Novel & Cerita Anong Tawag Sa Paring Malungkot

Ang mukha n'ya ay halatang malungkot na nagpapakita ng matinding pagsusumamo. "Sagutin n'yo kaya ako!" hindi ko na napigilan ang mapahiyaw ng mga sandaling 'yon. Alam kong may hindi magandang nangyayari sa paligid pero mas nakakabaliw na hindi ko alam kung ano ba talaga ang nangyayari. "Nak, umuwi na s'ya. Sinundo na s'ya ng magulang n'ya." sambit ni Mama na patuloy pa din sa pag-iyak.

"...malapit ng itarak ang bubog sa leeg niya" "...malapit ng itarak ang bubog sa leeg niya" "...malapit ng itarak ang bubog sa leeg niya" Hindi ko namalayang tumulo na ang mga luha ko. Ako ang may kasalanan ng lahat ng ito! Ako dapat ang naghihirap at hindi si Dem! Ako dapat yun! AKO! Hinarap ko si Dem. "I-I'm sorry, Dem. A-Ako a-ang may kasalanan ng lahat ng i-ito. H-Hindi dapat i-ikaw ang nahihirap, Dem. D-Dapat ako, ako dapat ang naghihirap!"