tanong sa mapusok naming halikan. "Pera," pa-ungol na sagot ko sa sensasyon na nadarama. Dangal laban sa isang buhay na kailangan iligtas. Puri para sa perang inaasam. A one night mistake that changed my life forever that I can't escape.

SPG ALERT ❗ WARNING: Viewer discretion is advised. Contains graphic sex scenes, mature contents, adult language and situation intended for mature readers only. Si Scarlet ay isang office assistant sa isang kompaniya. Siya ay isang dakilang utusan sa kanilang departmento. Utos doon, utos dito. Kahit busy siya sa kaniyang sariling trabaho ay hindi ito makatanggi sa kaniyang kasamahan. Kahit hindi siya pinapasalamatan ng mga ito, ay ginagawa pa rin niya ang utos nila, dahil kahit papaano ay nakakatulong siya sa kanila. Nang mag-aya ang kaibigan ni Scarlet na magdiwang ng kaarawan nito sa isang eksklusibo at respetadong male strip club ay wala naman itong nagawa kung hindi ay pumayag. Doon niya nakilala ang isang lalaking stripper na nakamaskara, sinayawan siya nito ng mapangakit at mapanghalina. Hindi niya malaman ang kaniyang nararamdaman pero gusto niya itong makilala at malaman ang pangalan man lang. Hindi niya mawari kung anong sumapi sa kaniya dahil nakita niya na lang ang kaniyang sarili na nakaabang sa backstage at lihim na sinusubaybayan ang lalaki. Nagbibihis ito at nang hinubad ang kaniyang maskara ay nagulat siya sa kaniyang nakita. Hindi siya makapaniwala sa kaniyang nalaman--- “Bakit siya? Bakit ang Boss niya pa?”

"May dengue po kayo ma'am" hinang hina si Keisha nun, nang ibalita iyon ng doctor hindi nya alam kung paano sya nag ka dengue at bakit. "Doc ano po yang itinuturok nyo? Kailangan po ba dyan iturok" sumagot ang doctor at sinabing alam nito ang ginagawa kaya hinayaan nya, may tiwala sya sa doctor at alam nya gagaling sya. Hinayaan nya itong turukan sya ng gamot sa maselang parte nya. Wala pang isang linggo nakalabas na sya, magaling nga ang doctor. But as the time flies, naramdaman nya ang pagbabago sa katawan nya, madalas syang magsuka sa umaga ta umuumbok ang tiyan nya senyales pala iyon na BUNTIS SYA! Paaano nangyari birhen pa sya?! hanggang sa maalala nya ang doctor na may kung anong tinurok sa maselang parte nya. Napagtanto nya na mas grabe pa sa Dengvaxia ang itinurok sa kanya dahil heto sya ngayon syam na buwan na magtitiis hanggang sa makapanganak sya. Pero ang malaking problema nya sino ang ama ng dinadala nya? She didn't know that she was bearing the Billionaire Heir.

"Hanggang saan ang kaya mong ibigay, upang tulungan kita?" tanong ni Jeremiah, habang nakaupo sa kanyang CEO's chair. Isa isang hinubad ni Chantal ang kanyang kasuotan, saka lumapit sa harapan ng lalaki, "you can have.. me.." Kahinaan ni Jeremiah ang samyo ni Chantal. At sa paglapit ng babae, hindi niya kayang pigilan ang sarili. "Wag mo akong sisisihin, kung may mga araw na hindi ka makakalakad.. Hiningi mo ito, pagbibigyan kita. Anong position ba ang gusto mo?" Napalunok si Chantal. Hindi siya makapaniwalang tatanungin siya ng diretso ni Jeremiah ng ganoon kabulgar. "Ha.. ah-- ka- cowgirl--" "Silly.." bigla siyang hinila ni Jeremiah pakandong, "position dito sa kumpanya ko, para matulungan kita.. but if you insisted.." bigla itong tumayo, saka pinadapa si Chantal sa mesa, "Let's start.. with the office style.." Kapalit ng kanyang katawan, humingi siya ng tulong kay Jeremiah na mapabagsak ang dating boyfriend na si Jansen dahil sa pananakit nito sa kanya. Subalit hanggang saan tatagal si Chantal? Kakayanin kaya niya ang mga hihilingin ni Jeremiah.. Gayong sa kanyang paningin, ay isa itong s*x add*ct? Oh tuluyan na siyang mahuhulog dito? Si Jeremiah kaya? maaamin niya kaya na hindi lang ang katawan ni Chantal ang habol niya, kundi pati puso ng dalaga?

