Aot Marco Mga Nobela at Kwento

Diyos ko tulungan niyo po kami. Nang tuluyan na kaming makalabas, saka palang ako nakahinga ng maayos, ngunit saglit lang dahil nasa harapan namin ni marco ang aso. “Grrrrrrr! Arf! -Arf!” malakas na kahol nito, binato ito ni Marco at mukhang nasaktan at kumaripas ng takbo pero kumakahol parin, doon na kami nakakuha ng atensyon.

“See? Exactly! Ganyan na ganyan. Galit ka pero ang ganda mo pa rin.” Mula sa front seat, bahagyang natawa si Andres, tinakpan ang bibig. Marco naman, kunwari ay nag-ubo para hindi mahalata. Napakunot ang noo ni Athena, ramdam niya ang mga pinipigilang tawa ng dalawa. “May problema ba kayo sa unahan?” malamig niyang tanong. Mabilis na umiling si Marco. “Wala, ma’am. Smooth driving lang po.”

Si Marco ay may hawak na mga plastic bag sa magkabilang kamay niya. “Okay na ba lahat ng ito Marco?” tanong naman ni Athena dito. “Oo naman okay na ito, dami na nga eh!” “Talaga lang ha, sigurado ka?” Tumango ng ulo si Marco at sabay na itinaas ang dalawang kamay niyang may hawak ng mga supot ng gulay at karne na pinamili nila ni Athena. “Kunti lang ba ito sa tingin mo? Huh?”

Si Marco, na kakapasok lang, narinig iyon. “Aurora, ilan na ba shoes mo?” Aurora rolled her eyes. “Marco, don’t judge me.” Marco sighed. “Ikaw talaga… shopping queen.” Aurora smirked. “And you’re my shopping assistant.” “Ano nanaman?” reklamo ni Marco. Pero kahit nagrereklamo siya, bitbit pa rin niya ang paper bag na puno ng pinamili ni Aurora. Aiden raised an eyebrow. “Marco, bakit parang sunud-sunuran ka na?”

"Marco, find me a regular, low-profile car. Something common like a silver sedan or a hatchback. I don't want to use the SUV or any of the company cars next week." Natahimik nang ilang segundo si Marco sa kabilang linya, halatang naguguluhan sa utos ko. "Uh, sige po, Sir. Pwede ko pong ipahiram 'yung personal na kotse ng kapatid ko, isang simpleng Toyota Vios lang po 'yun. Gagamitin niyo po ba para sa byahe papuntang Bulacan?" "Yes. At huwag mo akong sasamahan. I will drive myself."