"Anak ko ang nakasalalay dito, Jessa, kaya hindi mo kami masisisi kung gumawa man kami ng bagay na kahit alam naming makakasakit para lang madugtungan ang buhay ni Clyde." Mapait siyang ngumiti. Tinignan niya si Xyrius na nakatingin sa kanya sari-saring emosyon ang nagsasalimbayan sa mga mata nito. Iniiwas niya ang tingin dito at bumaling kay Giselle. "Gusto kitang saktan, kung puwede nga lang patayin kita ngayon." Dumaan ang gulat ang takot sa mga mata ni Giselle. "Pero hindi ko gagawin dahil baka mamaya buntis ka na pala. Baka nakabuo na pala kayo ng asawa ko. Sayang yung sakit na nararamdaman ko kung mawawala lang yung batang magdudugtong sa buhay ni Clyde." Pinunasan niya ang luha niya gamit ang manggas ng damit niya. Saka tumayo ng tuwid. Naglakad siya at ng na sa tapat na siya ni Giselle huminto siya. Hinubad niya ang wedding ring niya at iniabot ang kamay nito saka inilagay roon ang wedding ring niya. "Tutal makapal naman ang mukha mo 'wag ka nang mahiya. Sa iyo na rin itong wedding ring ko. Sayong-sayo na si Xyrius..." aniya dito na ikinagulat nito. Saka niya ito nilagpasan at tinungo ang pinto pero hinabol siya ni Xyrius at pinigilan. Malamig ang mga matang nilingon niya ito. "I'm sorry..." umiiyak na anito. "Ayokong mawala si Clyde pero mas ayokong mawala ka sa buhay ko..." humahagulgol na anito. Hindi niya rin napigilan ang pagpatak ng luha niya. "Isa lang puwede mong piliin at pinili mo siya, X. Anong laban ko ro'n e, anak mo 'yon. Dugo at laman mo 'yon..." Marahan niyang tinanggal ang kamay nito sa braso niya. "Hanggang dito na lang ako... hindi ko na kayang magpatuloy na kasama ka. Goodbye, love... be a good father." Tinapik niya ang balikat nito at tumalikod na siya.

Nagpakasal si Cordelia Jenner sa isang sanggano kapalit ng kapatid niya at namuhay siya ng mahirap habangbihay… O 'di nga ba? Sa isang iglap, ang asawa niya ay naging isang lihim na bilyonaryo na may taglay na kapangyarihan at impluwensya… Imposible 'yun! Tumakbo si Cordelia pabalik sa kanilang munting bahay at papunta sa mga bisig ng kanyang asawa. "Sinasabi nila na ikaw daw si Mr. Hamerton. Totoo ba 'yun?" Hinaplos ng lalaki ang kanyang buhok. "Kamukha ko lang yung lalaking 'yun." Sumimangot si Cordelia. "Nakakainis yung lalaking 'yun. Pinipilit niya na ako ang asawa niya. Bugbugin mo siya!" Kinabukasan, ang Mr. Hamerton na 'yun ay ngumiti at nagpakita sa publiko—bugbog at sugatan. "Mr. Hamerton, anong nangyari?" Ngumisi ang lalaki. "Nagkatotoo ang hiling ng asawa ko. Kailangan kong pangatawanan 'to."

I stare at her while she's bent down. "Are you deaf?" I asked her again and she didn't answer me. "Hey!" I can't stop myself from shouting at her because I think she doesn't know how to speak. Napahawak ako sa aking ulo dahil tanging pag-iyak lamang ang tanging sagot niya sa lahat ng taong ko. I rested and looked at her. "Anong pangalan mo?" I ask her in Tagalog words because maybe she's not understand me. "J-Judy p-po S-Senyorito," she answered me while she's shaking. Now I understand that she doesn't understand me if I speak English. I can't stop from smelling and thinking what punishment I should do to her. Because she's my slave at isa siya sa pagmamay-ari kong alipin.

Si Vance Haidezo, isang friendly, hard working and charismatic Journalist. Naatasan siya para sa isang private project ng TV Station na pinapasukan niya. He will make a documentary film for the daily life of a billionaire heir. Hindi niya inaasahan na ang tinutukoy na tagapagmana ay si Steven Kiazxon. Si Steven Kiazxon na heartthrob, bad boy ay boyfriend niya Vance noong nasa college sila na hanggang ngayon ay mahal na mahal niya. Vance waited him after Steven promised to come back but suddenly disappeared three years ago. Now that they meet again. Akala ni Vance tapos na ang paghihintay niya pero hindi pala dahil hindi na siya kilala ni Steven na nagka-amnesia. Ano ang dapat gawin ni Vance para maalala siya ng nobyo? Paano niya gagawin 'yon kung nakalimutan na din ni Steven ang tunay nitong pagkatao? Na ang kaya din nitong ibigin at pangarapin ay isang lalakeng kagaya niya... "Steven, kung hindi ako maalala ng isip mo, ipapaalala ko 'yon sa puso mo. Ramdam kong alam mong mahalaga ako sayo kaya maghihintay ako hanggang sa maalala mo ako. Nababasa ko sa mga mata mong mahal mo pa rin ako kaya hindi ako susuko." - Vance. Anong misteryo ang matutuklasan ni Vance sa pangyayari tatlong taon na ang nakakaraan na dahilan ng pagkawala ng alaala ni Steven?

Tahimik ang mansyon. Tahimik… maliban sa mahinang iyak ni Princess sa bisig ko—isang buwang gulang, walang alam, walang kasalanan. Pero siya ang unang nasaktan sa lahat ng ‘to. Siya ang naiipit sa pagitan ng dalawang taong hindi na alam kung paano magmahal nang sabay. Nakaluhod ako sa harap ni Elise. Mahigpit ang hawak ko sa laylayan ng bestida niya, parang batang takot na maiwan sa dilim. Nanginginig ang labi ko, pinipigilan ang mga luhang ayaw na sanang lumabas—pero hindi ko na kayang kontrolin. “Please, Elise…” garalgal kong pakiusap. “’Wag mo kaming iwan. Hindi ko alam kung paano palalakihin si Princess nang wala ka. Hindi ko alam kung paano mamuhay kung wala kayo…” Pero wala. Wala siyang emosyon. Wala siyang luha. Matigas ang titig niya, parang ako pa ang mali. Bitbit niya ang maleta niya—hindi lang punô ng damit, kundi punô ng lahat ng alaala namin. Lahat ng pangarap. Lahat ng ‘akala ko tayo.’ “Hindi ko ‘to pinlano, Levi,” mahina niyang sagot. “Pero kailangan kong piliin ang sarili ko. Pagod na akong umasa. Pagod na akong maging pangalawa sa trabaho mo, sa mundo mo. Hindi ko kayang maging ina habang ako mismo’y hindi buo.” Gumuho ako. Literal. Napayuko ako habang yakap ko si Princess, habang nararamdaman ko ang init ng iyak niya sa dibdib ko. Halik ako nang halik sa noo niya, para bang kaya kong takpan ng pagmamahal ang kawalan ng ina niya. “Anak mo ‘to, Elise. Anak natin…” pabulong kong daing. “Kung hindi mo na ako kayang mahalin… kahit siya na lang. Kahit siya. ‘Wag mong iwan ang anak mo…” Pero wala. Ni hindi siya lumapit. Ni hindi siya tumingin. Tumalikod siya, dala ang katahimikang mas malakas pa sa kahit anong sigaw ng pagtanggi. "Ayoko na" mahina niyang sabi at hinila ang maleta palabas ng mansion.

Hindi naging madali ang buhay ni Cataleya Lorenzo. Lumaki siyang walang ina at ang tanging pamilya niya ay ang ama niyang palaging abala pero kailanma’y hindi siya pinabayaan. Sa Amerika siya nagkaisip, malayo sa mundong tunay niyang pinagmulan. Pagbalik niya sa Pilipinas, isang linggo pa lang ang lumilipas nang ipakilala sa kanya ng ama ang matalik nitong kaibigan—si Santino Rosales. Matagal na niyang naririnig ang pangalang iyon, pero hindi siya handa sa kung anong klaseng presensya ang sasalubong sa kanya. Walang nabanggit ang ama niya tungkol sa lalaking may tinging kayang tumagos sa laman, tinig na malamig pero nakakakuryente, at lakas ng loob na hindi mo puwedeng bale-walain. Si Santino Rosales ay isang kilalang propesor, negosyante, at taong hindi basta nalalapitan. Pero habang tumatagal, lalong nahuhulog si Santino sa bitag ng sarili niyang damdamin. At nang biglang bawian ng buhay ang ama niya sa isang aksidente, naiwan siyang walang mapuntahan kundi ang bahay ni Santino. Sa huling hiling ng ama niya, ito na ang magiging tagapangalaga niya. Ngunit sa bawat araw na magkasama sila, sa bawat tahimik na gabing sila lang ang naroroon, mas lalong humihigpit ang tali ng damdaming hindi dapat umusbong. Anong gagawin niya kung ang nag-iisa niyang tagapagtanggol ay siya ring lalaking unti-unting bumibihag sa puso niya?